quod eſt anima mea. vt regnes qui debes īea. qꝛ tu es ipſe rex meus et deus meus. quimandas ſalutes Iacob Nec Bernh̓ Et cū āgelus tāta retuliſſꝫ maria perplexā fuit Quiaſcd̓m Ambroſiū Ieqꝫ non credere debuit āgelo. neqꝫ tam temere vſurpare diuina. Vn̄de alio certificari volens. de quo multū timebat ſcꝫ ne virginitatē ſuā ꝑderet. de modo cōcepcionis querit dicēs Quō fiet iſtud. ſcꝫ ꝙtu ꝓmittis me parere filiū qm̄ viꝝ nō cognoſco Id eſt me virū nō cognituā in aīo voui. etex voto ꝓpoſui. Quia ꝙͣuis deſponſata etat.tamē ſe nūquam nupturā neqꝫ virū ꝯgniturācertiſſime ſciebat Et ita fuit virgo mēte. carne et propoſito Quaſi diceret Rem credo. ſdē modo quero Cū ſciat dominꝰ meus teſtiscōſciencie mee votū eſſe ancille. nō cognoſcerevirū. qua lege. quo ordīe. placebit ei vt fiatiſtud Vnde Ambro. Nō dubitat eſſe faciendꝫqd̓ quō poſſit fieri inqͥrit Legerat mai̓a Eccevirgo ꝯcipiet ī vtero ⁊ pariet filiū. ⁊ i deo c̓redidit futurū. ſed quō fieret ante nō legerat.Nō em̄ quemadmodi fieret. vel tāto ꝓph̓ie fuerat reuelatū Tantū em̄ mādati miſteriū. nōfuit hoīs. ſed angeli ore ꝓmendū Hec Ambro. Et angelꝰ Fiet inqͥt nō modo humarioſed diuino. nō ꝑ virū ſed ꝑ oꝑacionē ſpūſſācti qui in te ſuꝑueni⁊ ſicut ignis diuinus mētem tuā inflāmans. carnēqꝫ tuā dei filio vniendam ꝑfectiſſmia puritate ſanctificās. et ſingulari mō te fecūdabit. et ex eius oꝑactionēſalua tibi virgmitate tua cōcipies. Spūſſanctus prius in v̓ginē veneāt in ſua ſanctificacōeeā ab originali pcc̄o purgando. ſed in cōcepcione filij dei ſuꝑuenit. id eſt iterū venit maiorē gracie plenitudinē conferēdo. que nō ſolūſanctificauit mentē ſed eciā ventrē Suꝑuenitigitur ſpūſſanctus in virginē. quēadmodꝫ v̓tus ſolis deſcēdit ſuꝑ roſam et liliū. dans illis cōcipiendi virtutē Et licet iſta meffabil̓cōcepcio. celebrata ſit oꝑacōne tocius trinitaAx. viͣtis ſint indiuiſa. ſpecialiter tamē aꝓpriaturhoc opus ſpirituiſancto ꝓpter plures rōnesPrima eſt ſcd̓m Auguſt. ꝓpter offenſioneꝫgrē ſine mexitis vt videlicet ꝑ hoc ꝙ diciturcōceptus de ſpūſancto. oſtendat̉ ꝙ ſit ex ſola grā quā nulla hominū merita preceſſerūtGracia aūt attribuit̉ ſpūiſancto Vnde gloſaSpūs ē nomē oīs grē. que a deo inpirat. Secunda eſt ſcd̓m Ambro. ꝓpter virtutē oꝑacōnis qꝛ ſcꝫ oꝑacōne et virtute ſpūſſancti cōceptus eſt. qui attribuūt̉ opera clemencie et pietatis Tercia eſt ſcd̓m Magiſtrū ſm̄aꝝ propter oſtenſionē eximie cai̓catis que attribuit̉ſpirituiſancto vt ſcꝫ oſtendat̉. ꝙ verbū dei caro factū eſt īeffabili caritate. qua deus ſic dilexit mundū. vt filiū ſuum̉ vnigēnitū daret.Et virtus altiſſimi patris. ſcꝫ dei verbū ſcufilius qꝛ ſcd̓m Apl̓m ditit̉ dei pr̄īs ſapienciaet virtus. obumbrabit tibi id eſt de te corpꝰquaſi vmbraculū aſſumet. in quo deus quaſihamū ſub cibo ſe abſcondet. quia in beata v̓gine ſub vmbra carīs latuit virtus deitatisDiuinitas obvmbrata fuit virgini ꝑ ſuſcepcionem humaītatis. vt qd̓ꝫ impoſſibile eratmortali femine; obiectu tn̄ viuifici corꝑis feret p̄ſenciam maieſtatis et lucē ſuſtineret. īacceſſibilē. ſicut ſol. quando eū viſu intueri n̄poſſumus obumbratur nobis aliquo velamine Vnde Bernl̓. Quia deus ſpūs ē. nos vero caro. vmbra corporis ſui temperauit ſe nobis vt obiectu viuifice carnis. videamus v̓bum in carne. ſolem in nube. lumen iu teſta.cereum in laterna. Hec Bernh̓. Quod aūtin prefacione beate tuarie canitur. que et vnigenitum tuum ſanctiſpiritus obumbracioneconcepit. non eſt contrarium huic. quod hicdicitur obumbracio fitri per corpus criſti. applicatum diuino lumini Cum enim tam filiꝰꝙͣ ſpirituſſanctus ſint virtutes patris. ⁊ corpus criſti vtriqꝫ virtuti conueniat. filio tāꝙͣcui vnitur ſpirituiſancto tamquam agenti. aquo formatur. patet ꝙ hec obumbracio.filio ꝙͣ ſpirituiſancto conuenire poteſt Et attende quomodꝰ hic angelus totam trinitatēvirgini edibit Primum namqꝫ ſpiritumſāctum ſub nomine pro prio conmem orat: deinde filium nomine virtutis. et conſequēter patrem nomine altiſſimi inſiniiat Sic ergo vtnotetur tota trinitas feciſſe īcarnacionem appropriat hic ſpirituiſancto incarnacionis cōoperacionem. cum dicit ſpirituſſanctus ſuperueniet ni te. ſed filio carnis aſſumpͥcōnem. cūſubditur ⁊ virtus altiſſimi obumbrabit tibiſed patri auctoritatem cum dicit. altiſſmmi.Excelſū namqꝫ incarnacōis opus tocius t̓mtatis fuit qꝛ ſic̓ perſone ſic et opera trinitatisinſeꝑabilia ſūt et indiuiſa. ita vt quicquitoꝑatur vna ꝑſona oꝑet̉ et alia ꝙͣuis ſolꝰ filius fuei̓t īcarnatꝰ nō pr̄ nec ſpūſſcūs vt ꝑ eandē ſapīaꝫ qͣ deus mundū cōdiderat. reꝑacōfieret. et qͥ dei filius erat in d̓initate. ipſe filiꝰhominis fieret ī humanitate Ne filij nomenad alium tranſiret qui non eſſet filius eterna natiuitate Et habemus ſimile de tribus īduentibus vnum d̓ ſemetipſis. de quibus dici poteſt. ꝙ omnes ſimul vnicum faciunt opꝰet quicquit facit vnus facit alius. non tamen induitur niſi vnus Vnde AuguſtinusIta ſīguloꝝ queqꝫ īt̓nitate oꝑa t̓nitas vnicuiqꝫ oꝑāti cooꝑātibꝰ duobꝰ ꝯueīente ī t̓bꝰ agēdi ꝯcordia nō ī vno d̓ficiēte efficacia ꝑagēdi