Et bene dicit cōcipies in vtero: iam em̄ per fidem et deuocōnem. cōceꝑat eum in corde ſuoEt hoc modo debemꝰ nos eum cōciꝑe: ſcꝫ ꝑfidem et deuocōem ⁊ parere ꝑ ſcām oꝑacōemEt vocabis nomen eius ih̓m: id eſt ſaluatorē. Non dicit impones/ qꝛ hoc nomen ab etno fuit a deo patre impoſitū: et per angelummarie et ioſeph ac ꝑ eos alijs diuulgatum.Hoc eciā nomen impoſitū eſt. ſcd̓m ꝓprietatem futuram/ quia ſalus humani gn̓is futuraerat ꝑ ih̓m. qui ſalus int̓pretat̉. et id̓o ſubdit̉. Ipſe em̄ ſaluū faciet. nō quēcumqꝫ ſꝫ populū ſuū: ei ſcꝫ ꝑ fidē ei adherētem/ et ip̄mbonis oꝑibus imitantē a peccatis eorū. Et yn. vt pe ſa dushoc notat̉ verus eſſe deus: qꝛ ſolius dei eſtſaluare a peccatis. Vt ayt Criſoſtimꝰ. ppl̓sxp̄i nō tm̄ natio iudeorū eſt: ſꝫ om̄s quoqꝫ qͥpiam gracia muead eum veniūt. eiuſqꝫ agnicōni donant̉. Vtinam et me peccatore digneris dn̄e iheſu anapud do minū innu̓are populo tuo: vt ſaluū me facias a peccatis meis. Hic erit magnus: nō quidē eadēmagnitudine. qua ioh̓s. de quo eciā p̄dictūſtj. quia ns habfuerat/ erit em̄ magnus corā dn̄o: ſꝫ drn̄terſcd̓m Ambroſiū. qꝛ ioh̓s magnus vt homoerunt deſtituitucoram dn̄o: hic vero magnus vt deus. et deifilius. Dicit aūt hic erit: nō ꝙ ante partūdam Qu tm̄ īvirginis nō fuerit magnus/ ſemper em̄ fuitmagnus deus: ſꝫ futurus erit magnꝰ homonō ſolū ꝓſe fquia magnificēciam quā habuit filius dei et̓naliter ꝑ naturā: accepturus erat filius virginis ex tꝑe ꝑ graciā/ et et̓naliter habiturꝰvt vna ſit ꝑſona homo et deus. Et bn̄ magq̄ maria īuentuꝫnus: qꝛ filius altiſſimi merebitur appellari.Vnde ſequit̉. Et filius ſcꝫ na̓lis altiſſimivocabit̉. id eſt ipſius dei qui ſolus eſt altiſſimus. Homo em̄ altus eſt inter creaturas corꝑales/ ſꝫ angelus altior. deus aūt altiſſimꝰ.Et dabit illi dn̄s deus ſedem. id eſt regnū.dauid patris eius. Scd̓m bedam. ꝙ angelus p̓us dixit xp̄m filiū altiſſimi/ nūc veropatrē ſuū dicit eſſe dauid: ꝑ hoc euidēter demonſtrat duas naturas in vna ꝑſona criſtidiuinā. ẜm quā eſt filius dei; et humanamẜm quā eſt filius dauid Dabit aūt ei ſedemdauid nō typicā ſꝫ verā/ nō tꝑalem. ſꝫ et̓nanō terrenā ſꝫ celeſtem/ q̄ id circo dicit̉ fuiſſedauid: quia hec in qua dauid tꝑaliter ſediteterne illius ymaginē gerebat. Vnde bedaAccepit autē ſedem ſiue regnū dauid dn̄s/vt gentē cui dauid quondam tēꝑales regnigub̓nacula ſimul et exempla iuſticie p̄buit:quāqꝫ modulis ympnoꝝ ſpiritaliū ad fidematqꝫ amore ſui cōditoris. accendere ſolebathanc ipē factis. verbis. donis. et ꝓmiſſis. adregnum celeſte et inmortale vocaret: atqꝫ adipſam dei prīs viſionem ꝑduceret. Angl̓sergo nō loquit̉ hic de regno tꝑali/ qꝛ illudnegauit xp̄s coram pylatō dicēs. regnū meūnō eſt de hoc mūdo/ neqꝫ xp̄s in hoc mundoexercuit tꝑale regnū. in iudayco populo: cuitn̄ debebat regnū iudeorū iure hereditarioſꝫ loquit̉ de regno ſpūali eccleſie militatiset celeſti eccleſie triūphantis: qd̓ figuratumfuit ꝑ regnum dauid tꝑale/ ſicut et celeſtisihrl̓m ꝑ tꝑalem: et ſicut dauid regnauit inregno tꝑali/ ita et xp̄s regnabit in ſpūali etceleſti/ quia regnabit in eccleſia. hic in viaet in patria. Vnde et ſubdit̉. Et regnabitin domo iacob ineternū. Hic qͦꝫ accipiendaeſt domus iacob nō tꝑalis ſꝫ eterna. in quaregnet ineternū. Regnabit ergo in eternūin domo iacob. id eſt ſuꝑ om̄s electos/ de domo em̄ abrahe et yſaac aliqui fuerunt reprobati. ſicut yſmael et eſau: ſed in domo iacobomnes eius filij. a ſanctis doctoribus interelectos ſunt computati. qꝛ et ſi aliqui peccauerūt. penitēciā tamen egerunt Iacob qͥppeinterp̄cator ſupplantator. In illis em̄ qui ſuꝑplantat paſſiones mordinatas et vicia. regnat xp̄s. ſꝫ in illis qui ſupplantātur ab eis.regnat dyabolus. Regnabit ergo nō ſolumin domo dauid. id eſt in tribū iidā/ veꝝ eciāin domo iacob. id eſt in toto populo iſrahelet in tota eccleſia. et om̄ibus electis. nō ẜmſucceſſionē carnis. ſꝫ fidei Per qd̓ꝫ intelligit̉ꝙ in eius regni exercitu. omnes illi enu̓ant̉Quicumqꝫ damd et iacob fidem et iuſticiamimitātur/ quia ipſi ſunt ſpūalis et eterna ſedes dauid et domus iacob: in qua ſedebit etregnabit dn̄s ihēſus inēternū/ et nūc quidēꝑ graciā: et in futuro ꝑ gloriā. Beati in qͥbꝰil̓s regnabit in eternū: qꝛ et ip̄ſi cū eo regnabunt. Et regni eius nō erit finis. Xpucem̄ nō ſolum inquātū deus. ſꝫ eciā inquantūhomo regnabit in eternū: non ſolum ſuꝑ homines. ſꝫ eciā ſuper angelos. Hoc regnū eternū eſt et nō corrūpet̉/ hoc imperiū nō deficietet nō auferet̉: quia regnabit dn̄s ineternūet in ſeculū ſeculi. Vbi Bernh̓. O quā glorioſum eſt regnū illud. in quo reges cōgregatiſunt: cōuenerūt in vnū. ad laudādum ſcꝫ etglorificādum eum qui ſuꝑ om̄s eſt rex regūet dn̄s dnānciū. De cuius ſplendidiſſima cōtemplacōne: fulgebūt iuſti ſicut ſol in regnopatris eorū. O ſi et mei peccatoris meminerit iheſꝰ in bn̄placito populi ſui: cū venerit inregnū ſuū. O ſi me in illa die. qn̄ tradituruseſt regnū deo et prī viſitare dignabit̉ in ſalutari ſuo. ad videndū ſcꝫ in bonitate electorūſuorū ad letandum in leticia gentis ſue: vtlaudet̉ eciā a me cū hereditate ſua. Veni interim dn̄e iheſu: aufer ſcandula de regno tuo