deſignatur ita illud proprie dicit̉ v̓bum qd̓per vocē ſignificat̉ Ioc aūt eſt interior mētisconceptus. quia voces ſunt note et ngna paſſionū que ſunt in aīa. ⁊ ita cōnceptus mētisinterior. eciā anteꝙꝓ ꝑ vocē deſignetur ꝓprieverbū dicitur Cum ergo hoc nomē verbumſignificet vocē vocalē. et qd̓ exit ab ore ſigniſicet eciā mentale. qd̓ꝫ a mente gignit̉ nec abeā recedit cū emittitur ſcꝫ verbū conceptū. ſecundū vltimā accepcōꝫ hic ſūmit̉ vt ꝑ ip̄mfilius ītelligatur quipp̓e qui a prē ꝓcedit pereternā natiuitatē. ac cū eo et in eo ꝑmanet ꝑeſſencie vnitatē. ſicut cogitacio ſeu concepciomentis que ex mēte nata eſt cū ip̄a permanetet ideo maluit dicere verbū ꝙ filius Cū ig t̉in ipō dro proprie et ꝑ fecte ſit verbū. verbmaūt de ſua racōne dicit qd̓ꝫ eſt procedens abeo cuius ē verbū. ſicut cōceptus a cōcipienteet cū verbū et filius ſint idem: ſequitui ꝙ ibiſit geneacō filij a prē ex quo eſt ibi ꝓteſſusverbi a dicente Item pocius deſcribit filiū deiſub noīe verbi ꝙ ſub noīe filij. qꝛ filius ſolūdicit ꝯparacioneꝫ ad patrē. verbū vero dicitcōꝑacionē nō ſolū ad dicente .n. ſed eciā adid qd̓ꝫ per verbū dicitur necnō ad vocē quaminduit; ⁊ ad doctrinā q̄ mēdiate verbo in altero efficit̉. Quia igit̉ dei filius debet ſic deſcribi nō tm̄ in cōꝑacione ad pr̄em a quo ꝑrocedit ſed eciā ad creaturas qias fecit. et ad carnem quā induit. et docuniēta que p̄buit. congruiſſime et decēti ſime ſub noīe verbi deſcribitur. qꝛ nomē illud ad oīa ſupͣdicta reſpicitnec poſſet ſub celo ita nomē ꝯueniens īueniriSecundo declarat prīs et filij ꝑſonalē diſtinctionē dicēs. Et verbū ea̓t apud deū Hocnomē deus in hac clauſula eſt ꝑſonale. et verbū erat apd̓ deū ideſt apud prem Semꝑ em̄in prē filius. ſemꝑ in filio pat̓ Vnde hec ꝓoſicio apud que ē trāſitiua ꝑſonarū ē di tinctiua. diſtantīa diſtinctioīs ꝑſonalis deſignatnomē encie Nulla em̄ res dicit̉ ꝓpxie eſſe apud ſemetipam ſicut nec aliquuis eſt ī ſeipſoet ideo inter verbū ⁊ pn̓cpiū apud qd̓ ē v̓būeſt ꝑſonalis diſtinctiꝰ Nō em̄ verbū ꝓcedita prē ꝑ actionē trāſeuntē extra. ſed manentēintra. ⁊ ideo verbū manet intra illud. qius ēverbū. tn̄ ab eo diſtinctū. diſtinctione ꝑſonali vt iā dictū eſt. qꝛ verb erat apud deū. vtalius apud aliū Tercō declarat prīs et filijꝯſubſtācialitatē ſiue ſubſtīcie vnitatē. dicēsEt deus erat verbū. ita ꝙ lij deus ponit̉ a ꝑte predicati dicēdo verbū eſt deus: noīa em̄⁊verba tnͣſpōſita idē ſignificāt Hoc nomē deꝰin hac clauſula. eſt eſſenciale. vt verbū ē deꝰideſt natura ē ſubſtācia d̓inā: ne dicat̉ eſſe cūdeo et nō deus Lichil em̄ in deo eſt qd̓ deusnion ſit: quia totus idem eſt et ſubſtancialit̓Quāuis ergo verbum ſit apud deum. nō tamen eſt aliquid exttanee nature acut eſt vrbum noſtrum. ſed eſt nature diuine que indiui ibilis eſt ⁊ nō mulciplicabilis. quia nullomo ꝑ poteſt eſſe niſi vna et ſimpliciſſima.et ideo verbum et principium a quo eſt ſuntidem penitus in natura. ꝙͣuis vt dictum eitdiſtinguantur in perſona. Et ſi c in iita clauſula implicantur omnes tres perſone. paterin hoc nomine deus: filius in nomine verbi.ſpirituſſanctus in p̄poſicione apus. Quirto d̓clarat patris et filij coeternitatem dicēsHoc erat in principio apuo deum. Ioc ſcilꝫverbum de quo locutus fuerat. eſt apud deūpatrem. a principio eternitatis ideſt ante ſecula eſt eternaliter. Quan̄ diceret Hoc dei v̓bum. nūquam a deo patre extitit ſe para īNūqam enim pater ſine filio fuit. nūqͥam ſn̄verbonū quam ſine virtute. nūquam ſine lapiencia eſſe potuit Pattem enim ditimus qꝛfilium habet: cum hoc ſit patrem eſſe. quodfilium habere. Et quia pater qui veebum dicit ⁊ concipit eſt ab eterno. ergo verbum qd̓gignit dīcendo. vt vere dicatur verbum in pricipio non temporis qūo dictum eſt In principio creauit deus celum et terram. ſed in prīcipio eternitatis. de quo dititur. tecum principium in die virtutis tue in ſplendoribꝰ ſanetorū ex vtero ⁊ ſubſtācia mea an̄ luciferū idē ante mūdi creacionē genui te. Vn̄ qn̄ dicit̉Ego hodie genuite. incelligit̉ d̓ die eternitatis. qui omnē diē cōplectit̉. Et ſic accipiturhic nomen principij aliter ꝙͣ ſupra. quia ibiaccipit̉ pro prē. hic ꝓ eternitate Qualiteraūt verbum ipſe pat̓ genuit: quia ſolui nonpoteſt. queri non debet. Ouinia em̄ generacōeſt ōnino in enarrabilis de qͣ dicit̉ Generacionē eius quis enarrabit. Quia et dicit̉ filius a prē genitus tn̄ qualit̓ nec ꝓpheta nouitnec āgelus Horaliter docemur exp̄miſſis ꝙprīcipiū oīs nr̄e intēcōis debꝫ eē deus. quiain pricipio erat v̓bū et deus erat v̓bū. Icerūſi vis ſcie̓ de oīactioē tua īteriori et excerioriVtrum ſit diuinia. et verum deus ipſam operetur in te. et per ipſum ſit facta. vide ſi finisintencionis tue ſit deus Quod ſi ſit ita actiotua eſt diuina. quia principium ⁊ finis idemſcꝫ deus. P oſtꝙͣ ergo euāgeliſta declarauitipſius verbi eſſe ſeu generari. Conſequent̓ declarat ſuū agere ſeu oꝑari. et declarat nūcQn̓to prīs ⁊ filij indiuiſaꝫ oꝑacōꝫ dicēs Oīaper ipſū facta ſūt. ſcꝫ quēcūqꝫ a prē fcā ſūt. etſine ipſo fctm̄ ē nichil ſeꝫ a prē ſiue viſibileqͥd ſiue intelligibile. Siquidem omnia in ſapiencia fecit deus. et ſn̄ ſapiendia nichil fecit