prudencia n̓ in xp̄i doctrina Vbi vera iuſticianini de xp̄i mīa Vbi vera tēperancia/ nͥ in xp̄ivita Vbi vera fortitudo n̓ in xp̄i paſſione Soli igit̉ qui eiꝰ doctrina īhuti ſūc prudētes dicendi ſūt/ ſoli iuſti qͥ de eius mīa venia pcc̄orū cōſecuti ſūt/ ſoli temꝑantes q̄ eius vitammiitari ſtudent/ ſoli fortes q̄ eius pacie paciencie documēta fortit̉ ī aduerſis tenēt In caſſum ꝓinde qͥs laborat ī acquiſicōe v̓tutū. ſi aliundē eas ſperandas putat. ꝙ a domino virtutum cuius doctrina ſeminarium prudencitcuius miſericordia opus iuſticie. cuius vitaſpeculum temperancie. cuius mors īſigne eſtfortitudinis Vnde ⁊ Gregorius Quio eſt qd̓dilectum ſuū ſponſa nō mirrā. ſꝫ faſticulū mirre noīat/ n̓ ꝙ dū ſcā mēs xp̄i vitā ex omni ꝑte conſiderat/ cōtra oīa vicia/ ex eius imitacōne virtutes repugnātes congregat. ex quibꝰſibi faſticulū aptat. quo carnis ſue ſempiternā putredinē abſtergat/ Vn̄ eciā Augꝰ Cū ōnibꝰ modis medeat̉ aīs deus ꝓ tꝑm oportunitatibꝰ. q̄ mia̓ ſapiencia eius ordinant̉. nullomō beneficiēcius cōſuluit genei̓ humano.ꝙͣ cū ipſa dei ſapiēcia ideſt filius vnicus conſubſtācialis prī ⁊ coeternus totū hominē ſuſcipere dignatus eſt. et v̓bū caro factū ē et habitauit in nobis Satellites voluptatū. diuicias. ꝑnicōſe ppl̓i appetebant pauꝑ eſſe voluitHonoribꝰ et imperijs inhyabant. rex fieri nōluit Carnales filios magnū bonū putabanttale ꝯiugiū ꝓlemqꝫ contēpſit Contumeliasſuꝑbiſſime horrebat. omne genus cōtuniel arū ſuſtinuit Iniurias ītollerabiles eſſe arbitrabant̉. que maior iniuria eſt ꝙ iuſtū innōtentēqꝫ dampnari Dolores corporis execrabantur/ flagellatus atpꝫ cruciatus eſt Mori metuebant. morte mulctatus eſt Ignominoſiſſmiū mortis genꝰ cruce putabant. crucifixus eſt Omnia que habere cupientes nonvitabamus carendo vile fecit Omnia que vitare cupientes. ab ſtudio deuitabamus. perpeciendo deiecit. Non em̄ vllum peccatum cōmitti poteſt. niſi dum appetunt̉ ea. que illecontempſit. aut fugiuntur que ille ſuſtinuitTota itaqꝫ vitā eius in terris. per hominemquem ſuſcipere dignatus eſt. diſciplina morūfuit Et iterū Concedamus n̄ apparere nūchomines dignos nitacionē. quiſquis hecputas. mentem deum Iuere. qui homo factuus eſt. vt hominē viuere doceret Recordarequid ſit illud. quod Iohannes ait. qui ſe dicit ī xpo manere. debꝫ quēadmodꝫ ille ābulauit ⁊ ipē ābulae̓. ⁊ ita nͨ deerit t̓ quē ſeq̄risQuia omnis criſti actio eſt noſtra inſtructōItem alibi habemus de paſſione doīni. Exemplum enim dedi vobis et vt ita faciatis.Vn̄ Beda Quidicit ſc ī xpō mane̓. debet ſic̄ille ambulauit. et ipſe ambulare. qd̓ꝫ eſt nonambire terrena. non cāduca lucra ſectai fugere honores. omnē mundi contemptū pro ceieſti gloria amplecti. libenter cunctis prodeſſe. iniurias nulli inferre. ⁊ ſibi illatas paciēter ſufferre. ſed inferentibus a domino veniāpoſtulare. numꝙͣ ſuam. ſꝫ conditoris gloriamſemꝑ querere. et quos ſecū valet ad ſupernaerigere/ Hec et huiuſmodi gerere. ē veſtigiacriſti ſequi. Nec Gedā Criſti itaqꝫ veſtigiaſequi debemus qꝛ vt Ait Ambro. in agnicōecriſti. omnem ſalutem ⁊ ſapientiam habemꝰEt iterum Omnia habemus in criſto. et oīanobis xp̄us Si vulnerum curatoreꝫ deſiderasmedicus eſt. Si febribus eſtuas. fons eſt.ſi grauaris inquitate iuſticia eſt. ſi indigesauxilio. virtus eſt. ſi mortem times vita eſt.ſi tenebras fugis lux eſt. ſi celū deſideras viaeſt. ſi cibum queris alimentum eſt Hec Ambroſius. Et ideo bene per quendam ſapientēdicitur Hoc eſt neſcire ſine criſto plurima ſcire Si criſtum bene ſcis ſatis ē ſi cetera neſcisVtinam ſapientes huius mundi hoc ſaperētet intelligerent. ⁊ ſcienciam ſuam in hanc cōmutarent Qui ergo criſtum ſequitur errarevel falli non poteſt. ad cuius virtutes īmitandas et adipiſcendas ex frequenti meditacōevite ipſius cor accenditur et animat̉. ac diuina v̓tute illuminatur. adeo vt plures fuerūtillitterati et ſimplices. qui magna et profunda dei inde ꝯgnouerunt qꝛ ibi inuenitur vnccio que paulatim purificans animā et eleuāsdocet de omnibus In omnibꝰ itaqꝫ virtutibus et bonis moribꝰ/ ſemper prepone tibi illd̓clariſſimum ſpeculum. et tocius ſanctitatisexemplar. ſcꝫ vitam et mores filij dei domini noſtri iheſu criſti. qui ad hoc de celo nob̓miſſus eſt. vt preiret nos in via virtutum. etlegem vite ac diſcipline ſuo nobis daret exemplo et erudiret nos ſicut ſemetipſum et ſicut ad ymaginem eius naturaliter creati ſumus. ita ad morum eius ſimilitudinem per ymitacionem virtutum. pro noſtra poſſibilitate reformemur qui eius ymaginem in nobisper pcc̄m fedauimus Quantū autem quiſqꝫſe ei in v̓tutū imitacione ſe cōformare ſtuduerit tm̄ ei in patria. in glorie claritate ꝓpinqͥor et ſil̓ ior erit Percurre ergo ſingulas qͣſqꝫetates xp̄i. v̓tutesqꝫ eius ꝑ ſingulas. ſic̄ fidelis diſcipulꝰ propoſſe ſtudeas īmitari In labore eciam exteriori et interiori. recordare laborum et aduerſitatū criſti. Et qn̄cūqꝫ in aliquo grauaris. ſtatī ad ipſū piū prēm pauꝑmtamꝙͣ ꝑuulus ad matris gremiū curre. totūilli reuela. totū cōmitte totum in ipſum lacta