pertingere. nͥ ꝓficiēdo per iſtam vitā nr̄i redēptoris Hanc quicūqꝫ incipiētes ⁊ ꝑuuli quicūqꝫ ꝓficiētes et ꝑfecti poſſūt habere: ⁊ in ea inuenire bonū nidū ſibi vbi tamꝙͣ turtures r̄ponāt ⁊ abſcōdant caſti amoris pullos. quiſqꝫpro ſua capacitate. Hec vita multum redditdei fauoa̓biles. pios ⁊ ſcōs beīgnos cultoribꝰſuis: ꝓpter ipſū qui nobis cū illis ꝯmune eſtgaudium. Verbi gͣcia Nūquid beata v̓go inater miſericordie. pietatis et gracie poterit tedeſpicere. vel oculos ſuos a te auertere. ꝙͣuisſis peccator. qn̄ non ſolum ſenel in die viderit. ſed ⁊ frequenter filiū ſuum quē ſuper oīadiligit ī brachijs tuis et int̓ vbera tua cōmorātē. Nūqͥt potei̓t te cū filio ſuo quē portas deſecere. qn̄ videi̓t te p̄dicto mō filiū ſuū tā ſollicite ꝑ ſingula comitatē et eidē pietatis officiodouocōis mīſteriū ꝑ dies ſingulos exhibentēNullomō Sic et ceteri ſcī libentiſſit reſpiciūtillos cū qͥbꝰ deus placatꝰ habitare dignat̉: cūiſta vita faciat cultores ſuos ꝯſortes illoꝝ: qꝛeſt et vita ipſorū Plane hec vita. eſt vita beate matris xp̄i: ipſi ſedule miniſtrātis in annis pluribꝰ ⁊ famulātis. Nec eſt vita apl̓oꝝcriſto familiariter adherenciū: et cū eo fideliter ꝑſeueranciū Nec eſt vita ciuiū ſupernorūcriſto fruencium: et eius opera mirabilia admnirantiū ⁊ ſibi reuerenter aſſiſſtenciū in eternum. Hec vita ē optima ꝑs: ſcꝫ ſedert ad pedes criſti et audire verbū eius Vnde meritoa poſſeſſore ſuo lp̄am mō ꝑ graciā colente nōaufertur; qui a ipſa eſt retribucō illa que ſeruo fideli ⁊ prudenti promittit̉ ⁊ hic incipiēsin eternitate perficietur. Hanc vitā nulla ligua laudare ſufficit. adeo bona eſt et ſancta. ⁊ſuper omnes vitas digniſſima. cū ſit iniciūcuiuſlibet alcioris cōtemplacōnis. ac vite angelice et eterne. que ſperatur in patria. Anparū eſt tibi continue cū xp̄o eſſe: in quē defiderant angeli ſemꝑ proſpicere Si vis in eternū regnare cū xp̄o: incipe regnare mō ⁊ noli deſetere eū. qui ſeruire regnae̓ eſt Aꝓpinqͣ ergo ad ipſū pio corde. vt deſcendenti ſcꝫ de ſinū patris in vterū v̓ginis. quaſi alter teſtiscū angelo ſancte cōceptōnis exiſtas in pua̓ fide et congratulare virgini matri ſic ꝓpter tefecūdan̄te Adeſto eius natiuitati et circūciſioni: qͣi bonus nutriciꝰ cū ioſeph. Vade cū magis in bethlehē: et adora cū eis ꝑuulū regemAdiuua cū ꝑn̄tibꝰ portare puerū. ⁊ preſentae̓in templū Cōmitare cū apl̓is piū paſtorem:glorioſa miracula faciēteꝫ Adeſto morlēti cūbtā mr̄e eius ⁊ ioh̓e ad ꝯpaciendꝫ ⁊ cōdolēdꝫſibi et qͣdā pia curioſitate palpādo. tracta ſingula volnea̓ ſaluatoris tui ꝓpter te ſic mortuiQuere r̓ſurgē ē cū maria magoalene: donecmēteai̓s īuenie̓ Admirae̓ ī celū aſcēdēteꝫ: qͣiint̓ diſcipl̓os ī mōte oluēti exn̄s Sede cū apoſtolis ī cōclaui et abſcōdere ab exterioribꝰſingl̓is. vt v̓tutē ſpūs ſcī ex alto īdui merearis. Et ſi pio ac huīli ⁊ d̓uoto corde ſic eū modico tꝑe fuei̓s ꝓſecutꝰ in t̓ris: ip̄e te ſubleuabit ad ſe ſedēteꝫ ī dextea̓ dei prīs ī celis: ẜᵐqd̓ ꝓmiſit fideli pcc̄ori ſibi adherenti dicensQui mͥ mīſtrat me ſeqͣt̉. ⁊ vbi ego ſū. illic etmīſter meꝰ ei̓t. Quicūqꝫ ergo fidel̓ pcc̄or hācvitā amabilit̓ āplexatꝰ fueīt: nō dubitet qͥnxp̄s eū ī filiū adoptauri̓t. Vn̄ ſc̓ptū ē ī ꝓu̓bijsEgo diligētes me diligo. Vn̄ ⁊ G ernh̓. Quinō placꝫ deo n̄ p̄t illi placere deꝰ: nā cui placꝫdeꝰ deo diſplice̓ nō p̄t Caueat tn̄ prudēt̓ fidel̓pcc̄or: vt nūꝙͣ ī qͦcūqꝫ ſtatū fuit. ꝯfidēciā ī meritis ſuis habeat: ſꝫ tāꝙͣ medicꝰ pauꝑculꝰ oīonudiſſimꝰ ad elemoſinā dn̄ica mēdicandā ſꝑvacuꝰ accedat Nec aūt faclat n̄ qi ex hm̄litate ficta mei̓ta ſua abſcōdēs: ſꝫ c̓tiſſīe ſciēs ꝙ n̄iuſtificabit̉ ī ꝯſpcū dei oīs viuēs. Eciā ſoliꝰ cōgitacōis nr̄e n̄ poſſumꝰ rōꝫ reddere: ſi ipē volūerit nobiſcū ī iudiciū ītrae̓. Iſto āt mō qnͣtūcūqꝫ ſe īgerat. cū pio tn̄ timoe̓ ⁊ reuerēcia. adbonū dn̄m pcc̄oe̓s vocātē: p̄ſūptuoſꝰ n̄ r̓putabit̉ / ſic̄ pauꝑs ſcl̓i. qnͣto nudioe̓s ſunt. cū ſen̄ tāꝙͣ dignos. ſꝫ tāꝙͣ miſei̓ores ꝓpiꝰ ingerūtad elemoſinā diuitis mēdicādā. p̄ſūptuoſi vl̓ſuꝑbi n̄ dicūt̉. ſꝫ a benignis diuitibꝰ miſei̓cordiꝰ r̓ſpiciūt̉. Hāc vitā btūs G ernh̓. plui̓mūfreq̄ꝫ tauit. qͥ faſticulū mirre .i. cumulū amai̓tudīs ex vita ⁊ laboībꝰ xp̄i colligēs. et īter vbera ſua. i. int̓ affcōes ſuas collocās: ſic ait. Tuqͦꝫ ſi ſapis imitabei̓s ſpōſe prudēciā: atqꝫ mirre tā carū faſticulū: d̓ pn̓cipali tui pectoi̓s: nͤad horā paciei̓s auelli et amara illa oīa q̄ ꝓte ytulit. ſꝑ ī meōria r̓tinēs ⁊ aſſidua meditacōe r̓uoluēs; qͦ poſſis dicere ⁊ tu. faſticulusmirre dilcūs meꝰ mͥ inter vbera meā ꝯmoa̓bit̉Et ego frēs ab īeunte meā ꝯu̓ſacōe ꝓ aceruomeritoꝝ quā mͥ de eſſe ſciebā: hūc mͥ faſticulūcolligae. ⁊ int̓ vbea̓ collocae̓ mea cua̓ui: collectu ex oībꝰ āxietatibꝰ ⁊ amai̓tudinibꝰ dn̄i meiPriᵐ viꝫ infātiliū illaꝝ ncc̄itatū: dem̄ laboꝝqͥs ꝑtulit ī p̄dicādo: fatigacōꝫ ī diſcurrēdo: vigiliarū ī orādo tēptacōꝫ ī ieiunādo: lac̓marū īꝯpaciēdo īſidiaꝝ ī colloq̄ndo: poſtrrō ꝑiculoꝝ īfalẜ frībꝰ. ꝯuicioꝝ. ſputoꝝ. colaphoꝝ. ſubſanacōnū. ex ꝓbaconū. clauoꝝ hoꝝqꝫ ſil̓iū: q̄ īſalutē nr̄i genei̓s ſilua euāgl̓ica cōpioſiſſimenoſcit̉ ꝓtuliſſe. Vbi ſane īter tot odorife̓ mirrehuiꝰ ramuſculos. mīme p̄t̓mittēdā/ putaui eciā illā mirrā q̄ ī cruce potatꝰ ē: ſꝫ neqꝫ illā qͣvnctus eſt in ſepultura Quarum ī prima applicuit ſibi amai̓tudinē meorū peccatorū: Inſcd̓a futurā corrup̄cionē mei corꝑis dedicauit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten