ꝑ cōtēptū mūdi tendere ad regͣ celeſtia. Vanitas ē diuicias q̄rere perituras. ⁊ in illis ſperae̓Vanitas quoqꝫ ē honoe̓s ambire ⁊ in altū ſeextollere. Vanitas eſt carnis deſideria ſequi.Et illud deſiderare vnde poſtmoduꝫ grauiteroportet puniri. Vanitas eſt longam vitaꝫ optare. et de bona vita parum curare. Vanitaseſt p̄ſentē vitā ſolū attēdere. ⁊ que futua̓ ſūtnō p̄uidere. vanitas ē diligere ꝙ cū omni ce-leritate trāſit ⁊ illic nō feſtinae̓ vbi ſempiternū gaudiū manet Mem̄to illius frequēter ꝓuerbij. Quo d̓r. qꝛ nō faciat̉ oculus viſu. necauris implet̉ auditu. Stude ergo cor tuuꝫ abamore viſibiliuꝫ abſtrahere. ⁊ ad inuiſibiliate tranſferre Nā ſequētes ſuā ſenſualitatemmaculāt ꝯſciēciaꝫ. ⁊ ꝑdunt dei graciam.De humili ſcire ſuiipſius Ca. ijEhumili fuiip̄ius ſentire. vel ſcire. Omnis homo naturaliter ſcire deſiderat: ſedſcientia ſine timore dei quid importat.Melior eſt profecto humilis ruſticus qui deoſeruit. ꝙͣ ſuꝑbꝰ ph̓us qui ſe neglecto curſumceli ꝯſiderat. Qui bn̄ ſeipſū cognoſcit ſibiipſivileſcit. nec laudibus delectat̉ hūanis. Si ſcirē oīa que in mūdo ſūt. et nō eſſem in caritate