De oꝑibꝰ ex caritate factisCa. xvRo nulla re mundi et ꝓ nullius hoīs dilectione aliqd̓ malum eſt faciendū. ſedpro vtilitate tn̄ indigentis opus bonūaliqn̄ ītermittēduꝫ ē: aut eciā pro meliori mu-tandū. Hoc em̄ facto opꝰ bonū nō deſtruit̉: ſꝫin melius ꝯmutat̉. Sine cai̓tate opꝰ externunihil prodeſt. Quitquid aūt ex caritate agit̉quatuncūqꝫ eciam ꝑuum ſit ⁊ deſpectum totum efficitur fructuoſum Magis ſiquidē deuspenſat ex qͣnto quis agit quam quātum facitMultū facit qͥ rem bene facit. Gene facitquimagis ꝯmunitati quā ſue volūtati ẜuit. Sepevidet̉ eē caritas. ⁊ eſt magis carnalitas. qꝛcarnalis inclinacio ꝓpria volūtas. ſpes retribucionis affectꝰ ꝯmoditatis raro abeſſe volunt.Qui veram ⁊ ꝑfectam caritatē habet ī nullare ſeip̄m querit: ſꝫ dei ſolūmodo gloriam ī omnibꝰ fieri deſiderat. Nulli eciā īuidet. quia nullum priuatū gaudium amat. Nec ī ſeip̄o vultgaudere: ſꝫ ī deo ſuꝑ omnia bona optat beatiricari. nemii aliquid boni attribuit: ſꝫ totaliter ad deū refert a quo fontaliter oīa ꝓcedūt.In quo finaliter oēs ſancti fruiliter quieſcūt.O qui ſcintillā haberet vere caritatis. pro fcōomnia terrena ſētie̓t plena fore vanitatis.b iij