De timore dei obſeruādo Ca. xxi.I vis aliquid proficere conſerua te intimore dei. ⁊ noli eſſe niinis liber. ſed ſb̓diſciplina cohibe ōnes ſenſus tuos: necinepte de tradas leticie. Da te ad cordis con-punctionem ⁊ inuenies deuotionem. Conpūctio multa bona operatur que diſſolucio citoperdere conſueuit. Mirum eſt ꝙ homo vn-ꝙͣ perfecte in hac vita poteſt letari. qui ſuumexiliū ⁊ tam multa pei̓cula anime ſue ꝯſidea̓t⁊ peſat ꝓpter leuitate cordis. ⁊ negliēcia defectuū noſtroꝝ nō ſētimꝰ aīe noſtre dolores ſedſepe vane ridemꝰ qͣndo merito flere deberemꝰNō ē vera lib̓tas nec bona leticia niſi in timore dei cum bona ꝯſciēcia. Felix qui abicere pōtomne īimpedētū diſtractionis ⁊ ad v: nonēſe redige̓ fācte ꝯpunctionis. Felix qui a ſe abdicat quitqͥd ꝯſciētiam ſuā maculare pōt velꝯͣuare. Certa viriliter. cōſuetudo ꝯſuetudinevincit̉. Si tu ſcis homines dimitte̓. Ipſi benete dimittet tua fctā face̓ Nō attrahas tibi resalioꝝ: nec te inplices cauſis maiorū Habeſpoculū ſuꝑ te pͥmū. ⁊ āmoneas teipſum ſpecialiter p̄ōnibꝰ dilectis Si nō habes fauoreꝫ ho-minuꝫ noli exinde triſtari. ſed hoc ſit tibi graue qꝛ nō habes te ſatis bene ⁊ circūſpecte ſicutdecēt dei ſeruum ⁊ deuotū religioſū cōuerſari.