Ca. xxiijDe meditacione mortisAlde cito erit h̓ tecum factum. Vide aliter quomō te habeas. Hodie homo eſtet cras nō cōparet. Cum autem ſubla-tus fuerit ab oculis eciā cito tranſit a mēte. Oebetudo ⁊duricia cordis humani qd̓ ſolum p̄ſentia meditat̉ et futura nō magis preuidetSic te ī ōni facto ⁊ cogitatu deberes tenere qͣſi ſtatim eſſes moriturꝰ. Si bonā ꝯſcientiamhaberes nō multū mortem timeres. Meliꝰ eſſet peccata caue̓ ꝙͣ mortē fugere. ſi hodie nones paratꝰ quō cras eis Cras eſt dies incerta⁊ quid ſcis ſi craſtinuꝫ habebis. quid prodeſtdin viuere qn̄ parū emēdamur. Ach lōga vita nō ſēꝑ emēdat: ſꝫ ſepe culpā magis augetVtinam ꝑ vnam die bene eſſemus cōuerſatiin hoc mūdo. multi ānos ꝯputāt cōuerſionis:ſed ſepe paruus ē fructus emēdationis. Si formidoloſū eſt mori forſitan periculoſiꝰ diuciusviuere. Beatꝰ quiboram mortis ſue ſemperāte oculos habet. ⁊ ad moriendū quottidie ſediſponit. Si vidiſti aliquādo hominem moricogita. quia. ⁊ tu ꝑ eandem viam tranſibisCum mane fuerit puta te ad veſpeꝝ non peruenturum Veſpere autem facto mane non audeas tibi polliceri. Semꝑ ergo paratꝰ eſto ettaliter viue vt nūꝙͣ te imparatū mors inue-