nobis qͥd legimꝰ ſed quid fecerimꝰ. Nec quābn̄ diximꝰ: ſed quam religioſe viximꝰ. Dicmihi vbi ſūt modo oēs illi domini ⁊ magiſtriquos berie nouiſti. dum adhuc viuerēt et inſtudijs florerent. Iam eoꝝ p̄bendas alij poſſidēt ⁊ neſcio vtꝝ de eis cogitāt. In vita ſua a-liqͥd videbāt̉. ⁊ modo de illis tacētur. O quācito tranſit gloria mūdi. vtinaꝫ vita eorū ſcīeeoruꝫ ꝯcordaſſet. tunc bene ſtuduiſſent ⁊ legiſſent. Quā multi pereūt ꝑ vanā ſcientiaꝫ inſeculo: qui paꝝ curāt de dei ſeruicio. Et quiamagis eligūt magni eē ꝙͣ humiles. Ideo euaneſcunt in cogitacionibꝰ ſuis. Vere magnꝰ ēqui in ſe ꝑuus eſt. ⁊ ꝓ nihilo omne culmē honoris ducit. Vere prudēs eſt qui omnia terrena arbitratur vt ſtercora vt xp̄m lucrifaciatVere berie doctus eſt qui dei voluntatem facitet ſuam voluntatem reliquitDe prudencia in agendis Ca. iiijOn eſt credendum omni verbo nec in-ſtinctui: ſed caute et longannniter reseſt ſcd̓m deum ponderanda: prochdolorſepe malum facilius ꝙͣ bonuꝫ de alio credit̉ etdicit̉ Ita infirmi ſumꝰ Sꝫ ꝑfecti viri nō facilecredūt ōni enarrāti. qꝛ ſciūt hūanaꝫ nifirmitatē ad malū ꝓclinaꝫ ⁊ in verbis ſatis labilem