De ſufferēcia defectuū alioꝝ. Ca. xvi.Ve homo in ſe vl̓ in alijs emēdare nōp̄t debet paciēter ſuſtinere donec deꝰ aliter ordinet Cogita qꝛ ſic forte meliꝰ eſtpro tua probacōe ⁊ paciētia. ſine qͣ nō ſūt ml̓tū pōderādā merita nr̄a. Debes tamē pro talibꝰ impediniētis ſupplicare vt deꝰ tibi digne-tur ſubuenire. ⁊ poſſis benigne portare. Si qͥsſenel aut bis āmonitꝰ nō acqͥeſcit noli cū eoꝯtendere: ſed totū deo ꝯmitte. vt fiat volun-tas eiꝰ ⁊ homini in oībꝰ ſeruis ſuis. q̄ ſcit benemala in bonuꝫ ꝯuertere. Stude paciēs eſſe intollerādo alioꝝ defectus ⁊ qͣleſcūqꝫ infirmitates. qꝛ ⁊ tū ml̓ta habes q̄ ab alijs oportꝫ tollerari. Si nō p̄t. potes te talē facere ſicut vis. qͦmō poteris aliuꝫ habere ad tuum bn̄placitū. libenter habemꝰ alios ꝑfectos: ſed tam ꝓpriosnon emēdamꝰ defectꝰ. volumus ꝙ alij ſtrictecorrigant̉ ⁊ ipſi corrigi nolumꝰ. Diſplicet a-liorum larga licēcia et tamē nolumus negariquod petimus. Alios reſtringi ꝑ ſtatuta volumus. ⁊ ipſi nullatenꝰ patimur eo ampliꝰ co-hiberi. Sic ergo ptꝫ ꝙͣ raro proximuꝫ ſicut noſipōs pēſamus. ſi eſſent onēs ꝑfecti quid tunchaberemus ab alijs pro deopati. Nunc au-tem deꝰ ſic ordinauit. vt diſcamꝰ alter alterius onera portare. quia nemo ſine defectu. Ne
Druckschrift
Imitatio Christi, Liber I: Admonitiones ad spiritualem vitam utiles
Seite
22
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten