De exēplis ſanctoꝝ pr̄m. Ca. xviij.Ntuere ſanctorū patꝝ viuida exēpla In quibus vera ꝑfectō refulſit ⁊ religio. Et videbisquā modicum ſit ⁊ pene nihil ꝙ nos agimus.Peu quid eſt vita noſtra ſi illis fuerit cōpa-rata. Sancti ⁊ amici xp̄i domino ſeruierūt infamē ⁊ ſiti. in frigore ⁊ nuditate. in labore etfatigatione. In vigilijs ⁊ ieiunijs. in oracō-nibꝰ ⁊ ſactis meditacōnibꝰ In ꝑſecucōnibꝰ ⁊ob ꝓbrijs multis. O quā multas ⁊ gͣues tri-bulacōnes paſſi ſūt Apoſtoli Martires Confeſſores Virgines. ⁊ reliquiōnes qui xp̄i ve-ſtigia voluerūt ſequi Nā animas ſuas in hocmūdo oderūt. vt in eternā vitā eas poſſiderētO quā ſtrictā ⁊ abdicatā vitam facti patresin heremo duxerūt. quā lōgas ⁊ graues tēp-taciōes ꝑtulerūt. quā frequenter ab minicovexati ſūt. quā crebras ⁊ feruidas oracionesdeo obtulerūt. quam rigidas abſtinencias ꝑegerāt. quaꝫ magnū zelum ⁊ feruoreꝫ ad ſpiritualeꝫ ꝓfectum habuerunt. quam forte bellum aduerſus edomacionē vicioruꝫ geſſerūtQuampurā ⁊ rectam intencioneꝫ ad deumtenuerunt. per diem laborabāt. ⁊ noctibꝰ oracōm diutine vacabāt. quāꝙͣ laborādo ab oracione mētali minime ceſſarent. Omne temp-