mo ſine onere. nemo ſibi ſufficiens. nemo ſi-bi ſatis ſapiens: ſed oportꝫ nos īuicē portareInuicē ꝯſolari pariter adiuuare. īſtrue̓ ⁊ ammone̓. Quāte aūt virtutis qͥſqꝫ fuerit meliꝰptꝫ occaſiōe aduerſitatis Occaſio es nāquehoīeꝫ fragilē nō faciunt: ſed liquas ſit on̄dūtCa. xvijDe monaſtica vitaPortet vt diſcas teipſuꝫ in multis frage̓ ſi vis pace ⁊ cōcordiā cū alijs tene̓.Non ē paruuin monaſterijs vel ꝯgre-gacōe habitare. ⁊ mibi ſine querela ꝯuerſari.et vſqꝫ ad mortem fidelis ꝑſeuerare. Beatusqui ibidem bene vixit. et feliciter ꝯſūmauit.Si vis debite ſtare ⁊ ꝓficere teneas te tāꝙͣ exulē ⁊ ꝑegrinū ſuꝑ terrā. Oportet te ſtultū fie-ri ꝓpter xp̄m ſi vis religioſā ducere vitā. Ha-bitꝰ ⁊ tōſura modicū ꝯfert: ſꝫ mutatio morū ⁊ītegͣ mortificacō paſſionū veꝝ faciūt religioſūQui aliud queritꝙͣ pure deū ⁊ anme ſue ſalutem: nō inueniet niſi tribulacōeꝫ ⁊ dolorē. nōpōt eciā diu ſtare pacificꝰ: qui nō nitit̉ eſſe mininꝰ ⁊ in onibꝰ ſb̓iectꝰ. Ad ſeruiēduꝫ veniſtinō ad regēduꝫ. ad paciēdū et laborāduꝫ ſciaste vacatū n̄ ad ociāduꝫ vl̓ ad fabulāduꝫ Hicergo ꝓbāt̉ hpīēs ſic̄ auꝝ ī foͣrce. h̓ neo p̄t ſtae̓n̓ ex toto corde ſe voluerit ꝓpter deū hūiliare