Xenocrates PlatonicusQuæ cum uidiſſem. quid hoc o Axioche īquam: Vbi nam priſtina illatua & iactabunda conſtantia: ubi perpetuæ uirtutum laudes: Vbi miratui animi magnitudo, atqꝫ audacia? Vt enī luctator ignauꝰ ī Gymnaſiisgeneroſus apparens, in certaminibus ſubcubuiſti. cur natura ipſius or-dinē non conſyderas: cum ſis uir tantus, & tot in ſuper diſciplinis imbu-tus, & ſi nihil aliud, athenienſis tamen. An non tenes uulgatam illam tritamqꝫ ſententiam, qua dicitur peregrinationem quandam uitam hanceſſe, & o portere nos recte, & æquo animo peregrinantes, haud egra ſane,ſed læta mēte ad id, quod debitum, & neceſſarium eſt accedere. Mollitiesautem hæc non ætati maturæ, ſed infanti conueniens. Axiochus. Hæc oSocrates recte dici uidentur. Verum neſcio quomodo īminente diſcri-mine ſermones ipſi de tolerantia cōpioſi clanculum euaneſcunt, & ne-gliguntur, Suboritur autem repugnans quidam pauor animū undiqꝫcircuncutiens. Heu hac luce iiſqꝫ bonis priuabor. Iacebo obſcurus, gu-ſtu uiſiiqꝫ captus putreſcam. In uermes feraſqꝫ conuertar. So. Cōiūgis oAxioche abſqꝫ rationis examine, cum ſenſus priuatione ſēſum, ac tibiipſi, & loquendo, & angēdo repugnas. nec aduertis ꝙ ſimul de ſenſus priuatione cōquereris, & mœres ob putredinem, amiſſionemqꝫ bonorum,tanꝗͣ in aliam uitam tranſiturus, potiuſꝗͣ in ſenſus omnis priuationemaliquando migraturus, priuationem inꝗͣ talem, qualis ortum præceſſit.Vt enim in re p. Draconis uel Cliſtenis nihil tibi contigit mali, tū enimnon eras circa quem eſſet malum, ſic poſt mortem nullum tibi aduerſū.tu nāqꝫ non eris circa quem futurum ſit malum. Omnes igitur huiuſcē-modi nugas abſte pelle. Idqꝫ conſydera, ꝙ diſſoluto eo, quod compoſitum fuit, & anima ī locum proprium abeunte, hoc quod reſtat, terrenū& irrationale. corpus homo nullo modo eſt. Nos enī ſumus anima im-mortale animal, in habitaculo mortali clauſum. Idqꝫ umbraculum no-bis ad malum natura conſtruxit. Cui quæ dulcia ſunt, adulterina. fluxa.& plurimis permixta moleſtiis, quæ uero moleſta integra, diuturna, ſua-uiumqꝫ expertia. Accedunt tumores bilis, atqꝫ pituitæ. ac ſēſuum morbi.nec non corruptiones uiſcerum. Quibus anima neceſſario condolet, ꝑſingulos diffuſa meatus, ut ſingula uinciat. Quo fit ut cæleſtem cogna-tumqꝫ ætherem iā deſyderet, ſitiatqꝫ uitam chorumqꝫ ſupernum. Namuitæ huius amiſſio a malo in bonum eſt tranſitus. Axiochus, cū malamiudices hanc uitam o ſocrates quid in ea permanes: præſertim cum iſtapotiſſimum mediteris aliorumqꝫ curator exiſtas, & mente cæteros ante-cellas: So Axioche. haud ſatis mihi uerus es teſtis. Exiſtimas enī quem-admodum