Titulus.

rotā: qua aqua trahitur de puteo: vel damnatusad metalla fodienda: qꝛ hoc non poteſt conuenire aīe: que nō eſt nata mouere corpus niſi mediāte ſuo corpore. Et dicendū ꝙ et ſi ita eſſet: quāuiſneſciamus que ſit illa operatio. Nā nō eſſet ignisſuccēſio: qꝛ ille ignis ſuccenſione nō indiget̉: neceſſet motio eius circularis: ſicut in ſpera ſua mouetur: qꝛ ad hoc ſufficeret vnus demon: tn̄ quecūqꝫ ſit illa motio: ſi cōuenit angelo naturaliter pōtcōuenire aīe ſeparateʸ ſuꝑnaturaliter. Si .n. deusdedit adamāti ⁊ magnēti virtutē mouēdi ferruꝫſine cōtactu: qd̓ alia corpora nō habent: nullumincredibile eſt: ſi dicamus ꝙ eandem virtutemdet miraculoſe alteri corpori. Et ſimilit̓ ſi ſpūsangelicus a natura habet mouere corpus: nulluꝫincōueniēs vel impoſſibile videt̉: ꝙ hāc virtutēſuꝑnaturaliter det deus aīe ſeꝑate vel ad bonumſuū: ſicut apparet in corꝑibus aſſūptis ab aīabusde purgatorio ꝓ petendis ſuffragijs: vel ad malū ſuū vt in dānatis. ¶ Notandū etiā: ꝙ ſicut nullū corpus pōt pati a ſpū paſſione ꝓprie dicta: q̄ ēabiectio forme cōueniētis ⁊ receptio forme diſcōuenientis: ſic nullus ſpūs pōt pati a corpore cōſimili paſſione. Et iō ille modus paſſionis ꝗ ponitur ꝑ immiſſionē: cōiter non tenet̉. Item ſi dicatur: ꝙ agēs debet eſſe nobilius patiete: verumeſt de principali agēti ſecus de inſtrumētali. Nullus aūt ponit ꝙ ignis ſit pͥncipale agēs in afflictōne aīe: ſed vt inſtrumētū diuine iuſticie: ⁊ iō nonoportet: ꝙ ignis ſit nobilior aīa. Et nota ꝙ qͣꝫuisdoctores in precedētibꝰ loquātur pͥncipaliter deigne inferni: tn̄ idē ē de igne purgatorij qͣꝫtuꝫ admodū quo aīa ſeꝑata affligit ab igne. Sed differunt: vt dictū eſt in hoc: ꝙ in purgatorio cōfortātur ſpe ſue liberationis: damnati vero ſciunt ſe niqͣꝫ euaſuros. Et ſic dicimus in inferno eſſe gradpenarū: vt .ſ. qui multiplicius ⁊ grauius peccauitita ⁊ in purgatorio. Et cū grauius ſine cōparatione ſit mortale: cum quo deſcendit reprobus acinfernū: qͣꝫ veniale: hinc etiā pena cuiuſcūqꝫ ī purgatorio ēt. ignis videtur eſſe minor pena dānati.¶ De ſuffragijs quibꝰ a nobis iuuantur. c. 2.Ebaculo quo ſuſtētātur aīe ⁊ ꝯſolantur in purgatorio: ꝗ eſtſuffragium eccleſie militantis: vt in eo auxilio pueniant ad triūphantem. Sciendū primo ſuffragia ꝓ baptizatis defunctis fieri poſſe ⁊ debere: niſi quis decedat in mortali notorio: vel ſit canonizatus: qͣꝫuis non ꝓſint damnatis: ſed ſolum eiseſunt in purgatorio. Unde augꝰ. in li. de agenda cūra ꝓ mortuis dicit: ꝙ qͣꝫuis non omnibus ꝓ quibus fiunt mortuis ſuffragia ꝓſint: tamen qꝛ nondiſcernimus qui ſint .ſ. ſaluati vel damnati: oportet ea ꝓ regeneratis omnibus facere: vt nullꝰ eorum pretermittatur: ad quos debeant iſta beneficia peruenire. Melius enim ſupererūt iſta his

quibus nec obſunt nec proſunt: qͣꝫ eis deerunt ꝗbus proſint: vt habet̉. 13. q. 2. non extimemꝰ. Pꝫetiam hoc ex auctoritate ſcripture. 2. macha. 17. dicitur: ſancta ⁊ ſalubris eſt cogitatio ꝓ defunctisexorare: vt a peccatis ſoluantur. ⁊ intelligitur propeccatis venialibus non mortalibus: vel pro penis temporalibus debitis ⁊ pro mortalibus debitis: de quibus cōtriti fuerunt. Probatur etiamhoc per rationem ẜm pe. in. 4. Nam tales cū decedentes in gratia ſint membra eccleſie ⁊ viua exgratia capacia noſtroꝝ ſuffragia: quia non in īfernō ⁊ egētia auxilio: qꝛ nō ſunt in gloria ſed pena:nec per opera ſua valeāt ſatiſfacere: ſubſidiū hr̄epn̄t a nobis. Nam cibus māducatus ab hominein nutrimentū eius diffunditur ad oīa membracorporis eius viua: nō aūt preciſa vel arida. Cūergo ſint illi de purgatorio viua mēbra militantꝭeccleſie ex bonis que fiunt a fidelibus: qui ſūt corpus chriſti myſticum: inde recipiunt ſuffragiumſubleuationis pene vel liberationis citioris: vnd̓in miſſis ſemper oratur pro viuis ⁊ defunctis etorationibus alijs generalibus: ſed magis ꝓſuntſpecialia ſuffragia ex intentione facientꝭ ꝓ illis.mnia autem generaſuffragiorum que fieri pn̄t: cōtinent̉ in quatuormodis: que ponit grego. dicens. Aīe defūctoruꝫquatuor modis ſoluūtur .ſ. a penis purgatorij: qꝛaut oblationibus ſacerdotum aut precibus ſanctorum aut charoruꝫ elemoſ ynis aut ieiunijs cognatorum. 13. q. 2. aīe. Et ẜm pe. de pal̓. per oblatꝰonem ſacerdotum intelligitur miſſe celebratio: q̄ter omnia plus valet ſiue ſit de mortuis vt requiem̄ eternaꝫ: ſiue pro mortuis dominicalis miſſa:vel de ſanctis. per preces ſanctorum: intelligūturpreces non ſolum eorum qui ſunt in patria: quiorant pro his qui ſunt ī purgatorio: precipue amicis ſed etiam preces iuſtorum viatorū quintiāpeccatorum: ſi hoc agant vt miniſtri eccleſie eamofficiantes: ⁊ oratio dominicalis inſtituta ab ip̄oiudice: exinde pſalterium pluſqͣꝫ orationes anſelmi: ſimiliter ⁊ vigilie inſtitute ab eccleſia pro defunctis. ⁊ quod dicitur de elemoſynis charoruꝫ:hoc ideo dicitur: quia communiter amici ⁊ conſanguinei conſueuerunt dare elemoſynas pro defunctis ſuis non pro extraneis: tamen ſi extraneus daret: etiam valeret defuncto: ſi dans hoc intendit: ⁊ ſit in charitate. Elemoſyna etiam procurat ⁊ ieiunium ⁊ orationem illorum quibus datur: ſimiliter de ieiunijs a quocunqꝫ bono fiuntpro defuncto valent ad ſatiſfaciendum pro eis.Et ſub hoc comprehenduntur omnes afflictiōescorporales vt diſciplina. Unde ⁊ beatus dominicus ſibi dabat diſciplinam pro his qui erant inpurgatorio: ⁊ peregrinationes ⁊ indulgentie etiāpoſſunt eis valere: quando a conferentibus extenduntur ad eos: cum ſcilicet quis viuens vaditad eccleſiam: vbi eſt talis indulgentia pro defunctis.