.XXXIII.

tur ꝙ aīe pueroꝝ decedentiū cū originali affligūtur in limbo ſicut demones ⁊ damnati: quod eſtincōueniēs dicere. Si vero ſpūs ponat̉ eſſe in loco per operationē ſolum: tunc vel non bene apparet: qualiter patiatur a loco per detentionē: quiaoperationū quedam manent in agente ſicut intelligere ⁊ velle: ⁊ per iſtas non poteſt ſpūs magiseſſe in loco qͣꝫ per eſſentiā. Alie vero ſunt: q̄ tranſeunt in materiam exteriorem vt mouere. Et perhas ſolas poteſt cōpetere ſpiritui eſſe in loco: qͣtinus aliquid mouet vel facit circa locum vel circa corpus exiſtens in loco. Hec aūt operatio licetpoſſet conuenire angelis: non tn̄ poſſet conuenir̄animabꝰ ſeparatis: quia anima ſeparata nec mouet aliquid quod eſt ſibi cōe ⁊ angelis: nec poteſtmouere aliqd̓ corpus ad locū: qꝛ cū habeat det̓minatū mobile cui vnitur vt forma mediante qͦmouet. quicꝗd mouet ſeparata ab eo: nihil aliudpōt mouere. Si ergo ſpūs non ſit in loco niſi peroperationē: ⁊ nullā tale pōt habere aīa ſeparata:ſequit̉ ꝙ ip̄a non ſit in loco: ⁊ per conſequens ꝙibi non detineatur: nec per detentionem affliga5igitur ſunt modict:doctores nituntur oſtendere: qualiter āgelus vl̓aīa ſeparata patiatur ab igne. Et tn̄ vt viſū eſt dic̄pe. de pal̓. vbi ſupra. Nullus ſatiſfacit intellectuinec mirū: qꝛ ea q̄ ſunt fidei: non pn̄t ſciētifice ꝓbari: nec rōes ī cōtrariū ſciētifice ſolui: ꝓ eo ꝙ fideseſt de his que excedūt rōem naturalē. Circa vltimā iam opi .ſ. ꝙ per detentionē violentā affligat̉poteſt hoc ꝓbabiliter ſuſtineri non obſtāte ꝙ ꝯͣeam arguatur: ſiue ſpūs ſit in loco per eſſentianſiue per operationē: ſed argumenta ſoluantur: vpatebit. Et primo ſi ſpiritus eſt in loco per eēntiam: videntur ſequi tria inconueniētia. Primū eſtquia ſequeret̉: ꝙ cū oēs equaliter detineant̉: oēsequaliter puniantur. Nec valet ſi dicat̉: ꝙ ſuperbior plus affligitur: quia aliquando minus ſuperbus eſt grauior peccator puta luxurioſus humil̓Sed dicendū ad iſtud ꝙ eſt verū de ſuperbia ꝓut ē ſpeciale peccatū. Sed quāto quis ē grauiorpeccator in inferno: tāto plus odit deum: quod ēmaxima ſuperbia: ⁊ tanto plus ei diſplicet iuſticia dei: ⁊ per cōſequens plus affligitur de alligatione illa: que quāto eſt eis magis volūtaria tanto magis penoſa. Scd̓m incōueniēs qꝛ damnatꝰin camera pulchra ita affligeretur ſicut in igne.Et ad iſtud dicēdū: ꝙ cū alligari cuicūqꝫ loco ſiteis penoſum: quia inuoluntariū vtpote: quia contra libertatē ſuam ⁊ dignitatem alligari tn̄ viliſſimo loco eſt eis penoſiſſimū. huius autem eſt centrum terre: quod eſt maxime diſtans a nobiliſſimo corporum ſcilicet celo. Sed vlterius ibi alligari igni: quo debent affligi viliſſima corporum

tra illud vltimum ſit illud. Ite maledicti in ignēeternū: qui paratus eſt diabolo ⁊ angelis eius: qͣſi ille ignis prius ſit propter demones qͣꝫ propterhomines. ¶ Tertia inſtantia de pueris ⁊ patribꝰin limbo ſoluitur facile: quia cum voluntas eorūeſſet iuſta: vult illum carcerem: ⁊ ſic non affligebat patres nec affligit pueros: quia nihil volitumeſt penoſum. Ꝙ ſi de animabus purgatorij inſtetur: dicendum ꝙ ille carcer eis penoſus eſt: quialicet voluntarius: eſt tamen eis propter peccatuꝫproprium: quod continue eſt contra voluntateꝫeorum: quia de peccatis continue dolent: ⁊ per cōſequens de pena conſequente: ſecus autem eſt depeccato originali: cui non debetur contritio. Sꝫin iſta prima parte deductionis ſciendum eſt: ꝙnunqͣꝫ dicendum eſt: ꝙ ſpiritus ſit ita in loco pereſſentiam: ꝙ eſſentia ſit ſibi ratio eſſendi in locoſic ſcilicet ꝙ eſſentia indigeat loco ad ſui conſeruationem ſicut graue vel leue: vel ꝙ circumſcribatur loco ſicut quantum. Sed ſic ꝙ vere eſſentia eius ſit in loco diffinitiue: quia ſic eſt hic ꝙ nōalibi: licet poſſet nuſqͣꝫ. Si autem angelus eſt inloco per operationem: ſic ſcilicet ꝙ quantitas eſtratio ſubſtantie eſſendi in loco: ſic ⁊ ſpiritus operatio: poteſt reſponderi ad inſtantias: etiam datoꝙ eſſentia angeli eſſet nuſqͣꝫ vel ubiqꝫ. Nam illud quod dicit de operatione manente poteſt dici ꝙ dato ꝙ eius intelligere ⁊ velle ẜm ſituationem ⁊ diffinitionem abſtraherent a loco ſicut eſſentia: tamen neceſſario haberet cogitare de inferno ⁊ igne eius contra voluntatem ſuam: propter quod impediretur conſiderare alia: que magis vellet conſiderare: quia enim non intelligitomnia ſimul: impeditur ab intellectione vniusper intellectionem alterius ¶ Conſtat autem ꝙmagis eſt ſpiritui delectabile ⁊ deſiderabile contemplari altiſſimas cauſas qͣꝫ corporalia. ¶ Unde penoſum eſt valde ſpiritui: ſi contra voluntatem cogitat de inferno ⁊ igne eius continentie: ⁊ꝙ de eo ſemper habebit cogitare: ſicut hominibono eſt penoſum: ꝙ occurrant ſibi cogitatōnesturpes contra voluntatem ſuam vel quecunqꝫalia de re odio habita: de qua nunquaꝫ vellet cogitare: hoc autem eſt poſſibile: quia ſicut ſpiritusſeparatus ſemper actu intelligit ſe propter actualem preſentiam ſue eſſentie: ſic poteſt deus facere: ꝙ ſemper actu intelligit aliquid aliud vel perſpeciem: que ſemper ſit in actu vel aliter. Et propter hoc vel non cogitat alia: vel non delectaturin eis: ſicut faceret ſi nihil contra voluntatem ſuam cogitaret. Et diceretur ſic diabolus ſemperſecum ferre infernum ſeu ſuum ignem: ⁊ per continuatam ipſius cogitationem per quam ipſe ẜmintellectum apprehendentem ⁊ voluntatem renitentem ſemper eſſet alligatus etiam ante diemiudicij ⁊ vbiqꝫ. Secunda inſtantia de operatōe trāſeūte ſi ꝑ eā ſit āgelꝰ ī loco: vt ſit detētꝰ affli