.XVIII.

¶ 39ꝰ. qui ignorant̓ cognoſcit duas ſorores velmatrē ⁊ filiā vel amitā ⁊ neptē. 7. annis peniteatſi ſcienter ꝑpetuo caret coniugio. 34. q. fi. ſi quiscum duabus.¶ Quadrageſimus ꝗ cū brutis coierit: pluſqͣꝫ ꝑſeptē annos peniteat. Idem pro inceſtu. 33. q. 2. c.hoc ipſum. ⁊. §. ſequentibus.¶ 41ꝰ. patronus q res eccleſie dilapidat: annovno penitet. 16. q. 7. filius.¶ 42. qui luſtrat domū ſuā cū magicis ⁊ incantationbus. 7. annis peniteat. 26. q. 5. qui diuinatores. ⁊. c. nō liceat.¶ 43ª. ſi mus cōmedat corpus xp̄i: ſacerdos qͣdraginta dies peniteat: ſi ꝑdidit triginta dies: deconſecra. diſ. 2. qui bn̄. Si incaute dimiſit: qͣꝫuisnihil nephandū inde acciderit tribus menſibusab officio ſuſpendet̉ de cuſtodia euchariſti. c. 2.¶ 44ꝰ. qui iurat nō facere pacem cū ꝓximo ſuoanno vno peniteat: ⁊ ad pacē redeat. 22. q. 4. quiſacramento.¶ 45ꝰ. ꝓ periurio adulterio ⁊ homicidio dant̉regularit̓ ſeptem anni. Idem ꝓ fornicatione licꝫnō ita aſpera pnīa iniūgat̉. 22. q. i. p̄cauendū. aliaſincipit p̄dicandū. 33. q. 2. hoc ipſū. ⁊. §. ſequenti.¶46º. qui ſcient̓ rebaptizat̉. 7. annis penitet faciendo tres quadrageſimas: ⁊ feria. 4º. ⁊. 6ª. ī pane ⁊ aqua ieiunādo: hoc ſi ꝓ vicio hereſis feceritſinante ꝓ īmundicia .i. ꝓ ſalute corꝑis obtinēda:vt de apoſta. c. 2. tribus annis peniteat: de conſe.di. 4. qui bis. ⁊ talis qui bis baptizat̉ vel etiamconfirmat̉: ſit de foro eccleſie ⁊ cogitur fieri regularis: de conſe. di. 5. dictum eſt.¶ Titulus. xviij. de celatione ⁊ ſigillo confeſſionis. apitulum primum.celatione cofeſſionis. Nota ẜm tho. in. 4di. 2. ꝙ audiens confeſſionemtenet̉ celare eam: quia in ſacramentis id qd̓ gerit exterius: eſtſignum eius qd̓ gerit̉ interius: vn̄ ſicut deus hoīcōfitenti tegit peccatū interius: ita ⁊ ſacerdos dꝫcelare exterius: vn̄ tanqͣꝫ violator ſacramēti eſtreuelator ꝯfeſſionis. Eſt ⁊ alia ratio: qꝛ .ſ. hoīesꝑ hoc magis attrahunt̉ ad cōfeſſionem ⁊ ſimplicius cōfitent̉: vnde ⁊ ſi aliquod periculū futuruꝫīmineret: ⁊ hoc ſciret̉ ſolū ꝑ cōfeſſione: vt de heretico qui corrūpit fideles vel de matrimonio illicito: qd̓ quidam volunt cōtrahere vel de ꝓditione fienda nō ꝓp̓ter hoc debet reuelari cōfeſſio ad impediendū malū: vt quidā dixerūt: ſedſalſum ē. Debet aūt monere eos qui cōfitent̉: vtobuient vel deſiſtant. Et p̄lato dicere ꝙ vigiletſuꝑ gregē ſuum ⁊ huiuſmodi ſine vlla reuelatione: hec tho. Ꝙ ſi iudex inquireret ab aliquo: anſciat aliquid de tali materia in cōfeſſione vel ꝑalium modū: dicit guil. ꝙ ſi nō poteſt declinarealio modo iniquū iudicem: pōt rn̄dere nihil in-

de ſcīo: quia ſubintelligit̉ vt homo: vl̓ etiā nihilſcio etiam ꝑ confeſſionem: quod intelligitur tibireuelandum. Sicut exponit̉ illud math̓. 24. Dedie illo ⁊ hora nemo ſcit nec filius hominis: ⁊ intelligitur reuelandum nobis: vel nihil ſcit: inquātum homo ꝑ ſcientiam acquiſitā: ⁊ ſi ſciat ꝑ infuſam poteſt etiam hoc iurare. ¶ Sed nec etiamẜm pe. de pal̓. in. 4. di. 21. ꝑ licentiam aut preceptum cuiuſcunqꝫ ſuꝑioris etiam pape factum ſubpena excōmunicationis licet reuelare confeſſionem: quia ſigillum confeſſionis eſt de iure diuino ⁊ de neceſſitate ſacrāmenti: papa autem licetaliquando diſpenſet in preceptis diuinis vt ī votis: nō tamen in ſacramentis poteſt diſpenſare: vtꝙ quis nō baptizetur: vel nō confiteatur. Qd̓ dictum eſt celationem confeſſionis eſſe de ſacramenti neceſſitate: nō ſic intelligitur: ꝙ nō ſit verum ſacramentum: etiā ſi nō celaretur: quia vtiqꝫ verum ſacramentum eſſet: ſi ſacerdos reuelaret ſicut etiam ſi deus nō tegeret: quia ipſe nonſatiſfacit: ſed dicitur celatio confeſſionis de neceſſitate ſacramenti: quia natura ſacramenti neceſſitat eum ad celandum. Natura dico ⁊ quātum ad id quod eſt ſacramentum: quia fit in occulto ſolus cum ſola. Et quantū ad id quod eſtſacramentuꝫ ⁊ res .ſ. penitentia interior que etiāeſt occulta. Et quantū ad rem tantū .i. remiſſionem peccatorum. Nota ẜm pe. de pal̓. quia qd̓dicit tho. ꝙ occultatio confeſſionis eſt de eſſentia ſacramenti: nō ſic eſt intelligendum: ꝙ ſit eiꝰmateria vel eiꝰ forma: ſed ꝙ eſt de materia eiusobligatio ad occultationem. Sicut ſi diceremꝰde eſſentia leuis: eſt ferri ſurſum: vel de eſſentiamatrimonij eſt reddere debitum .i. oblgatio adhoc ipſum. ¶ Eſt aūt peccatū mortale reuelareconfeſſionem quia contra ius diuinū ⁊ poſitiuūvnde ⁊ grauiter punit̉ ab eccleſia. Nam de iureantiquo debet talis deponi: ⁊ omnibꝰ diebꝰ viteue ignominioſus fieri ⁊ peregrinari: de pe. di. 6.ſacerdos. ſꝫ ẜm decretalē extra de pe. ⁊ re. oīs. debet deponi. ⁊ ad agendū ꝑpetuam pnīam in artūmonaſteriū retrudi: ẜm hoſti. faciet primā certotꝑe ⁊ exinde aliā. Sꝫ hec pnīa imponēda eſt iniudicio: qn̄ quis cōuincit̉ de hoc vel fatet̉ ī iure.Nā alias in foro pnīe videt̉ eſſe arbitraria pnīahiꝰ pctō ſicut ꝓ alijs peccatis.De licentia autem cofitentis qͣꝫuis pctm̄ ſuū poſſit ꝯfeſſor alteri manifeſtare ẜm tho. ⁊ pe. Tn̄ nō dꝫ vti tali lnīa niſiad vitandū aliqd̓ malū. Tenet̉ aūt ille cui aliꝗdreuelat̉ de lnīa penitētis nō reuelare ſꝫ illud celare: niſi forte pctōr velit ꝙ ille abſolute ⁊ libereſciat. Lnīa tn̄ quā dat penitēs ꝯfeſſori de reuelādo qͣꝫtūcūqꝫ generalis: nō intelligit̉ niſi ad bonūconfitentis ẜm pe. de pal̓. ¶ Et nota ſcd̓m pe. depalū. ꝙ ſi iudex diceret alicui capto pro maleficio: da lnīam confeſſori vt dicat ſi cōfeſſus es d̓hoc vl̓ d̓ illo: n̄ tenet̉ dare nec ex hoc ſuſpitio dꝫ