Titulus.

et pͥuata re iudicare: vt dictum eſt. sͣ. tum etiā qꝛ⁊ qualitati ⁊ forme debet ſnīa cōuenire: vt noͣ. d̓ordi. cogni. cū dilectus. Dicēdū igitur ꝙ vt ep̄spōt petere ⁊ ꝓcedere ī his q̄ notoriā ſūt: ⁊ vt epiſcopus excōicare: ſuper quo vide qd̓ noͣ. de iura.ca. c. fi. ⁊ d̓ teſtibus. c. inſuꝑ. ꝟſiculo inſtituant̉ cūremiſẜ. ſuis. ¶ Nota in fi. glo. circa fi. dicitur ꝙep̄us etiā cū viſitat eccleſias ciuitatis vel monaſteria: ⁊ reuertit̉ ad domū ſuā: quia ꝓpinqua illiſeccleſijs: debet̉ ei ꝓcuratio ẜm Goſ. Et eſt ratioẜm hoſti. quia ꝗ ſeminat ſpūalia: carnalia .i. temporalia debet metere: ⁊ quia ꝓcuratio eſt annexa viſitationi: vt extra de cen. c. cū venerabilis.De procurationibusfiendis legitimis nūcijs apoſtolicis ⁊ alijs p̄latisſic dicit̉ extra de cen. c. cū inſtantia. Cū oēs eccleſie legatis ⁊ nuncijs ſedis apoſtolice qd̓ nō credimꝰ: ſint exempte: ⁊ ſi lōgo tēpore ꝓcuratiōesimpendere teneantur ſub eccleſiarum p̄ſtationenullam volumus habere excuſationē: niſi forteꝑ ſpeciale pͥuilegiuꝫ ſedis apl̓ice: qd̓ nō credimꝰſint exempte: etiam ſi longo tempore ꝓcurationis obſequiuꝫ non impenderint: cum in talibusp̄ſcriptio ſibi locum nequeat vendicare: qꝛ nona ꝓuiſione paſtoralis ſolicitudinis circa oēs eccleſias nunqͣꝫ aſpicere mentis oculo ceſſamus.Inno. 3. idem in concilio generali. Procurationes que ratione viſitationis debent ep̄is archidiaconis vel quibuſlibet alijs etiaꝫ apl̓ice ſedislegatis: aut nuncijs abſqꝫ manifeſta ⁊ neceſſariacauſa nullatenus exigant̉: niſi qn̄ ꝑſonaliter officium viſitationis impendūt: ⁊ tūc euectionū ⁊ ꝑſonarum mediocritatē obſeruent in lateranenſiconcilio ꝯſtitutione hoc adhibito moderaminevt cū oportuerit eos apud aliquē locū aliquammoram facere neceſſariaꝫ: ne locus ꝓpter ipſosnimiū aggrauet̉: ꝓcurationes accipiant moderatas ab alijs eccleſijs vel ꝑſonis: que nōdū fuerant de ſuis ꝓcurationibus aggrauate de cen. c.ꝓcurationes. Ubi dicit glo. ſuꝑ verbo viſitationis: ꝙ hoc ideo dicit: qꝛ triplex eſt ꝓcuratio: vnaque debetur viſitatori rōne viſitationis: vt hic:⁊. c. cuꝫ venerabilis. alia rōne ꝯſuetudinis. 18. q..2. ſeruitiū. Tertia rōne facti pacti: qd̓ appoſitumfuit in fūdatione eccleſie capelle vel monaſteriputa ꝙ det rectori eccleſie prandiū vel enſeniuꝫcere vl̓ comeſtibiliū pr̄onis ⁊ hiꝰ. 18. q. 2. eleutheriꝰ. Addi pōt ⁊ qͣrta: que .ſ. datur legatis ⁊ nūcijsapl̓icis etiā cum nō viſitant: vt dicet̉. Et hoc tangitur ſuꝑ verbo ꝑſonaliter. Glo. vel etiā ꝑ aliumcum ipſe intereſſe nō poſſit ꝓpter latam ⁊ diffuſam dyoceſim: vt de offi. or. circa legatos inquitIo. an̄. in nouell̓ ſuꝑ iſto. c. tenet. ꝙ poſtqͣꝫ multa dicit hoſti. ⁊ ſic ſeruatur ꝙ legati ſedis apl̓iceſiue ſint de latere ſiue non: de tota legatione ſualeuant ꝓcurationem ſuā. Nec leuant illā rōne viſitationis: ſꝫ rōne cōis oneris: vt de ꝓcura. c. cumꝓ cauſa. Et legatis non de latere ⁊ nuncijs curie

certā quantitateꝫ taxat ꝓ die: ⁊ hoc facit tamſtando qͣꝫ initinerando: legatis vero de laterexari ſolet itinerando. 40. florenorum ſed nōſtando. Cū enim ſunt in legatione: ſolent reci.25. reddituū: vt dicit̉. Et ſic olim illa recivbi vna lola ꝓuincia decreta erat: ſic hodie recpiūt quotcūqꝫ ꝓuincias regant. Suꝑ verbomerus ꝓcurationū. De his que ꝯſiſtut iu viclibus. Nā ſi velit accipere veſtes vel emendequoꝝ mortuorū: vel expenſas factas in euiad locum vel ſimilia: hec oīa petet ſupra ranem expenſarū ad dies. Inno. ſuꝑ verbo nurum dierū: vt ſi expendat centum ſolidos ī⁊ moratur ꝑ decem dies: leuet centū ꝓcura⁊ ſic quinquaginta libras ⁊ nō vltra: lꝫ interꝯtra fiat: ⁊ recondat̉ ad ditandū parentesqꝫ exortis diſcordijs depauperant̉: īmocidunt̉ ẜm hoſti. ⁊ ſi vna eccleſia eſt pōtſoluere vnam integrā ꝓcuratione putalidos ſoluat: ſi nō pōt ſoluere niſi quiniungat̉ ſibi alia: que ſibi ſit equalis: ⁊ ſicyſimul facient vnā ꝓcurationē integraꝫ leaSed quid ſi rector eccleſie dicat ſe impotlegatus dicat eū potentē? Rn̄det hoſtidenter liquet de potentia ẜm cōem famde flu. l. i. ⁊ tunc cōpellat̉. Aut euidenterqd̓ egēt: ⁊ ſic nō compellet̉: ar. de ſolu. c. adoAut dubitatur: ⁊ tūc p̄latus ſi vult pōt algere iuramentum: ꝙ dicat veritate: ⁊ ſtato ſuo de iureiurando. c. fi. Aut pōt illū excre: ſi habeat ipſū ſuſpectum ſub hac cōditioin fraudē veri habeat eū ſuſpectum: ⁊ relieū ꝯſcientie ſue de iureiurando. c. muliere.ſuis concor. Sꝫ quid de legatis vel nuncijtropolitani? ẜm hoſti. videt̉ ꝙ ſit tranſeunꝓuinciā ꝓcurandi: allegat de iureiurando.enī. Unde dicebat Inno. ꝙ qn̄ archiep̄gocio totius ꝓuincie in aliquo loco mohit: erit ꝯtinue ꝓcurandus ad hoc de elec. vrite. Eadem enī ratio que ⁊ in loco: gͦ idemSed dicēs: licꝫ vbi eſt eadem ratio iuris cidem ius cōe ſequat̉: non tn̄ vbi eſt eadem ratip̓uilegij: eſt ⁊ idē pͥuilegiū: niſi a pͥncipe impetur: vt de p̓uile. c. ſane. Sed rn̄deri poſſetin pͥuilegio nō corpore iuris clauſo qͣꝫ clautra de cen. c. per totum. multa habent̉ li. vimana. ⁊ ſequentibus de ꝓcuratione p̄latorhabes. jͣ. ti. de ep̄is in. c. de viſitatione.¶ Titulus. xxij. de ſtatu cardinalium ⁊ legrum ſermo.Omini ſūt cardines terre: ⁊ poſuit ſuper eoorbem. i. Regꝭ. 2. vt dicit̉ intholicon. Cardo dicit̉ illucquo motus oſtij firmat̉ ī cꝭdēdo et aꝑiendo. Un̄ dr̄ ꝓuer. 26. Sic̄ oſtiū vtij