XXX.
catores omnes ibidē conſtitutos ⁊ ad eos v̓ndeqꝫ declinantes poſſūt diſpenſare ſuꝑ irregulaate: quā contraxiſſent: ſi excoīcatione vel ſuſpenſione innodati diuina celebraſſent: vel locisſuppoſitis eccleſiaſtico interdicto. Itē ab irregularitate quaꝫ contraxiſſent recipientes ordinesſic ligati. Bonifa. virtute. Itē omnes p̄dicti p̄lavrdinis p̄dicatoꝝ a ſuis cōfeſſoribus poſſuntcipere diſpenſationē ſuꝑ p̄dictis irregularitatibus ſi eas contraxiſſent in quibus .ſ. ipſi valentdiſpenſare. Clemens. exigentibus. Ideꝫ puto defratribus minoribus: quia coīter dicitur ꝙ ſumus pares in priuilegijs. De alijs ſententijs habes in locis ſuis.¶ Titulus. xxx. de penis: de multiplici genere penarum tam dei qͣꝫ fori eccleſiaſtici ⁊ ciuilis. c. i.Uia de penisquibuſdā .ſ. eccleſiaſticis hucuſqꝫ actum eſt .ſ. excoīcationis interdicti ſuſpenſionis ⁊irregularitatis: nunc breuiſſie de penis in genere aliꝗd tractet̉. Et ꝓ funmento huius materie ſūmat̉ regula iuris: quedicit ſine culpa niſi ſubſit cauſa nō eſt aliquis pudus: extra de re. iur̄. que regula locū habet īio poli ⁊ in iudicio fori: ⁊ cū pena ſit mulx: vt infra dicet̉. In iudicio ꝗdem poli ſiueena ſpūali que principaliter tangit animaꝫē ſit ſubtractio gratie ſiue pena dāni .i. p̓uatiois glorie: ſiue ſit pena ſenſus .i. cruciatiōis ignisfernalis nunqͣꝫ punit̉ aliquis ſine culpa ſua velꝯtracta quantū ad originale: vel cōmiſſa quātūactuale peccatū. Unde qd̓ dicit̉ exo. 20. Egominus zelotes viſitans peccata patrūī filiosqꝫ in tertiā ⁊ quartā generationē: intelligit̉ deitatoribus paternoꝝ ſcelerū: vt exponit gratianus .i. q. 4. §. vbi etiaꝫ dat alias expoſitiōesad dictam auctoritatē. ¶ Alijs aūt penis ꝗbuſcunqꝫ ī iudicio dei punit ꝗs: nō ſolū ꝓ culpa ſuacōmiſſa vel cōmittenda vt .ſ. euitetur: ſed etiamꝓculpa alterius: nō tamē ſine cā ⁊ iuſtiſſima etſinobis ignota. Unde Aug. 23. q. 4. de tiris ⁊ ſi.donibus ſic ait. Et ſi rationē facti ꝓfunditatē iudicioꝝ dei penetrare n̄ poſſumus: verū tn̄ ſcimꝰeſſe qd̓ dixit: ⁊ iuſtū eſſe qd̓ fecit: hinc ⁊ Grego. īmo. ſi iuſta deo placere ſcimus: pati autē nulla niſi que deo placuerint poſſumus: iuſta ſūt cunctaq̄ patimur: ⁊ valde iniuſtū eſt ſi de iuſta pena vl̓paſſione murmuremꝰ. Quinqꝫ nanqꝫ de cauſisdeus hoīem flagellat in vita pn̄ti ſiue penas infert: vt ponit magiſter ſnīaruꝫ in. 4. diſ. 15. c. 2.5Primo vꝫ vt deus glorificet̉ dum .ſ. miraculoſeremotio pene ſiue flagelli: exemplū de ceco nato. Ioh̓. 9. de lazaro reſuſcitato. Io. 2. ¶ Secundo vt meritū accumelet̉ ꝑ exercitiū patientie: acetiā virtus latens intus alijs manifeſtet̉: exēpla
in Iob. i. c. ⁊. thob. 2. ¶ Tertio vt virtus ꝯſeruet̉ꝑ humiliationē flagelloꝝ: exemplū in paulo q d̓ſe dicit. ⁊ ad Cor. 12. ne magnitudo reuelationuꝫextollat me: datus eſt mihi ſtimulus carnis meeangelus ſathane ⁊c̄. qui ſtimulus ẜm Remigiuꝫfuit quedam infirmitas corꝑalis. ¶ Quarto vteterna dānatio hic inchoet̉: vt .ſ. aliqualit̓ on̄dat̉ꝗd in inferno patiet̉: exemplū in herode actu. 12.⁊ in antiocho. 2. machab 8. ¶ Quinto vt homopurificet̉ vel ꝑ expulſione culpe: cū .ſ. ex flagelliſconteritur: exemplū de maria ſorore aaron. Numeri. i3. a lepra infecta ex iſrahelitis ꝓſtratis ī deſerto ẜm Hiero. 25. q. 4. quid gͦ. vel ad ſatiſfactionem pene: exemplū in dauid qui pꝰ remiſſionēadulterij cōmiſſi quo ad culpā in penaꝫ fuit expulſus de regno: vt patet in ſecūdo ℟. qd̓ notatGregꝭ. de peni. di. i. ſi peccatū dauid. Poſſꝫ etiādic̄i omnē penā quā patimur ꝓcedere ex culpanoſtra ſaltem originali cū quā naſcimur: qꝛ ipſūē cā omniū penalitatū: ar. di. 5. ad eius. Punituretiā quis a deo in vita preſenti: nō ſolū ꝓ culpaſua: ſed etiā ꝓ culpa alterius. ⁊ hoc triplici ratiōeẜm Tho. 2ª. 2ᵉ. q. 108. ¶ Primo ꝗdē inquantuꝫvnus homo tꝑaliter eſt res alterius: ⁊ ita in penam eius ⁊ ipſe punit̉: ſicut filij ẜm corpus ſuntquedā res patris: ⁊ ſerui ⁊ aīalia res dn̄oꝝ: ⁊ ſicfilij puniunt̉ qn̄qꝫ ꝓ parentibꝰ: ſicut filius natusex adulterio dauid mortuꝰ fuit qͣꝫ citius: ⁊ aīalia amalechitaꝝ iuſſa ſūt interfici qͣꝫuis ⁊ in huiuſmodi ſit ratio myſtica: vt habetur .i. q. 4. §.¶ Secundo inquantū peccatū vnius deriuaturin alterū: ⁊ hoc ꝑ imitationem. ſicut filij imitant̉peccata parentū: ⁊ ſerui peccata dn̄oꝝ: vt audacius peccent: vel ꝑ modum meriti: ſicut peccataſubditoꝝ merent peccatorē p̄latis. ẜm illud iobRegnare facit hypocritā ꝓpt̓ peccata populi vl̓ꝓpter aliquē cōſenſum vel diſſimilationē: ſicutetiā interdū boni puniunt̉ cū malis: qꝛ eorū peccata nō redarguūt: vt dicit Augꝰ. in primo de ciuita. dei. ¶ Tertio ad cōmendandā vnitatē humane ſocietatis: ex quo vnus homo debet proalio ſolicitus eſſe vt nō peccet ⁊ ad deteſtationepeccati dū .ſ. pena vnius redundat in omnes qͣſioēs ſint vnū corpus: exemplū de peccato achorioſue. ¶ Itē vt dicit gratianus. 23. q. fi. aliquando deus punit malos ꝑ legitimam poteſtatē gerentes ex mandato ſuo: ⁊ ſi cum merito punientiū: ſicut puniunt̉ peccata cananeorū per populūſuum aliquando punit: ⁊ ſi per populos ſuo iuſſu excitatos: nō tamen intendentes deo obſequiſed ſue ſatiſfacere cupiditati: ⁊ ideo cū ſui damnatione: ſicut punit populū ſuū per alienigenasQuacunqꝫ autem de cauſa ꝗs puniat̉: ſi nō ſuſtinet patienter penas: ſunt eis flagella nō ad ſatiſfactionē: ſed ad vindictam tantū .i. punitionem:iuxta illud Deutro. 32. ignis .ſ. pene tēporalis al̓sſuccenſus eſt in furore meo .i. in punitione: ⁊ ardebit vſqꝫ ad inferni nouiſſima .i. vindicta hic incipiet ⁊ ardebit vſqꝫ ad extremam damnatione