XVII.
ad philippen. 4. c. dicens. Scio ⁊ abundare ⁊ penuriam pati: hec ibi. ¶ Ꝙ pugnaꝫ carnis contraſpiritum de qua apoſtolus ad ephe. 5. c. Caro cōcupiſcit aduerſus ſpiritum: diſpenſatio diuina innoſtri profectum dimiſit. vnde Io. caſſianus incolla. danielis ait. Hec contentio carnis ⁊ ſpiritꝰmultam vtilitatē nobis confert. Primo ꝙ negligentias noſtras arguit ſtatim. ¶ Scd̓o ꝙ cū ꝓcaſtimonie ⁊ puritatis integritate in ꝯſcientia veſtra fuerimus elati: ſuo nos rurſū qͣꝫuis quieto ⁊ſimplici viſitans fluxū: humiliat atqꝫ reconditnoſqꝫ homīes eſſe ſuis ſtimulis admonet. Quopāmodo enim cū in ceteris generibus viciorū:equidem grauioribꝰ magiſqꝫ noxijs indifferentius ſoleamus incurrere: nec tn̄ facile in eoꝝ cōpungimur admiſſu: in hoc peculiarius humiliat̉conſcientia noſtra: per que illuſionem neglectaꝫquoqꝫ paſſionū recordatione mordetur euidēter intelligens immundā ſe factam naturalibusincentiuis: que cum eſſet īmundior ſpiritualibꝰvicijs ignorabat: hec ibi. ¶ Quarto debent habitare fratres in vnum fraterne dilectionis ꝑ bonam confirmationē Io. 17. orauit xp̄us. Paterſancte ſerua eos quos dediſti mihi vt ſint vnū:hec autē vnitas debet eſſe in bono nō in malo:vt nō concordent ad malefaciendū ſed ad bonūẜm illud actu. 4. Multitudinis credentiuꝫ eratcor vnum ⁊ anima vna in dn̄o: quia ſcilicet adbonum ordinata. ¶ Eſt aūt triplex iſta vnitas:prima ⁊ principalis eſt vnitas cordis ꝑ intimamdilectionē .i. petri. 3. Omnes vnanimes .ſ. ſitiſ. hecenī vnitas inducit victoriā in tētatione. ambro.Omnis pugna vnanimiter congreſſa parit victoriam: ꝓcurat exauditioneꝫ in orationibꝰ: math̓..18. Si duo ex vobis conſenſerint ſuꝑ terram deomni re quam petierint fiet eis. Adducit roborationem in omni bono: omnis enim virtus vnita: eſt magis infinita .i. fortior. Secūda eſt vnitasoris: ad Ro. 15. oēs vno ore honorificetis deumQuod fieri oportet in religione tripliciter: vt .ſ. n̄diuiſim hinc inde ſed ſimul conueniētes in choro laudent deuꝫ. ¶ Scd̓o vt omnes dicant: quedici debeant: ⁊ non dormiant vel taceant aliquivel dimittant. ¶ Tertio vt concordent in vocevt vnus non dicat cito ⁊ alius tarde: ſed ſimulincipient ⁊ terminent. Tertia eſt vnitas operisde qua poteſt ītelligi illud ſopho. 3. Seruient ei.ſ. deo humero vno. Qd̓ fit dum viuūt in cōmuni. Lucra ex operibus ⁊ redditibus ſuis habētesin vnū: dum etiā cerimonias exteriores vniformiter obſeruant: in cibo veſtitu ⁊ alijs: duꝫ etiāfaciunt officia ⁊ mutua obſequia in vnum ſcilicꝫpter deum ⁊ bonū religionis vt vnus nō ocieir: alter nimis grauetur: ſed omnes in vnum cōcordent ad faciendum quod eis imponitur: ſumendo exemplum in aꝑibus que in vnum locūcongregate: mirabiliter vnite ſunt ad mellificādum ⁊ cum magno ordine. Unde hiero apumfabricare aluearia ⁊ monaſteriorum ordinem ī
paruis corporibus diſce ⁊ regularem diſciplināde conſe. di. 5. nunqͣꝫ.Titulus. xvij. De ſtatu confeſſorum de poteſtate confeſſorum ⁊ quis ſit ordinarius confeſſor cuiuſlbet. ¶ Capitulum primum.Trutati ſūt ini☞quitates defecerūt ſcrutantesſcrutinio: p̄s. pͣs. 63. Scrutiniuꝫquidem eſt confeſſio in quo ⁊penitens ſcrutatur conſcientiāſuam ⁊ confeſſor cum eo ⁊c̄. Scrutans igitur eſtconfeſſor: qui in hoc poteſt tripliciter deficere:quia vel per maliciam abſoluendo quem ſcit n̄poſſe: vel per ignorantiam neſciendo diſcernere inter lepram ⁊ lepram: ⁊ quem poſſit vel nonpoſſit abſoluere: vel per infirmitatem conſcientie: inde ſumendo occaſiones malorum ex auditu dum incaute ſe habet: vnde auguſti. de pe. di..6. c. i. Caueat ſpūalis iudex: vt ſicut non cōmiſitcrimen nequitie: ita nō careat munere conſcientie. Ex quibus verbis innuitur: ꝙ debet haberepoteſtatem in foro conſcientie: vt ſit iudex ſpiritualis ⁊ conſeruare puritatem vite: ne cōmittatcrimen nequitie ⁊ ſcientie. ſufficientem claritatehabere: vt non careat munere ſcientie.De poteſtate ſeu aucctoritate ꝯfeſſoris: vt quis poſſit audire ꝯfeſſiones. Ubi notandū ꝙ nō ſacerdos ⁊ ſi poſſit audire in caſu mortis nō tn̄ abſoluere: al̓s ſi abſoluit vt ſacerdos indicatiue ẜm quoſdam incurritirregularitatem: ſicut ſi celebraret: hoc tn̄ eſt dubiū: qꝛ nō eſt iſtud expreſſū in iure ſicut de celebrante: vnde nō videt̉ irregularis: extra de ſen.excō. c. is. li. vi. Et talis confeſſus tenet̉ iterū ꝯfiteri: rō eſt: qꝛ ſolis ſacerdotibus dictum eſt. Quorū remiſeritis ⁊c̄. Io. 20. Nec tn̄ a quolibꝫ ſacerdote pōt ꝗs abſolui ſed a ꝓprio aut de lnīa eiusvnde. c. omnis extra de peni. ⁊ re. dicit: ꝙ ꝗlibetſemel ī anno ꝯfiteat̉ oīa peccata ſua ꝓprio ſacerdoti. Et de pe. di. 6. placuit. Ratio eſt: qꝛ nō pōtſoluere vel ligare: niſi habeat iuriſdictionē ſupereū: qui ſibi ꝯfitet̉. Si aūt ſit ꝓprius p̄latus ⁊ nonſacerdos ſicut curati ⁊ ep̄i nō ſacerdotes: pōt abſoluere ꝑ aliū cōmittendo hoc alteri. Sed notaꝙ ꝓprius ſacerdos aliter intelligit̉ cum dicit̉: ꝙquilibet debet ꝯfiteri ꝓprio ſacerdoti: ⁊ aliter cūdicitur de licentia ꝓprij ſacerdotis poteſt altericonfiteri. Naꝫ in primo caſu dicit̉ ꝓprius ſacerdos quicunqꝫ habet poteſtatē abſoluendi ordinariam vel delegatā ſiue ſit cōis ſiue ſingularisquia actor ſequit forum rei: ſed eſt in electioneeius: quē de multis ſequat̉: ⁊ qꝛ in foro pnīe idēeſt actor ⁊ reus. Inde eſt ꝙ idem ſeipſum poteſtaccuſare coram quocūqꝫ confeſſore de cōmunibus qui illū pn̄t abſoluere de crimine vbicunqꝫ