.XXI.

cōmendam mouet aliquas queſtiūculas ip̄e Io.⁊ ſoluit in glo. Et pͥmo querit̉ vtrū talis cōmendatarius ſit p̄latus? ⁊ dicit ꝙ nō: ſed tm̄ ꝓcuratorhꝫ tn̄ legitimā admīſtrationē. 2. q. i. relatio. ⁊ hocintelligas cū debito mō fit .ſ. ꝓut hic dicit̉. ¶ Secūdo queritur: an tal̓ faciat fructus ſuos? dicit ꝙnon ẜm bar. qꝛ cuſtos ē: ius in eccl̓ia habet. tenettn̄ archidiaconus: ꝙ vbi eccl̓a indiget: poterit talis pn̄tare clericū ordinādū ad titulū talis eccl̓e:vt de iurepa. poſtulatus. nec etiā in fructibus iushꝫ: niſi ad colligendū gubernandū ⁊ ꝓuidendūſibi ⁊ miniſtris: ⁊ qd̓ ſuꝑeſt in vtilitatē eccl̓e ꝯuertendū: ſicut ⁊ de viſitatore dr̄: di. 6i. obitū: ⁊ hoctenet hoſti. ſed ꝯtrariū ſit de facto. Sꝫ nūquid talem cōmendatā eccl̓am impetrans tenet de cōmenda facere mentionē? dicit ꝙ ſic ar. de conce.vben̄. cū noſtris. Sed nūquid ad talē cōmendāpatronus vocabit̉? dic ꝙ ſic ẜm inno. hoſt. ⁊ bar.ar. 16. q. 7. filijs. Idem in alijs qui ex tali cōmēdaledunt. Si aūt fuerint ꝯtumaces: vlterius n̄ audientur. Sꝫ nūquid ordinariū ꝯferri poterit interim: dū durat cōmēda vel reuocari? Rn̄deo: dicꝙ nō ẜm bar. niſi ceſſet cā: ex qua facta fuerat: ar.de vo. c. magne. Sꝫ quid ſi ꝯceſſuꝫ fuerit ep̄o: ꝙvſqꝫ ad certū tēpus fructus vacantiū eccl̓iarū ꝑcipere poſſit. nūquid p̄textu talis indulgētie fructus bn̄ficij cōmendati poterit retinere? Rn̄deonō ẜm guil. cum cōmēda ius tribuat: vt ſupra dixi. Et qͣꝫuis quidā dicant: ꝙ ep̄s cōmendare pōttm̄ vſqꝫ ad illud tp̄s: quo pōt ꝯferre .ſ. ꝟſqꝫ ad. vi.mēſes: tūc ẜm guiſ. eſt fallū. ſi. n. vel. 3. die poſt vacationē cōmendaret: nō duraret cōmenda ꝑ ſexmēſes: quod tn̄ pōt per hanc ꝯſtitutionē. Si igit̉vltima die. vi. menſiū qui ſibi ꝯceſſi ſunt ad ꝓuidendū: fiat cōmeda: durabit cōmenda: ⁊ hoc dicit ꝯſtitutio hec: caueat tn̄ ordīarius vt priuſqͣꝫ totū tempus ſuū labatur: cōmedā faciat: qꝛ poſteafacere nō poterit: ar. de offi. dele. de cauſis. ul̓ dicꝙ etiā illo finito ꝙ eā poterit cōmendare alicuicuſtodiendā ⁊ ſaluandā: donec ſuꝑior ꝓuideat: d̓appel. c. cū teneamur. Sꝫ nūquid finitis ſex menſibus poterit ordinarius eandē iterato ei ꝑſonevel alteri cōmēdareʸ videtur ꝙ ſic ex cāis hic expreſſis: qꝛ tp̄s lateranēſis ꝯcilij nō currit pendente cōmenda ex cā facta. Sꝫ certe mens hͦ ꝯſtitutionis ꝯtradicit: alias fraus ei fieri poſſet: ⁊ perpetuo fieri: ar. de diuor. qͣꝫto. vel diſtingue vtrū cōmenda fiat intuitu eccl̓e vel ꝑſone: vt ſupra factaintuitu eccl̓e .i. vtilitate. puta ad reparādū: teneatfacta. Intuitu ꝑſone .i. vtilitate eius: vt inde fructum ꝑcipiat ⁊ n̄ tenet. Sꝫ nūquid expirat cōmēda morte cōmendātis? Rn̄deo ẜm guil. nō vt decōmoda. c. i. Sꝫ nūquid pōt here plures cōmendatas? Rn̄deo ſic: duas eccleſias curatas ẜm titulum habere nō poteſt: ita nec curatas in cōmēdam: vt hic patꝫ niſi ex diſpēſatione pape in vtroqꝫ caſu: ſed vnā intitulatam ⁊ vnā comendatamcuratas ab ordinario habere poteſt ẜm antiquūius. 2i. q. i. ꝗ plures. ſed cū hac moderatione hͦ. c.

¶ Titulus. xxi. de ſtatu epiſcopoꝝ archiep̄orum⁊ patriarchaꝝ. Sermo. c. i.Nō patribustuis nati ſunt tibi filij: cōſtitueseos principes ſuꝑ omnem terrā: memores erunt nominis tuidn̄e. pͣs. 138. hec ver pſal. expōitaug. ꝓ ep̄is di. 68. quoꝝ. ſic dicens. Patres miſſiſunt apl̓i ꝓ apl̓is: filij nati ſunt: cōſtituti ſunt ep̄i:ip̄a eccl̓a patres illoſ appellat .ſ. ep̄os: ipſa illos genuit: ⁊ ip̄a illos ꝯſtituit in ſedibus patrū. Non gͦte putes deſertā: quia non vides petꝝ: qꝛ n̄ videspaulū: ꝑ quos nata es de ꝓle tua creuit tibi paternitas. Filios genuit eccleſia: ꝯſtituit eos principes ꝓ patribus ſuis ſuper omnē terram. hec ibivbi tria poſſūt notari de ep̄is in ipſa auctoritatepſal. inducta: ꝓ patribus tuis nati ſūt tibi filij ⁊c̄.¶ Primū eſt: ꝙ debet habere vite ſanctitatem:ibi: ꝓ patribus tuis nati ſūt tibi filij. ¶ Secundūꝙ debent habere cure poteſtatē: ibi: ꝯſtitues eoſprincipes ſuꝑ omnem terrā ¶ ¶ Tertium eſt: ꝙ debent afferre eccleſie vtilitatē: ibi memores eruntnominis tui. Sicut filius naturalis corꝑaliter vtin pluribus patrizat: ita ⁊ filius ſpūalis debet mores bonoꝝ pr̄m imitari ẜm illud ſaluatoris Io8. Si filij abraeˡ eſtis: oꝑa abrae facite. Ep̄i gͦ cūdicant̉ filij apl̓oꝝ ẜm expoſitionē datā ab auguhꝰ partis ꝓ patribus tuis nati ſūt tibifilij: debentgͦ imitari: ⁊ hoc ē quod dicit hiero. diſ. 40. Nō ēfacile ſtare in loco petri: ⁊ pauli tenere cathedraꝫregnantiū cū xp̄o. Non ſanctoꝝ filij ſunt: qui tenet loca ſanctoꝝ: ſꝫ ꝗ exercent oꝑa eoꝝ: ⁊ idē ſuꝑmicheā. Si in apl̓oꝝ loco ſumus: n̄ ſolū ſermoneeoꝝ imitemur: ſꝫ ꝯuerſatione ⁊ abſtinentiā: di. 35Eccl̓e. Idem ad heliodoꝝ. Non oēs ep̄i ſūt ep̄iſ. merito ⁊ re. Attende petrū: iudā ꝯſidera: ſtephanū ſuſcipe: nicolaū reſpice. Cornelius cēturio adhuc ethnicus dono ſācti ſpūs mundat̉. Preſbr̄oſpuer dāniel iudicat: infatuatū ſal ad nihilū ꝓdeſt:niſi vt ꝓijciat̉ foras: ⁊ a porcis ꝯculcet̉. 2. q. 7. nōoēs. ⁊ augꝗ. eadē. Qui nec regimīs in ſe rōnemhūit: nec ſua delicta deterſit: nec filioꝝ crimē correxit: canis īpudicus magis dicēdus ē: qͣꝫ ep̄s. Debēt gͦ ep̄i eſſe imitatores patrū ſuorū .i. apl̓oꝝ inoī ſāctitate vite: paſcētes n̄ ſemetip̄os vt mali paſtores: ꝗ aliud n̄ q̄rūt ab ouibꝰ niſi lanā ⁊ lac: ꝯͣ qͦsinuehit dn̄s ꝑ ezechielē ꝓph̓am ezech̓. 34. c. ſꝫ debēt paſce̓ exēplo gregē ſuū ẜm illud. i. pe. 5. Paſcite eū: ꝗ in vobis ē gregē nō turpis lucri gr̄a: neqꝫqͣi dn̄antes in clero: ſꝫ forma facti gregis ex aīo:oēs illas ꝯditiōes ꝟtuoſas qͣs ponit apl̓us .i. ti. 3.Oꝫ ep̄m eē ſine crimīe ⁊c̄. Expoſitionē āt illorūhabes ſupra in ti. de clericis. in prin. ⁊ vt dic̄ gre.di. cēteſima ꝯtra morē. Nihil ī ep̄ali ceruice ſplēdidius fulgꝫ: qͣꝫ hūilitas: pietatē quoqꝫ ⁊ paſſionēad delinquētes ⁊ p̄cipue ad penitētes dꝫ hr̄e. Unde ambroſius de pe. di. i. ſerpes: inꝗt: paſtor ille