XX.

¶ Titulus vigeſimus de p̄latis ⁊ preficiendis.Capitulū primū ꝑ modum ſermonis.ccatoruꝫ cofringam cornua: ⁊ exaltabunt̉cornua iuſti: pſalmiſta pſalmo74 Cornu ſignificat dignitatem ꝓpter eminentiaꝫ ⁊ p̄cipueepiſcopalē: quod deſignat mitra cornuta. Sedcornua peccatorum .i. plature maloꝝ confringūtur a deo .i. reprobant̉ ꝓpter ambitionē ⁊ maluꝫvſum: econtra p̄lationes iuſtorum exaltantur inpreſenti ⁊ in futuro. Unde apl̓us. Nec ſibi quiſqͣꝫ ſumat honorem: ſed qui vocatur a dn̄o tanqͣꝫaaron ad hebre. 5. Ex quibus verbis tria poſſūteligi circa p̄ficiendum. ¶ Primo diabolica ambitio excluditur: ibi: nec ſibi quiſqͣꝫ ſumat honorem. ¶ Secūdo canonica inſtitutio innuitur: ibiſed qui vocatur a dn̄o. ¶ Tertio dn̄ica executioſubſequitur: ibi: tanqͣꝫ aaron .i. ꝙ exequatur ẜmdn̄i officium.Quantum ad primumdicit̉ contra ambitioſos: oīa cornua peccatoruꝫeonſringā: dicūt enim ambitioſi amos. 6. Nūꝗdin fortitudine nr̄a aſſumpſimus nobis cornua?Sꝫ vt dicit leo papa. i. q. i. principatus. quē metus extorſit: aut ambitus occupauit: ⁊ ſi moribꝰvel actibus ſuis nō offēdit: ipſius tn̄ initij ſui exemplo ē ꝑnicioſus: ⁊ difficile eſt: vt bono ꝑagantur exitu: q̄ malo ſūt inchoata principio. Augꝰ. ētdicit ꝙ ep̄s eſt nomē oꝑis nō honoris: dicit enīa ſcopos grece qd̓ latine interp̄tat̉ intentio: quiais qui p̄ficitur illis: quibꝰ p̄ficit̉ ſuꝑintendit curāeoꝝ gerens. Intelligat gͦ ſe nō eſſe ep̄m: qui preeſſe dilexerit nō ꝓdeſſe. Ideoqꝫ a ſtudio cognoſcende veritatis nemo ꝓhibet̉: qd̓ ad laudabileꝑtinet ocium. Locus vero ſuꝑior ſine quo populus non pōt: ⁊ ſi tenet̉ ⁊ adminiſtret̉: vt decet: tn̄indecenter appetit̉. 8. q. i. qui ep̄atum.Quantum ad ſecundūdicit̉ vocari a dn̄o: qui ẜm regulas dei ⁊ eccleſieinſtituit̉ in p̄latione: ita ꝙ ſit bonus et canoniceaſſumat̉. Nā de malis rectoribꝰ dicit dn̄s. i. Re.Iecerūt ſibi regem ⁊ nō ꝑ me principem ⁊ nō ꝑconſiliū meū: ſuꝑ quo verbo hieronymus. 8. q..i. Audacter fortaſſe aliquid dicimus: tn̄ qd̓ ſcriptum eſt: dicimus. Nō ſemꝑ princeps populi etiudex eccleſie ꝑ dei arbitriū dat̉: ſed ꝓut meritanoſtra depoſcunt. Si mali ſūt actus noſtri: ⁊ operamur maligna in cōſpectu dn̄i: nobis dant̉ pͥncipes ẜm cor noſtrū. Et hoc tibi de ſcripturisꝓbabo. Audi quid dn̄s dicat: fecerūt ſibi regemnō ꝑ me ⁊c̄. Et hoc dictū videt̉ de ſaule illo: quēvtiqꝫ ipſe dn̄s elegerat: ⁊ regem ſibi fieri iuſſeraſꝫ qm̄ nō dei voluntatē: ſꝫ ẜm meritū peccatorispopuli fuerat electus: negat eū ſua voluntate et

conſilio conſtitutū. Cale aliquid intelligamus īeccleſijs fieri: ꝙ ꝓ meritis aut ī verbo aut operetribuit̉ a deo rector eccleſie: aut ſi malignū faciat in cōſpectu dn̄i: potius talis iudex eccleſie datur: ſub quo famem ⁊ ſitim populus patiat̉ audiendi verbū dei: hec ibi. Qualis aūt ſit: qui vocatur a domino: oſtendit idem hieronymus dicēs.8. q. i. c. licet dominꝰ. dicit. Licet dn̄s de conſtituendo principe p̄cepiſſet: ⁊ dn̄s elegiſſet: tamenconuocat̉ etiā ſynagoga. Requiritur ergo in ordinādo ſacerdote populi pn̄tia: vt ſciant omnes⁊ certi ſint: quia qui preſtantior eſt ex omni populo: qui doctior: qui ſanctior: qui in omni virtute eminentior: ille eligit̉ ad ſacerdotiū: ⁊ hoc atteſtante populo: neqͣ poſtmodū retractatio cuiqͣꝫ:ne quis ſcrupulus reſideat. Ego tamē ⁊ aliquidamplius vt in eo quod dicit: cōuocauit moyſesomnē ſynagogā: vt hoc ſit colligere omnes animi vires: ⁊ in vnū congregare virtutes: nihil ī ſacerdotibus ſapientie: nihil ſcientie: nihil deſit induſtrie: ſed ad ſit omnis multitudo ſenſuū: adſitomnis congregatio ſanctarū cogitationū.Quantum ad tertiummodum ẜm pe. de. taren̄. ꝙ aaron quadruplici ſigno in virga oſtenſus eſt vocatus a domino. Etꝑ quatuor illa ſpiritualiter habita videtur quiseſſe a domino vocatus in p̄latura. Primum fuitin virga germinatio: ⁊ intelligit̉ delinquentiumcorrectio: que debet eſſe in p̄lato. iſa. ii. egrediet̉virga d̓ radice ieſſe: quod interpretat̉ zelus. Un̄augꝰ. 24. q. 3. dicit. Corripiant a prepoſitis ſuisſubditi correctione de charitate venientibus ꝓculparum varietate: diuerſis vel minoribes velamplioribus etiā ipſa que damnatio nomīatur:quam facit temporale iudiciuꝫ: qua maior penanulla in eccleſia eſſe poteſt: ⁊ infra. Paſtoris neceſſitas habet: nec ꝑ plures ſerꝑant dira contagia: ſeparare ab ouibus ſanis morbidam: ab illocui nil eſt impoſſibile ipſa forſan ſeparatione ſanandā. Neſcientes enī quis ꝑtineat ad p̄deſtinatoruꝫ numerū: quis nō ꝑtineat: ſic affici debemcharitatis affectu: vt velimꝰ omnes ſaluos fieriSecundū qꝛ ipſa virga poſtmodū floruit: ī quoſignificatur honeſta cōuerſatio: eccl̓ia. 4. Floreſmei fructus honoris ⁊ honeſtatis. Unde hieronymꝰ. 8. q. i. qualis erit edificatio diſcipuli: ſe intelligat ſe magiſtro eſſe maiorē? Unde nō ſolumep̄i preſbyteri ⁊ diacones debent magnopere ꝓuidere: vt cunctū populū cui p̄ſident ꝯuerſatiōe⁊ opere preeant ⁊ ſermōe: verū etiā inferior gradus: vt exorciſte ⁊ ceteri: ⁊ omnes oīno qui domui dei deſeruiūt: quia valde dei eccleſiam deſtruit: laicos meliores eſſe qͣꝫ clericos. hec ibi etdi. 40. ꝑ totum. Tertium eſt: quia virga ipſa fronduit: ī quo ſignificat̉ verbi p̄dicatio: pſal. pſalmo.j. ⁊ folium eius nō defluet: vnde ⁊ di. 43. §. i. dicit̉ ꝙ innocens abſqꝫ ſermone: conuerſatio quātum edificat eccleſiā exemplo: tanto nocet filētio