Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
1r
Einzelbild herunterladen
 

ps 3PTitulus..XVI. Carta ma

In nomine ſancte ac indiuidue trinitatis incipit pars tertie partis ſūme. d. Antonini floretiā ac eiuſdē ciuitatis ep̄i reuerendiſſimi ordinis p̄dicatoꝝ. Et primo de ſtatu religioſoꝝ titulus decimuſſextus. De eſſentialibus religionis .ſ.paupertate caſtitate obedientia cerimonialibus eoꝝ: tranſgreſſionibꝰ varijs regulisſtitutionibꝰ eorum. cᵐ. primum.Eligioſitascuſtodiet cor: eccleſiaſtici p. Status religionisdenominat̉ a ꝟtute qua morali dr̄ religio:cuiꝰ officiū ſeu actꝰ ē: exVhibe̓ deo debitū cultūęrimoniā: aliqͣ offerendo vl̓ ſaciēdo ad dei honorē: vt ſacrificia oblatiōes īclinatiōes hiꝰ. Et noͣ ẜm Io. an̄. in nouell̓ſuꝑ rub. de regula. trāſe. religio ſūit̉ qͣdruplicit̉. vno ſolū debito cultū veri dei ad fidem: ſic ꝯprehendit totā xp̄ianitatē: exhibetcultū vero deo. iaco. i. Si ꝗs putat ſe religioſumeſſe ⁊c̄. hinc dr̄ religio xp̄iana: de acceptionehabet̉. di. 97. c. i. exͣ diuor. c. gaudemꝰ. exͣſum. tri. circa pͥncipiū. c. Scd̓o ſumit̉ religiocultū veri dei ſolū fidē ſꝫ ēt bōa oꝑa. Et ſicſūit̉ actu. 2. Erāt ī hieroſolymis viri religioſi timētes deū. ⁊c̄. ſic religio ꝯp̄hēdit vniuerſitateꝫbonoꝝ xp̄ianoꝝ. de hoc. 16. q. i. iuxta.. 23. q. 5. deo. de conſti. c. eccl̓ia. Tertio ſumit̉ ſtatu clericali: qꝛ ſunt magis dediti cultui diuino:de hac acceptiōe habet .i. q. 3. ſaluator.. 12. q. i. c..i. in auten. de ſanc. epiſ. §. damꝰ. Quarto ſumitur ſtrictiſſime ſtatu illo: per emiſſione ꝓfeſſiōis ſubijcit ſe plati īperio totū ſe dedicans deo.extra de vo. c. ex multa. Et ẜm hāc acceptionē ꝟltimā hic tractamus de religiōe: de qua pōt intelligi dicta aucͣtoritas. Et deriuat̉ religio a religando: qꝛ vltra cōe ligamen preceptoꝝ religioſus eſtaſtrictus ēt vinculo votoꝝ. Uel a religado qꝛ ſepe dꝫ eligere meditari quid debeat obſeruare.Ipſa āt religio obſeruata cuſtodit cor a plurimismalis: ī bonis ꝯſeruat. Dicit. n. ber. ibi cadit rarius: ſurgit velocius: purgat̉ citius: inceditcautius: viuit quietius: irrorat̉ frequētius: morit̉ꝯſidentiꝰ remunerat̉ copioſiꝰ: hoꝝ expoſitionēhēs.. ī vl. c. ¶n ꝯſiſtat ꝑfectio ſimpl̓r: ē finisreligiōis. Sciēdū ꝑfectio īportat quādā vniuerſitatē. ꝑfectū dr̄ cui nihil deeſt: vt vult ariſtoteles in.. phyſico. in.. metha. ꝯͣmentatoribidē ꝯmento. 21. tho. i. par. q. 4. ar. i. ī corꝑe articuli. Cōſiſtit āt ꝑf ectio ī adeptiōe ꝑfecte charitatis iuxͣ illud coll̓.. ſuꝑ oīa charitateꝫ habeteeſt vīculū ꝑfectiōis. Amor .n. hꝫ virtutē tranſformatiuā vnitiuā diligentis ī dilectū ītellectuꝫ affectū: ī perficit̉ creatura: vniat̉ per affe

plex ꝑfectio ẜm tho. 2ᵉ. q. 184. ar. 2. ī corꝑe articuli: vna abſoluta que ſolū attendit̉ ẜm totalitatē ex parte diligentis ſꝫ ēt ex parte diligibilis:vt .ſ. diligatur deus qͣꝫtū eſt diligibilis: talis perfectio ē poſſibil̓ alicui creature: ſꝫ ſoli deo ꝯuenit: in ē bonū ītegraliter eēntialit̓. ꝑfectōeſt abſoluta ẜm totalitatē abſolutā: ex parte diligentis: ꝓut .ſ. affectio ẜm totū ſuum poſſe ſemꝑactualiter ferat̉ in deū talis ꝑfectio non eſt poſſibilis ī via: homo dormiat alijs occupet̉ī quibꝰ mens actu non fert̉ ī deū: ſꝫ eſt ꝑfectio patrie. Et hac dicit hiero. ꝑfectiſſima charitasin hac vita hr̄i non pōt. de pe. di. 2. charitas eſt. aūt perfectio eſt neqꝫ attēdit̉ ẜꝫ totalitatēex parte diligibilis: neqꝫ ẜm totalitatē ex ꝑte diligentis: vt .ſ. ſemꝑ actu ferat̉ in deū. Sꝫ qͣꝫtum adhoc excludant ea que motui dilectiōis ī deuꝫr̄pugnant. De qua dicit aug. ī li. 83. q. venenū charitatis eſt cupiditas: ꝑfectio charitatis vbi nullacupiditas. Et hec pōt hr̄i ī pn̄ti vita. Et hoc dupliciter: vno in qͣꝫtū ab effectu hoīs excludit̉om̄e illd̓ qd̓ charitati ꝯtrariat̉: ſicut eſt peccatummortale: vt .ſ. nihil cogitet vl̓ velit deliberate: qd̓ſit dīne dilectioni contrarium. Et ſine tali ꝑfectione charitas eſſe pōt. Alio vt ſtudiū ſuum deputet ad vacandū deo rebꝰ dīnis pretermiſſis alijs: niſi qͣꝫtū neceſſitas vite pn̄tis requirit. Et ad iſtā ordinat̉ religio vt ad finē: nec ī om̄ibꝰ bōis reperit̉ ſꝫ ī paucis. Un̄ aug. ī epl̓a ad hiero. dicit. Charitas ī ꝗbuſdam ꝑfecta eſt: ī ꝗbuſ imꝑfecta. Perfectiſſima aūt ī hac vita hr̄ipōt: de peni. di. 2. c. charitas. Dilectio ēt ꝓximi invia neceſſaria ſꝫ imꝑfecta dr̄ illa: qꝛ excludit̉ abaffectu effectu om̄e qd̓ eſt cōtra dilectionē ꝓximi vt odiū iniuria hiꝰ. Sꝫ ꝑfecta eius charitasdr̄ tripl̓r ẜꝫ tho. vbi ſupra .ſ. 2ᵉ. q. 18 4. ar. 2. in re.ad. 3. Primo ẜm extenſionē: vt .ſ. ſolumdiligat amicos notos ſꝫ etiā extraneos inimicos .ſ. ſp̄ali actu dilectionis vel bn̄ficij ſolū generaliter. modo ẜm intenſionē oſtendit̉ex his contēnit: vt .ſ. ſoluꝫ contēnat exteriora bona ꝓpter ꝓximū ſed ēt afflictiones corporales ēt ipſam mortē.. qͣꝫtum ad effectum dilectionis: vt .ſ. non ſolū īpēdiat ꝓximisporalia ſed etiā ſpiritualia. Et iſte videt̉ eſſe finisreligionis predicatoꝝ. Iteꝫ nota ẜꝫ tho. vbi. .ſ.. q. 18 4. ar. 3. ī corpore articl̓ ꝑfectio ſeeſſentialiter conſiſtit ī preceptis: ſecūdario inſtrumentaliter in ꝯſilijs: preceptoꝝ qͣꝫ ꝯſilio finis eſt charitas. Aliter tn̄ p̄cepta ordinant̉ad charitatē qͣꝫ ꝯſilia. p̄cepta dei ordinanturad remouendū que ſunt ꝯtraria charitati quibus eſſe poſſet ipſa charitas: ſꝫ ꝯſilia ordinātur ad remouenduꝫ īpedimenta actus charitatisque tn̄ charitati non contrariant̉ vt mr̄imoniuꝫ occupatio reꝝ ſeculariū. in paupertate abſtinentia hiꝰ ꝯſiſtit ꝑfectio charitatis eſſentialit̓ſꝫ diſpoſitiue. Un̄ xp̄s. mat. io. lu. 18. c. mar.io. c. dixit ſolū. Si vis ꝑfectꝰ da pauperibꝰ