Titulus.
tiam ꝑ iſtū modū .ſ. ꝙ ſi exigerent̉: ſint parati dare ad mandatū eccleſie: al̓s vt dictū eſt nō eſſetin ſtatu ſalutis ⁊ ꝯtemnūt p̄ceptū eccleſie. Et vbieſt ꝯſuetum dare de toto facere ꝯſcīam vt dentUbi vero aliqua quota etiā parua ꝯſueuit dariillam dent. Nec tn̄ videt̉ ꝙ oporteat facere cōſcientiā niſi principalibus domus. Nā filijfamilias ſerui ⁊ huiuſmodi dare nō pn̄t. Quid aūt ſitdecima: quibꝰ debeat dari ⁊ a quibus vide. sͣ. inſecūda ꝑte ti. 3. poſt. c. de inobedientia.¶ Titulus decimuſnonus. ¶ De ſtatu p̄dicatoꝝvbi ponunt ſexdecim ꝓprietates celoꝝ quas debent habere p̄dicatores ⁊. 19. priuilegia p̄dicatorum. Capitulum primum.Eli enarrantgloriā dei: p̄s. 18. licet ẜm ſuꝑficiem littere etiā verū ſit: ꝙ celimateriales enarrāt gloriā dei:eo modoʸ qͦ dicit̉: ꝙ opus laubat magiſtrū. Ex magnitudine enī ⁊ pulchritudine ⁊ ordine ⁊ influētia ⁊ virtute celoꝝ ꝯprehedit̉ gloria ⁊ magnitudo dei ꝗ eos creauit ſcd̓millud Ro. i. Inuiſibilia dei ꝑ ea q̄ facta ſūt intellecta ꝯſpiciunt̉. Tn̄ pͥncipalis ſenſus eſt de apl̓is⁊ alijs p̄dicatoribꝰ: de ꝗbus tria notant̉ ¶ Primo ex aſſil̓atione hn̄t in ſe ꝑfectionē qꝛ celi. ¶2º ex actione hn̄t ab eccleſia pͥuilegiationē: quiaenarrāt. ¶ 3º. ex narratione hn̄t mere determinationē: qꝛ gloriā dei: qꝛ vt digne p̄dicent: debenthr̄e ꝯditiones celoꝝ ſpūalit: quas declarat dn̄sIo. do. cardinalis .ſ. xvi. ſic dicens. Quales eſſeoꝑteat doctores eccleſie diuinā laudē ⁊ gloriamp̄dicātes: nō ꝓpriā ſymphoniades nr̄ grauide indicat dicēs. Celi enarrāt ⁊c̄. Celi inquā nobilesꝗdditate de terreſtri materia: ī quā adam ꝓlapſꝰeſt: nihil hn̄tes: ſꝫ fide ſacr̄is ⁊ vita emuli xp̄i notant̉ a paulo. i. Corin. penulti. dicente. Primꝰ hōde terra terrenꝰ: ſecūdꝰ de celo celeſtis ⁊c̄. Celi ꝑculdubio fiūt ſi ſic̄ ſunt loco officij ſublimes ſicalti aīo hoīuꝫ terrenoꝝ qͦrūlibet ꝯtenūt inſultꝰ ſicut ſcriptū ē p̄s. 2. Qui hītat ī celis irridebit eosNec ſatis ē ſemel ⁊ bis ꝯſtant̓ egiſſe: ſꝫ demū ꝓpter mala dicta cedat̉: cū celū in ſuis circulis exiſtat ꝑpetuo: vn̄ placuit creatori celū qd̓ tn̄ ſemmouet̉ firmamentū nūcupare: gen̄ .i. verū tn̄: qꝛab auditoribꝰ vel ſubditis ſuis ꝗlibet ſibi obīevēdicat actus ꝗ ſuo ſuꝑiori obīam nō exhibet:velut celū in ſuo motu velociſſimū diuinis mādatis parēdo: ēt patent̉ ſe reddat myſtice petrodicēte. 23. c. Celi magno īpetu tranſeūt. Sciāt inſuꝑ hi ꝗbꝰ eos ꝟ̓tutibꝰ deceat decorari: dū celi nūcupati ſtellarū planetarūqꝫ ſpē mire hos intuēt̉venuſtos nō igͦrantes ꝙ longe pl̓es ſint ſtelle: q̄a nobis videri nō pn̄t qͣꝫ q̄ viſui patent: nequeūtnumerari: gen̄. 15. Ad quē finē dictū putēt: eccl̓.43. Gl̓oſa ſpēs celi gl̓ia ſtellaꝝ. mūdū illuminās
in excelſis dn̄s. Intus enī angeli ſint ſponſi doctores: vt hoībꝰ exteriꝰ appareāt oī v̓tute formoſi. Caueāt aūt ſūmoꝑe ne obſcurent̉ dū fortaſſisalijs radijs: qͣꝫ ſolaribꝰ illumīari q̄rūt ſeculariumlr̄is ſuꝑflue inſudātes: nulla enī luce celiſplendeſcūt: q̄ nō oriat̉ a ſole eccl̓iaſtico teſte. Sol illuminās ꝑ oīa reſpexit: ⁊ gl̓ia dn̄i plenū ē ppꝰ eius..42. Par ē vt iuſticie ſole rutilantes ſolis radiostranſfūdāt ī ceteros: vt verificet̉ illd̓ p̄s. 135. Quifecit celos ī ītellectu: valeātqꝫ cū ꝓpheta alio auditores dicere: ezech̓. i. Aꝑti ſūt celi ⁊ vidi viſiones dei. Quia tn̄ n̄nulli ſūt celi dīnis arcanis repleti videāt ne vbiqꝫ ſe totos aperiāt. Quorūdāenī oculi egri velut noctu limpidos ſolis radiosſuſtine̓ nō valētes: ī media luce cecāt̉ Quare celis prudētia opus ē: ſic̄ ſcriptū ē ꝓuer. 3. Dn̄s ſtabiliuit celos prudētia: hinc ꝑ iſa. 66. idē dn̄s ait.Celū ē ſedes mea. Quoſupra celoſ lateat magnificētia: iuxta illud p̄s. 8. Eleuata ē magnificentia⁊c̄. Tūc erūt vtiqꝫ celi: ſi fuerint ſperici figura ꝑfecti capacitateqꝫ maximi gemina videlꝫ charitate repleti ordine diuino amātes deū: ꝗ creauitcelū ⁊ terrā ⁊ quicꝗd celi ambitu ꝯtinet: heſt. 13.Carnales p̄terea vocat apl̓us. i. Corin. 3. quos n̄vt ꝯcordia celos: ſꝫ velut beluas diſcordia nutrit. Celi nempe ordine ſuo inferiora gubernantnūꝗd ait iob. 38. Noſti ordinē celi ⁊cͣ. Si ꝟo adhora qn̄qꝫ humana fragilitate vincente aūt aliacā mouēte: lis orta fuerit inter tales mutuo ſe mitigent: ſicut celi ꝗ alterutras malicias tēperantelementoꝝ nullū auxiliū implorātes: de quo bn̄exponit̉ illud ſcī iob. 38. vbi dicit. Quis enarrabit celoꝝ rationes: ⁊ ꝯtentū celi ꝗs dormire faciet? Quinīmo prudent̓ attendāt ipſoꝝ officiuntfore inferiora regere plene: vt libeat populis cūveritate dixiſſe. Habuimꝰ enī de celis auxiliū etliberati ſumus .i. machabeo. 12. Licet aūt eis cuꝫpaulo celoꝝ natura ꝑductis ſuꝑfluos humoresterreſtres attrahere collectas diuitibꝰ indicēdovt inde miſeri ſuſtentent̉. Sic deꝰ oꝑit celū nubibus ⁊ parat t̓re pluuiā: p̄s. 146. Aliqn̄ etenī celorū facies tegunt̉ caligine vel nubibꝰ atris: ſꝫ tn̄ ⁊tūc lumē refūdunt: ⁊ illis obſtaculis diſſipatieē demōſtrant qd̓ erāt. Quia nimirū doctota talis eē dꝫ: vt ſi ſepe malicia detrahentiū infamet̉: tn̄ ꝑ bona oꝑa ⁊ debitā patīam ſcītatis lume n̄ ceſſet effunde̓: ⁊ mordentiū rabie ex boniſoꝑbꝰ ꝯſideratis ꝯſūpta: pateat euidēt̉ nubiū maledicta celoſ offuſcaſſe: ſꝫ ſolū volaſſe ab oris latrantiū ad aures audiētiū. Sic exponat̉ or̄o ſalomonis. 3. Re. dicētis. Si clauſū fuerit celū ⁊c̄Tandē talis ſit oīs vita docentiū: vt ſic̄ celū intuētes ſingulos ī admirationē ⁊ imitatione atqꝫdiuina p̄conia ꝯuertat. Scriptū ꝗppe ē: dabo ꝓdigia in celo ⁊ in terrā. Ioe. 3. Quicunqꝫ igit hisſexdecim ꝯditionibꝰ celoꝝ fuerint inſigniti: vereſūt celi: ꝗ enarrāt gloriā dei: hec ille.Secūdo notatur actus