Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
200r
Einzelbild herunterladen
 

.XXXII.Z G O

vitam eoꝝ ſignificat: qui remoti a turbis pluribꝰconuerſant̉: qui onager apte liber dr̄: qꝛ magnaē ſeruitus ſeculariū negocioꝝ: cuius ſeruitutisditione carere ē in mudo nil concupiſcere: vt faciunt perfecti religioſi: de quibus loquimur. Qd̓tn̄ ſingulare dei donū eſt: premittit: ꝗs dimiſit onagrūliberū ⁊c̄. q. d. nullus niſi ego. loquituribi dn̄s ad iob. vnde per oſee ꝓphetā ait. Ducā in ſolitudine .ſ. animā loquar ad cor eiꝰ. Hi onagri ſolitarij ſancti religioſia deo dimiſſiſunt liberi a ſeruitute ſeculi: que vtiqꝫ premit perꝓſpera appetūt̉: premit aduerſa cūformidātur Neqꝫ .n. veri religicſi appetūt ꝓſpera nec timent aduerſa a ſeruitute vxoꝝ filioꝝ familiedn̄oꝝ tꝑaliū: īmunes ſūt hoꝝ onagroꝝ dn̄s vīcula ſoluit: qꝛ diuino adiutorio interna carnaliū deſiderioꝝ retinacula diſrūpuntur: affectus amicoꝝ parentū mūdane conſuetudiuis ligamīadiſſoluūtur. Dedit quoqꝫ ei dn̄s in ſolitudīe do: qꝛ ad litterā ſolitarij habitabāt in locis ſilueſtribus: ne inuenirent̉ ab hoībus vel paucis a quibus prepedirent̉ ſuis aſſiduis meditationibusvn̄ ſolū anachorite: ſed cenobite ſancti homines in nemoribus fūdabant monaſteria in locis remotis a ciuitatibus caſtris: vt patet de beato benedicto bernardo rōbaldo iohanne gualberti florentino alijs. ſed qꝛ non ꝓdeſt ſolitudo corporis ſi ſolitudo defuerit mentis. hi etiamhabuerūt domū ſolitudinis mentis: qꝛ ſeꝑati ſūta tumultū ſtrepitu mundanaꝝ cogitationū affectionū: tabernacula habuerūt in terra ſalſugīsqꝛ qͣꝫdiu in hiꝰ vite tabernaculis vixerunt: ad ſuperna patriā deſiderij ſui quotidiani eſtibus accenduntur. Salſugo enī ſitim ſolet accendere inceſſanter quippe ip̄i ſancti accendūtur: vt ſitiantſitiunt vt ſatientur: ẜm illud. Sitiuit aīa mea addeū fontē ⁊c̄. mat. 5. Beati qui eſuriunt ſitiuntiuſticiā: qm̄ ip̄i ſaturabunt̉. Cōtēpſerunt multitudinem ciuitatis: non ſolū ſenſus exteriores viſusauditus alios coherentes: ſed etiā latā viā: perquē multi incedunt. reliquerūt ꝓpriā voluntatēſeu ſenſualitatē ſequētes artaꝫ viā a paucis ingreſſam eligentes. Cōſiderātes .n. ſolerter a quo ad qd̓ creati ſunt: recta conſideratōne accepteimaginis ſequi vulgi multitudinē ſunt dedignatinon audierūt voce exactoris: qꝛ diaboli fortitertētantis ſuggeſtionibus cōſenſerunt: fortestationes fuerūt magni clamores diaboli petētisaſſenſū: viſibiles inuiſibiles pugnas ſuſtinuerunt: vt patet in bn̄dicto tentato: ſe nudū volūtauit in ſpinis. ber. in aqua congelata: franciſcus īniuibus: vt non audirēt voce exactoris. vel etiaꝫexactor dicitur corpus: qꝛ quotidie exigit ſuā neceſſitatē: ſed tūc loquitur plane: ꝟult ſibi dariad voluptatē ẜm inſtigatione ſenſualitatis: tuncclamat. Sancti aūt religioſi horruerunt delitiascorporis: horruerūt clamorē exactoris:ſed vocē exhibētis tm̄ ad neceſſitatē crucis mortificatione iugiter ī ſuo corpore xp̄i noīe portā

tes hoſtiā ſe deo viuā exhibētes: inde magisapti reddebant̉ ad diuina cōtēplanda. Et ſubdit circūſpicit onager montes paſcue ſue. Monteſpaſcue ſue ſūt alte cōtēplatōes interne refectōnisvnde in p̄s. Aſcenſiones in corde ſuo diſpoſuit invalle lachrymaꝝ: qꝛ quos exterius cōtinet in fletu ꝯuallis humilitatis: eos interius ſubleuat aſcēſus cōtēplationis. vel etiā montes paſcue ſūt ſublimes virtutes angeloꝝ: que iccirco hoc adminiſtrādo adiuuādo reficiūt: qꝛ illic interne contēplationis rore pingueſcunt: que qꝛ nos in omnicertamine ꝓtegūt: ideo circūſpici dicunt̉: vel etiāmontes paſcue ſūt alte ſnīe ſcripture ſacre: virentia queqꝫ queſierunt iſti onagri. ſpūalia virentiaſunt: qꝛ nulla tēporalitate marceſcut: ſicut arentiaecontra ſunt oīa: que tꝑaliter cōdita venturo fineiocunditate vite pn̄tis quaſi eſtiuo ſole ſiccantur.perquifierūt ſancti onagri: religioſi queqꝫ virētia: qꝛ deſpectis vite pn̄tis trāſitorijs rebus inet̓ manſura deſiderarūt: hec ex dictis grego. Finaliter quis enarrare valeat altas ſanctoꝝ religioſoꝝ cōtēplationes reuelationes ſuauiſſimos diuinoꝝ guſtus miras abſtinentias: intenſa deſideriaerga deū? Confitent̉ cōfitebūtur hi celi mirabilia dei deus confeſſus eſt eos corā patre ſuomirabiliter exaltando: vt benedictū dn̄icū franciſcū alios. Hi ergo cōfeſſores eremite monachi regulares canonici mendicantes: non tēpidi inſipidi cupidi elati inherentes comeſſationibus delitijs vacantes: quales ſunt modernicōiter: ſed feruētes ſpiritu: ſapientia diuina lucidicontēptores mūdi humiles in habitu interioriexteriori peruigiles: in cibo potū auſteri deuotioni orationi dediti. Hi confitebunt̉ in celislaudabūt mirabilia dei: ſicut cōfeſſi ſūt ore opere. vnde multi eoꝝ in fine vite viſi ſunt celumconſcendere multa gloria: vt patet de bn̄dictodn̄ico franciſco multis alijs.Poſt pontifices doctores religioſos ſanctos: qui vt celi confitebūturmirabilia dei eſt quartū genus confeſſoꝝ: qui deum confeſſi ſunt ſanctis operibus: glorificati inpatria ſuperna. hi etiā celi dici pn̄t: qꝛ ſicut mouētur cōtinuo a pͥmo mobili oēs alij celi: ſic iſti adeo: qui ē primū mouēs oīa: ſed īmobilis manēſin ſe moti ſunt ad bona operandū: ꝓpter qd̓ dicitur Iſai. Omnia opera noſtra operatꝰ es ī nobis qꝛ oīs motꝰ noſter interpretatur: ē nobis datus ad merendū bn̄ operandū: dicit apl̓s.tp̄s habemꝰ oꝑemur bonū. Ponit aūt ſalomon.28. tꝑa diuerſaꝝ operationū in quibus mouetur de vno ad aliud: eccle. 3. c. Omnia tēpus hn̄t⁊c̄ .ſ. opera: tēpus ſibi cōgruū aptū de vna ad aliam expoſitionē moralē: nūc aſſumēdo reducipn̄t ad quatuor ſtatus hoīm iuſtoꝝ. Sūt aūt iſtatēpora cōbinata per cōtraria ſimul opera narrata in eis: ẜm doc. ponūtur. 13. cōbinationes quarum prime tres tangunt baptiſmū recipientes. 2ᵉ