Titulus.

⁊ tunc demum vocē exhortationis emittat. Gallo igitur intelligentiaꝫ tribuitur deſuper: quia doctori veritatis diſcretionis virtus vt nouerit quibus quid quando: vel quomodo diuinitus miniſtratur. Non enim vna eademqꝫ cunctis exhortatio conuenit: quia nec cunctorum par morumqualitas aſtringitur. Sępe enim alijs officiunt q̄alijs proſunt: ⁊ plereque herbe que aliqua aliareficiunt alia occidunt. Pro qualitatē ergo audiētium ſancti doctores ⁊ predicatores formabantſuos ſermones: vt pulchre oſtendit glorioſus doctor hieronymus in epiſtolis ſuis. Circa intelligētiam galli que eſt: quia profundioribus horis noctis valentiores ac productiores reddere cantusſolet. Cū vero matutinū tempꝰ appropinquat leniores ⁊ minutiores omnimodo voces format: ſicut predicatores diſcreti fuerunt. Nam cum iniquis adhuc mētibus predicabant: quaſi tenebrꝭꝓfunde noctis altis ⁊ magnis vocibus eterni iudicij terrores inſinuabant: cum vero auditorumcordibus veritatis lucem adeſſe cognoſcebant:virtutis clamoris ſui magnitudinem in lenitateꝫdulcedinis vertebant: non que de penis terribilia: ſed que de premijs blanda ſunt proferebant.Item gallus cū edere cantus parat priusˡ alas excutit: ſeip̄m feriens vigilantiorē reddit: ſic ſanctipredicatores cū verba predicationis mouebantprius ſe in ſanctis actionibus exercebāi: ne in ſeip̄is torpentes oꝑe alios excitarent voce: ⁊ vt auctorē ſe dn̄s oſtendat doctrine ſubdit: quis enarrabit celoꝝ rōem. q. d. nullus niſi ego: quoꝝ tam̄verba cū per ſpem ſeſe nobis oſtenderit ſubtrahit. Protinus ſubdit. Et concentu celi quis videre fecit? In hac enim vita infirmitati noſtre dn̄snon aperta maieſtatis ſue ſpecie: ſed predicatoꝝvoce locutus eſt: vt corda adhuc carnalia carnalis lingua pulſaret: ac poſtqͣꝫ per mortem in puluerem caro reſoluitur: ⁊ per reſurrectionem puluis animatur: tunc audire de deo verba non querimus: quia vnum ip̄m qd̓ implet oīa iam ꝑſpemdei verbū videmus: qd̓ nobis tanto altius ſonatqͣꝫto ⁊ mentes noſtras intima illuſtratione penetrat. Quid celoꝝ rō accipitur: niſi vis ſuperna ſecretoꝝ: ⁊ quid per concentu celi: niſi cōcors predicantium ſermo ſignatur? Conditor ergo noſtercū celoꝝ ratōem narrare ceperit: dormire facietconcentū celi: qꝛ cū nobis per ſpēm on̄ditur nimirū predicantiū verba ſubtrahuntur: vel certeceloꝝ ratio eſt ip̄a viuificatrix: que ſpūs formatangeloꝝ. Dn̄s enim ſicut eſt cā cauſarū ⁊ ſicut vita viuentiū: ita ⁊ ratio rationabiliū creaturarumTunc enim celoꝝ rōem narrat: cū deterſa mētisnoſtre caligine clara ſe viſione manifeſtat vndeip̄e ait. Uenit hora: cum nō iam in parabolis loquar vobis: ſed palā de patre annūciabo vobis.palam de patre annunciare ſe aſſerit: quia per patefactum tūc maieſtatis ſue ſpecie: ⁊ quo ip̄e nonimpar oriatur: ⁊ quō vtriuſqꝫ ſpecies vtriqꝫ coeternus ꝓcedat oſtendit aꝑte: tunc videbimꝰ quō

hoc qd̓ ortum eſt ei: de quo oritur ſubſequēs nōeſt: quō is qui ꝓceſſione ꝓducitur: a ꝓferentibusnon preitur: aperte tunc videbimus quō ⁊ vnumdiuiſibiliter. 3. ſunt ⁊ indiuiſibiliter. z. vnum. Lingua igitur tunc narrantis dei eſt viſa claritas ſubleuantis. Et concentus celi tunc dormiet: quia apparente in iudicio retributore operum exhortationū verba ceſſabūt. hec omnia grego. ſed abbreuiatim. Celi ergo .i. doctores ⁊ predicatores confitentur ⁊ confitebuntur mirabilia dei. Et ratōemhoꝝ celoꝝ quo ad diuina myſteria fidei deꝰ enarrat in futuro: ⁊ tunc ceſſabit cōcentus celi. i. concors vox predicatoꝝ. ¶ De. 18. ꝓprietatibus celorum: que cōgruūt predicatoribus: vt ſint celi narrantes gloriā dei ⁊ cōfitentes mirabilia ſua: hēsſupra in ti. de predicatoribꝰ in prin. ibi multa demateria ⁊ forma ⁊ qualitate predicatoꝝ. de aureola que reſeruatur talibus: habes ſupra. ē. ti. c. deaureolis.9yFtLCrlum genus confeſſoꝝ: vt patet ex cathalogo ſanctoꝝ ſunt: de quibꝰagitur in vitis ⁊ collationibꝰ patꝝ ſancti anachorite. hoꝝ primus dicitur paulus primus eremitaqui tante perfectionis fuit: vt beatus antoniꝰ animā eius egreſſam de corpore in choro angeloꝝviderit collocari. additi ſunt eius cenobite viuetes in congregatione cōtēplationi etiā dediti: vtmonachi oēs: quoꝝ benedictus dicit̉ primꝰ paterin occidentali eccleſia: baſilius in orientali: qͣꝫuis⁊ prius etiam multi ſancti patres prefuerūt magnis cōgregationibus: vt antonius pachomiusIſidorus ⁊ alij: ſed nō ita ſub determinatis regulis ⁊ cerimonijs: quibus aggregati ſunt canoniciregulares: tanqͣꝫ contēplatiui. E quibus vnus fuit hugo de ſancto victore magnus magiſter ⁊ deuotiſſimus hō. ſucceſſerūt mendicantes: quoruꝫprimi inſtitutores fuerunt dn̄icꝰ in hiſpania: frāciſcus in italia: replentes totū orbe ſemine cumalijs ordinibus eremitarū carmelitaꝝ ⁊ ſeruitaꝝhi tenent ſtatu mediū inter clericos ſeculares etmonachos: vnde ⁊ de vtroqꝫ participant. Nama ſtatu monachali accipiūt cōtemplationē in ſtudijs ⁊ officijs: ⁊ modeſtiā in cerimonijs ⁊ abſtinentijs: a clero accipiunt actionē .ſ. predicandi viſitandi infirmos: audiendi confeſſiones ⁊ huiuſmodi. Hi oēs ergo confeſſoribus cōparant̉ quiaſicut exaltantur celi a terra. Iſai. i. ⁊ valde: ita predicti eleuati fuerunt in altiſſimis cōtemplationibus a terra ſeparati .i. affectu terrenoꝝ. Confeſſiſunt ⁊ confitebunt̉ hi celi mirabilia tua ⁊c̄. De qͦꝝconuerſione ⁊ cōtemplatione dicitur iob. Quisdimiſit onagrū libeꝝ in ſolitudine ⁊ vincula eiusquis ſoluit: cui dedi in ſolitudine domū ⁊ tabernacula eius in terra ſalſuginis: contēnit multitudinem ciuitatis. voce exactoris non andit: circūſpicit montes paſcue ſue: ⁊ virentia queqꝫ perquirit: que verba exponens grego. in z0. li. mor. dic̄Onager qui in ſolitudine morat̉: non incongrue