.XXXII.

peccauit venialiter nimis cōdeſcendēdo iudeisconuerſis inducendo gentiles conuerſos ad obſeruanduꝫ legalia: vt dicit tho. pꝰ augꝰ. fuerūt ip̄iapl̓i perfectiores ſancti qͣꝫ habuerit eccl̓ia: vndeglo. ſuper illud ad Ro. 8. c. ip̄i nos ingemiſcimuſprimitias ſpūs habentes: dicit ꝙ ſicut apoſtoli ſuerunt priores tempore: ita abundantia gratie pleniores: qͣꝫto enim aliquod receptiuum eſt ꝓpinquius principio influenti: tanto magis recipit deinfluentia ⁊ ideo quia chriſto magis propinquiplus receperunt. ¶ Quantum ad tertium ait chriſtus. mat. 5. vos eſtis lux mūdi: hinc augꝭ. Ex abiectiſſimis īꝑitiſſimis pauciſſimis .ſ. apoſtolis nobilitantur illuminantur multiplicantur: dulciſſima eloquia. preclariſſima ingenia: copioſiſſimaagmina: acutorum facundorum aſtutoruꝫ ac doctorum ⁊ ſubiungantur xp̄o: ⁊ ad illuminādū orbem de neceſſarijs ad credendum ediderūt ſymbolum fidei in quo quilibet poſuit partem ſuamd .n. tho. 3. ſnīaꝝ di. 24. ar. 2. ꝙ articulorum petrꝰprinceps apoſtolorum tres in vnum complexuseſt ſcilicet de vnitate eſſentie diuine: ſecunduꝫ deperſona patris ⁊ omnipotentia eius: tertium decreatione rerum: vnde dixit. Credo in vnum deum patrem omnipotentem creatoreꝫ celi ⁊ terre.Opus enim creationis patri adiungitur propteroīpotentiam que patri attribuitur: ⁊ ideo competit petro qui eſt caput apoſtoloruꝫ: ſicut pater trinitatis: ⁊ quia habet plenitudinem poteſtatis petrus in eccleſia. ¶ Quartum ergo articulum poſuit Iohannes de perſona filij dei dicens. Et in ieſum xp̄m filium eius vnicum: ⁊ aꝑte ſibi conueniebat hic articulus qui altius ceteris de generatione filij dei eterna ⁊ eius diuinitate locutꝰ eſt ī euāgelio ſuo a quo ⁊ incepit inquiēs in prīcipio eratverbum. ¶ Articulus quintus. Iacobus maiorfrater eius carnalis ⁊ filius zebedei conceptione⁊ natiuitatem temporalem chriſti filij dei comp̄hendit. d. Qui conceptus eſt de ſpiritu ſancto natus ex maria virgine: ⁊ ſatis apte exquo frater eiexpreſſerat de natiuitate eterna filij dei ipſe immediate ſubderet de natiuitate temporali: cumvtraqꝫ natiuitas ſit in vna ꝑſona filij dei cuius ſecundum humanitaem fuerunt conſobrini. ¶ Sextū articulum d̓ paſſione poſuit Andreas. d. paſſus ſub pontio pilato crucifixus mortuus ⁊ ſepultus. Ex abundantia cordis os loquitur: quia igit̉habebat permaxime crucem inˡ corde philocaptus ex ea. Unde cuꝫ ductus ad crucem fuit ſalutauit eam cuꝫ gladio magno dicens. Salue cruxſancta ſecurus ⁊ gaudens venio ad te vt tu libenter ſuſcipias me diſcipulum eius qui pependit inte magiſter meus chriſtus. ¶ Septimus articulꝰde deſcenſu ad inferos poſuit Philippus dicensdeſcendit ad inferos. Et congrue: quia chriſtus p̄oſtendit patribus qui erant in limbo gloriam ſuediuinitatis ⁊ patris quā philippus poſtulaueratdicens: domine oſtende nobis patrem: ⁊ ſufficitnobis. ¶ Octauo de reſurrectione expreſſit tho.

dicens: tertia die reſurrexit a mortuis: ⁊ cui apt̓l̓conueniebat hunc articulum proponere quamtho. ip̄e qui prius de ea dubitauerat certificatusper contactum vulneris chriſti reſuſcitati efficacius ⁊ plenius poterat de reſurrectione teſtimonium perhibere. ¶ Bartholomeus vero nonumadiecit articulum de aſcenſione dicens: aſcenditad celos: multum enim tenebat mentem fixamin celum. Nam centies orabat in die: ⁊ centies īnocte: ⁊ ideo decuit vt de aſcenſione in celum ip̄ereferret. ¶ De decimo articulo .ſ. aduentu ad iudicium matheus egit dicens. Inde venturus eſtiudicare viuos ⁊ mortuos: de quo aduentu plenius tractauerat qͣꝫ alij euangeliſte: quomodo faciet diſceptationem de ouibus ⁊ hedis ⁊ ſententiaferenda per eum contra vtroſqꝫ. ¶ Undecimumarticulum continentem in ſe de perſona ſpiritusſancti ꝓmulgauit. Iacobus alphei dicens. Credo in ſpiritum ſanctum ipſe pre ceteris ſanctificatus ex vtero matris: vt quidam dicunt: ⁊ propter eminentem famam ſanctitatis appellatus. iuſtus debuit de ſpiritu ſancto ſanctificationē narrare. ¶ Duodecimū articulum continentem effectum gratie ⁊ glorie. qͣꝫtum ad effectum gratie diuiſerunt inter ſe illi duo germani ſimon ⁊ thadeꝰvt boni fratres. Nam ſimon in ſymbolo poſuiteffectum quo ad conſecutionem boni qd̓ habemus per gratiam dicens: ſanctam eccleſiam catholicam ſanctorum communionem. Qui enimin eccleſia eſt numero ⁊ merito ⁊ hi ſunt ſoli quihabēt gratiam gratum facientem hi communicant ſanctus ideſt partem habent omnium bonorum ſpiritualium que fiunt in eccleſia. Thadeusvero qui ⁊ iudas dicitur appoſuit aliam partemeffectus gratie dicēs: peccatorum remiſſionem.hec autem remiſſio peccatorum habetur per deuotam ſuſceptionem ſacramentorum eccleſie actu vel habitu. Sunt enim ſacramenta ipſa contentiua gratie: vt medicine expurgantes maloshumores peccatorum. Demum Mathias qui fuit vltimus inter apoſtolos. 12. connumeratus ſuccedens iude ſe deſperantis: ⁊ inde ad infernumdamnati poſuit vltimum finem noſtrum qui eſtgloria corporis ⁊ anime: vnde dicit carnis reſurrectionem: ⁊ hoc quo ad omnes bonos ⁊ malosvitam eternam quo ad bonos reſeruatam ⁊ conferendam: ⁊ econtra mortem ſempiternaꝫ malis⁊ peccatoribus inferendam. Alij tamē aliter iſtoſarticulos aſſignant cuilibet attribuendo vnum:ſed ī hoc nō eſt magna vis: quomodocūqꝫ eis applicentur. hi duodecim articulifigurantur ꝑ duodecim panęs propoſitionis: ⁊ per duodecim lapides quos Ioſue fecit de fluuio iordanis tollere aduodecim principibus populi iſrael. de fluuio .n.aque ſcripture ſacre aſſumpti ſunt per duodeciꝫapoſtolos principes populi chriſtiani in munimentum ⁊ firmitatem chriſtiane fidei: quos quilibet chriſtianus baptizandus debet fateri ⁊ credere ⁊ baptizatus firmiter tenere.