Titulus.
circa nos: ſed cōceptum ſuum ordinando: vt ei īnoteſcat per ꝓpriam voluntatē: ⁊ hoc non dicit̉illuminare. Et ẜm hunc modum dixerunt angeli ſuperiores ad inferiores in aſcenſione xp̄i: vt dicit dio. de cel̓. hierarchia: illud p̄s. Quis ē iſte rexglorie. Superiores vero inferioribꝰ etiā iſto modo loqui pn̄t manifeſtādo cōceptum ſuū. ſed etiāalio mō loquūtur ad eos: illuminando eos circadiuina myſteria aliqua que neſciunt: ⁊ ſic intelligitur glo. ſuper illud. Si linguis hoīm loquar⁊ angeloꝝ: que dicit ꝙ locutiones angeloꝝ ſuntilluminationes: quibus inferiores a ſuperioribꝰangelis illuminantur. Unde etiā dio. dicit: ꝙ vnaqueqꝫ eēntia intelligentiam ſibi a ſuperiori dataꝫinferiori cōicat. ⁊ gregꝭ. ꝙ in patria ſuꝑnaͣ quedādata ſunt excellenter: nihil tn̄ poſſidet̉ ſingularitEt ꝙ magiſter. 2. ſen. dicit di. ii. ꝙ quedā cognouerunt ſuperiores angeli circa myſteriū incarnationis: que fuerūt ignota inferioribus quouſqꝫ īpleretur: qd̓ videt̉ per hoc: ꝙ interrogantibus inferioribus angelis qͣſi ignorantibus. Quis ē iſterex glorie? Rn̄. ſuperiores. Dn̄s virtutū ip̄e ē rexglorie: qͣſi ſcientes vt exponit dio. non ſic illud ēintelligendū dicit tho. in prima ꝑte. q. 16 ꝙ inferiores angeli ignorauerunt myſteriū incarnationis penitus: ſed quia non ita plene cognoueruntſicut ſuperiores: ⁊ ī eiꝰ cognitione ꝓfecerūt poſtmodū dum impleretur: ⁊ vſqꝫ ad diem iudicij ſēper aliqua noua angelis ſuperioribus reuelanturdiuinitus de his que pertinent ad diſpōem mundi: ⁊ precipue ad ſalutē electoꝝ vn̄ ſemper remanet. Un̄ ſuperiores angeli inferiores illuminent:ſemꝑ tn̄ remanēt ſuperiores ī eminentiori ſcīa qͣꝫinferiores: ſicut magiſter circa vnū ⁊ eandē remquā docet diſcipulū: quā ip̄e diſcipulus loquiturl. z. angelus ad hoīes aliquādo in forma humanaapparens ſicut angeli qui apparuerūt apl̓is: pꝰ qͣꝫxp̄s aſcendit: vt duo viri ꝗ in veſtibus albis dixerunt: viri galilei ꝗd ſtatīs ⁊c̄. actu. i. Et cū apparuit abrae ⁊ loth ⁊ iacob ⁊ multis alijs. Aliquando vero ſine forma humana aſſūpta: ⁊ hoc vel īviſione ſenſibili: vt cū apparuit ī rubro moyſi inde ei loquēs: vel in mēte ſua exprimendo verbalegis. angelus .n. fuit: vt dicit apl̓s ad gala. ¶ Data per angelos vel in viſione imaginaria: vt hiere .i. cui dicenti. Uirgā vigilantē ego video: dictum eſt ibi bene vidiſti: quia vigilabo ego ſuꝑ ꝟ̓bo meo vel viſione ītellectiua: iuxta illud p̄s. audiā ꝗd loquatur in me dn̄s deꝰ: vel illud. Significauit deus que oportet fieri cito loquens ꝑ angelū ſuū ſeruo ſuo. Io. apo. i. Uidentur tūc ille viſiones magis fuiſſe imaginarie qͣꝫ ītellectiue. Sꝫquomōcūqꝫ ſit oēs ꝓphetie ſeu reuelatōes diuine que fiūt hoībus: fiunt myſterio angeloꝝ. Loquutur etiā angeli hoībus ſine reuelatōibus ꝓpheticis: que eos inſtigant ad bonū ⁊ ad recedēdum a malo: ſicut in figurā habet̉: actu. 12. de angelo: qui apparuit petro incarcerato dormienti:qui debebat occidi dicente vt exiret ⁊c̄. Sic an-
gelus peccatorem incarceratū a diabolo: vt abherode: qui intendit eū perdere īſtigat vt ſurgatet exeat primā portā .ſ. duritie cordis ꝑ cōtritōeꝫꝑ ſcd̓am taciturnitatis oris per cōfeſſionē: per tertiam ferreā .ſ. retentionis alieni per ſatiſfactioneꝫEt helie dormienti: queꝫ angelus excitauit ⁊ dixit. Surge comede adhuc tibi grādis reſtat via.3. re. 19. Dignificat helias hoīeꝫ ſanctū: qui aliqn̄ex tribulationibus vel tentationibus attediatur⁊ quaſi dormitat: ſed angelus bonus ſtimulat interiusⁱ vt ſurgat ad bona opera cōtinuāda: vt ſitfortis ſuggerit: vt meditetur paſſionē xp̄i: hoc ēcomedere panem ſubcinericiū. meditetur exēplaſacre ſcripture ⁊ doctrinā eiꝰ: hoc ē bibere aquaꝫ⁊ ex hiſ cōualeſcet ⁊ fortificat̉ ad ambulādū perviā virtutū vſqꝫ ad montē dei viſionis. Quia igitur angeli quōcūqꝫ loquantur ſiue ad deum ſiuead angelos ſiue ad hoīes ſemꝑ bn̄dicunt: quia dicunt bn̄. Benedicite oēs angeli. ẜm hoc pſalmiſte imitemur eos vt cōſortes ⁊ cōciues nr̄os ſemper dicendo: Benedic aīa mea dn̄m.φ71Quantum ad teruum.de eorum vigoroſitate: dicit p̄s. potentes virtute. ¶ Ubi ſciendū: ꝙ virtus aliqn̄ ſignificat potetiam naturaleꝫ: ⁊ ſic dio. dicit in angelis eſſe virtutem ⁊ oꝑationē diſtinctā. Aliqn̄ importat habitum bonū: ⁊ ſic philoſophus diffinit virtutemꝙ bonū facit habētem ⁊ opus eius bonum reddit. ¶ Aliqn̄ virtus ſignificat ꝓprietatē vtilis eſfectus: ſicut dicimus talem herbā habere talemvirtutem: ⁊ ſic ēt p̄s. dicit. Spiritu oris eius oīsvirtus eoꝝ .ſ. apl̓oꝝ vocādo virtutē effectus miraculolos: qui ꝓcedebant ab eis ꝑ ſpiritū ſanctūOmnibus his modis angeli ſunt potentes virtute. Nam virtute potentie naturalis .ſ. intellectus⁊ voluntatis mirabiliter ſunt potentes. Non enīad hoc vt intelligant aliquid: oꝫ eoſ ſillogizare .i.diſcurrere de noto ad ignotum: aut cōponendo ⁊diuidendo: vt nos facimus ꝓpter debilitatem luminis intellectus noſtri ſed ſtatiꝫ cognoſcūt ip̄aꝫeſſentiā rei: ⁊ ꝗd ei cōuenit vel nō conuenit. Ethinc eſt ꝙ in intellectu eoꝝ non pōt eſſe falſitasDicit enim philoſophus in. 3. de anima: ꝙ intellectus ſemper ē verus: ⁊ auguſ. ꝙ nil intelligitur niſi verū. angelus aūt cognoſcit intelligendo: vnde⁊ intellectuales dicuntur non rationales ꝓprie:vt nos qui ratiocinando .i. diſcurredo de vno adaliud ꝓcedimus: ⁊ medijs ſepe deficimus. vnde⁊ erramus propter quod dicitur Iob. ¶ Tenebris inuoluimur .ſ. ignorantie ⁊ erroruꝫ. habꝫ autem duplicem cognitionē .ſ. matutinam ⁊ veſpertinam: ẜm augꝭ. ſuper gen̄. ad litteram: ⁊ ideo potentes virtute intellectiua. Appellatur. aūt cognitio matutina in eis: que eſt perfectior. Eſt alia cognitio rerum quā habent in verbo .i. videndo diuinam eſſentiam. In verbo enim dei ſeu diuinaeſſentia ab eterno extiterūt: ⁊ ſunt rationes omnium rerum tam ſpiritualium qͣꝫ temporalium: