Titulus.
angeli dn̄o potētes ꝟtute faciētes ꝟbū illiꝰp̄s. c. 2º. Glorioſus deꝰ in pͥncipio creauit celum ⁊terrā .i. naturā angelicā pure ſpūalem: ⁊ naturamhūanā terreſtrē ⁊ corporeā ſui capaces. vn̄ ⁊ prmū hominē de terra formauit qͣꝫtū ad corpus ⁊in terra agri damaſceni: exquo alij traducerent̉ẜm corpus. Naturā aūt angelicā ſpūaliter diſtinctā in oībus ſuis ſingularibus creauit in celo em̄pyrio ẜm tho. in pͥma ꝑte. q. 61. Cū .n. natura angelica preſideat tota toti nature corporee: cōueniēſfuit: vt in corpore ſupremo .i. celo empyreo crearetur. Nō eſt cōtra qd̓ ait angelus lucifer. Aſcendam in celū. Iſaie. 14. qꝛ intelligit̉ illud de celoſanctiſſime trinitatis: cui ſe voluit adequari nonde celo empyreo in quo erat ẜm tho. Creata aūtfuit naturā angelica: ſicut ⁊ hūana in pͥncipio tp̄isante qd̓ nihil creatū ē. Quāuis .n. grego. nazanzenꝰ ⁊ ꝗdē greci antiqui doctores dixerīt angelosfuiſſe creatos an̄ hoīes ⁊ an̄ tp̄s: vt refert magiſter ſnīaꝝ in 2º li. allegādo auctoritatē ēt hiero. nihil cōiter tenet̉ ꝓbabiliꝰ a latinis: ꝙ non fueruntcreati an̄: ſꝫ in principio cū creaturā corꝑali ẜmtho. in pͥma ꝑte. q. 6i. cū enī tā angeli qͣꝫ creaturacorporea in cōſtōe vniꝰ vniuerſi cōueniāt: nullaaūt ꝑs ē ꝑfecta a ſuo toto ſeparata nec eſt ꝓbabile: vt deus: cꝰ ꝑfecta ſūt opera: deutro. 32. ſeorſumcreaturā angelicā crearet an̄ creaturas corporeas: tn̄ ꝯͣriū ſentire non putatur erroneū: ꝓpter auctoritate dicti grego. maxime ẜm tho. vbi ſupra.Utrāqꝫ aūt natura creauit deꝰ ad ip̄m laudāduꝫvt dicit̉. 2. ſentē. di. i. qd̓ optime fit ab vtraqꝫ ī triumphāti eccleſia ſimul. In militāti āt eccl̓ia: qͣꝫto ꝑfectius hoc ab hoīe agit̉: tāto ꝑfectioni ſtatꝰpatrie magis appropinquat. ꝟn̄ p̄s. Animā ſuamexcitans: in illo ps. ad deū laudādū ⁊ bn̄dicēduꝫinuitare videt̉ ad idē angelos nō īꝑatiue vel ſuaſiue ad eos loquēs: ſed indicatiue: vt exēplo eorum magis incitent̉. Benedicite ergo oēs angeli⁊c̄. i. vos angeli benedicitis dn̄m: vbi quatuor d̓angelis videnda ſūt. ¶ Primū de ordine colletionis: ibi: oēs āgeli. ¶ Scd̓m de qualitate locutionis: ibi: benedicite. ¶ Tertiū de vigoroſitateactionis: ibi: potētes virtute. ¶ Quarto de velocitate obeditionis: ibi: qui facitis verbum ⁊c̄.Quantum ad primumexqͦ p̄s ait. oēs āgeli: īnuit plures eē angelos. Etantiꝗ philoſophi poſuerūt eē angelos plures: qͦsappellat ſubſtātias ſeꝑatas. Et plato ꝗdē dixit eēſubſtātias ſeꝑatas ſpes reꝝ ſenſibiliū: vtpote ſuꝑponeremꝰ ip̄am naturā hūanā eē ſeꝑatā: quā dicebat ꝑ ſe humanitatē: ⁊ ſic de alijs ſpēbꝰ reꝝ. Etẜm hoc oportebat ſubſtātiaſ ſeꝑatas ſeu angeloseē ẜm numeꝝ ſpēꝝ ſenſibiliū. Ariſtoteles aūt hocreprobat: ſed videtur ponere numerum ſpecierum ſubſtantiarum ſeparataꝝ ẜm numeꝝ corporū celeſtiū. Imꝑfectā igit̉ ⁊ n̄ verā noticiā de hiꝰhabuerūt. Dicēdū gͦ ẜm tho. in pͥma ꝑte. q. 50. ꝙangeli inqͣꝫtū ſūt īmateriales ſubſtātia in quadā
maxīa multitudine ſūt: oēm materialē multitudinē excedētes: Et hoc ē qd̓ dicit dio. x. c. cele. ie.Multi ſunt dei exercitus ſupernaꝝ mētiū infirmam ⁊ cōſtrictā excedētes nr̄aꝝ materialiū cōmenſurationē. Rō hiꝰ: ꝙ cū ꝑfectio vniuerſi ſit:id qd̓ deus intendit: precipue in creatōe reꝝ: quāto aliqͣ ſūt magis ꝑfecta: tāto ī maiori exceſſu ſūtcauſata a deo: ſicut aūt in corꝑibus attēdit̉ exceſſus ẜm multitudinē: videmꝰ aūt ꝙ corꝑa incorruptibilia: q̄ ſūt ꝑfectiora īter corꝑa: excedūt qͣſiincorporabilit̓ corꝑalia. Nā tota latitudo actiuorū ⁊ paſſiuoꝝ ē aliꝗd modicū reſpectu corporuꝫceleſtiū. Un̄ rōnabile ē ꝙ ſubſtantie īmaterialesexcedāt ſubſtātias materiales: qͣſi incorporabilit̓Et qd̓ dr̄ dan̄. 7. Milia miliū mīſtrabat ei: ⁊ decies centena milia aſſiſtebāt ei: ponit̉ ibi numerꝰdeterminatꝰ ꝓ indeterminato. Cū igit̉ angeli ſintvalde multi: vbi aūt multitudo ibi confuſio: niſiſit ibi ordo: q̄ a deo ſapiētiſſimo ſūt vtiqꝫ ordinata ſūt ẜm apl̓m ad ro. 13. Hec gͦ collectio angeloꝝdiſtincta ē in triplicē hierarchiā ⁊ q̄libet hierarchia ī tres ordines. Un̄ grego. in mor. Nouē ſūtordines āgeloꝝ: cū ꝑ ſacra eloquia āgeli archāgeli throni dn̄ationes virtutes pͥncipatꝰ ptātes cherubin ⁊ ſeraphin aꝑta variatōe narratōe memorātur ſuꝑnoꝝ ciuiū: quāte ſint diſtinctōes oſtēditur de pe. di. 2. pͥncipium. In pͥma igit̉ ⁊ ſupremahierarchia ponūtur ſeraphin vt ſupremi: deindecherubin ⁊ throni: in media ponūtur dominationes principatus ⁊ poteſtates: ⁊ in tertia virtutesarchangeli ⁊ angeli ẜm grego. Et in huiuſmodiordine relucet miniſterium trinitatis. Nam exvnitate hierarchie innuitur vnitas diuine eſſentie. in tripartito ordine oſtenditur trinitas perſonarum. Et ipſe quidem deus trinitas: que omnia operatur ī ſingulis diuidēs: prout vult: amatin ſeraphin vt charitas: nouit in cherubin vt veritas: ſedet in thronis vt equitas: dominatur indominationibus vt maieſtas: regit in principatibus vt principium. Tuetur vt virtus in virtutibus: reuelat vt lux in archangelis: aſſiſtit vt pietas ī angelis ⁊ in pͥma hierarchia equitas thronis: in thronis refertur ad patrem: cognitio veritatis in cherub ad filium: ardor amoris in ſeraphin ad ſpiritum ſanctuꝫ. In ſcd̓a hierarchia maieſtas dominationis ad patrem: rectitudo principandi ad filium: ſalus intuendo poteſtatem adſpiritum ſanctum. In tertia operatio virtutumad ipſum patrem: reuelatio lucis ad filium: inſpiratio intellectus ad ſpiritum ſanctum. In quolibet etiam angelo relucet veſtigium trinitatis.Nam in quolibet eſt tria neceſſario diſtincte reperiri ẜm dio. ſcilicet eſſentia virtus ſeu potentia⁊ operatio: ⁊ tamen in vno ſūt: ⁊ ſic omnes angeli bn̄dicūt dn̄m trinitatē ⁊ vnitatē inſinuātes .ſ.ex eoꝝ cōditōibus. Et noͣ ꝙ angeli differūt nonſolū numero: vt martinus a petro ⁊ huiuſmōi: vtꝗdā aſſerebāt .ſ. ꝙ omnes angeli vniꝰ hierarchievel ſaltem vnius ordinis differrent numero: