Titulus.

veſtrum ſtetit quem vos neſcitis .i. dei filius ꝗ ēmediꝰ in trinitate inter vos ſtetit ⁊c̄. Quāuis .n.eterne deitati non inſit quātitas vel locus ſic̄ necaliud accidens: tn̄ cum in ip̄a beatiſſima trinitateſint tres perſone: pater filius ⁊ ſpūs ſanctus. patetfilium mediū eſſe inter patrē ⁊ ſpiritū .ſ. non localiter ſed naturaliter. Nam ſecunda perſona queeſt filius eſt media in nominando inter primā ꝑſonā que ē pater ⁊ ſpiritum ſanctum qui eſt. 3ª intrinitate perſona. Operatus eſt ergo ſalutē deusterre .i. humano generi: in medio .i. in filio incarnato: non enim pater vel ſpiritꝰ ſanctꝰ ſed dei filius noſtrā naturā aſſūpſit ⁊ licet deus trinitas tota ſit operata ip̄am incarnationē ⁊ ſalutē .i. illamcarnem illam animam ⁊ illā vnionē: ⁊ exinde ſalutē vite gratie ⁊ glorie: qꝛ inſeꝑabilia ſunt oꝑatrinitatis ab extra. de con. di. 4. omnes. tn̄ ſola ꝑſona filij vnita ē illi de nouo formate humanitati: ſicut anſelmus exēplificat d̓ tunica aliqua q̄ ſuitur a tribus puellis vel perſonis: quā tn̄ vna ſola ex eis induit: ita ſolus dei filius habitu inuentus eſt vt homo. phi. 2. Et qͣꝫuis nil deo ſit impoſſibile vnde ⁊ potuit incarnari pater ⁊ ſpiritus ſanctus: decuit tn̄ magis dei filiū carnē aſſumere tribus rationibus. Prima ex parte aſſumētis. Euidens eſt enim ꝙ artifex per eandē artē ſeu ſapiētiā mentis facit aliqd̓ opus: ⁊ illud deſtructū reficit ⁊ reſormat. Eſt autem dei filius verbū ⁊ ſapientia ⁊ ars: vt dicit augꝭ. dei patris omnipotētisper quē facta ſunt omnia ſcd̓m illud p̄s. omnia īſapientia feciſti. ⁊ Io. i. omnia per ip̄m facta ſuntſed opus eius eſt mūdus quaſi deſtructus ⁊ deformatus erat deformato homine per peccatumꝓpter quē hominem mūdus factus erat. Ad reformandū igitur ⁊ ſaluandū qd̓ perierat decensfuit: vt per ip̄m dei filium ſapientiā ⁊ arteꝫ patrishoc fieret .ſ. eum incarnando. 2ª ratio eſt: quiacum homo dicatur factus ad imaginem dei ⁊ ſimilitudinē: gen̄ .i. deſtructa vl̓ d̓turpata hac imagine per peccatū hominis: ⁊ ſi non quo ad naturam: tamen quo ad gratiam decebat ad ip̄am renouandam ⁊ ip̄am pulchrifaciendam: vt hoc fieret per eum qui eſt imago ⁊ ſimilitudo dei perfecta. ⁊ hic eſt filius. dei. Un̄ ambroſius tractansillud p̄s. deus quis ſimilis erit tibi ait non v̓tiqꝫillus: ſed filius qui eſt imago patris: de pe. di. i.3ª ratio eſt ex parte occaſionis ruine humanea ſuperbia dicitur thobi. 4. ſumpſit initium omnis perditio: que ſuperbia fuit in appetendo inordinate ſimilitudinē dei in ſapientiā. Eritis inꝗtſerpens ſicut dei ſcientes bonum ⁊ malū comedendo de lingno vetito. decens ergo fuit vt vnd̓mors oriebatur inde vita reſurgeret per cōtrarium modum: qꝛ cōtraria contrarijs curantur. perſapientiam ergo elatam mortuū eſt genus humanum: ſed per ſapientiam dei humiliatā in carneaſſumpta viuificatum eſt ⁊ ſaluatū: ⁊ ſic deꝰ operatus eſt ſalutem in medio terre. ¶ Secundumeſt medium virginale: hec eſt virgo maria d̓ qua

aſſūpſit carnem noſtram in qua operatus eſt ſalutem noſtram. Unde dicir ber. ꝙ ad ip̄am virginem tāqͣꝫ ad medium cōcurrunt vniuerſi. Quiſupra ſunt angeli vt reſtaurentur .ſ. in ruinis ſuis:inferi qui infra ſunt .i. patres in lymbo: vt liberētur de tenebris: qui autem fuerunt patriarcheꝓphete: vt verificent̉ ī ſuis .ſ. prophetijs ⁊ figurde hoc qui poſt nos erunt ⁊ nos vt ſaluentur: adde quia a dextris ſunt .ſ. iudei vt honorificentur:ꝙ de eis nata ſit mater dei: quia ſiniſtris .i. gentiles idolatre vt illuminentur ad fidem. Operatuſeſt ergo deus ſalutem in medio terre .i. in virgīe:que eſt perfectio hominū: ⁊ de hoc p̄s. Sanctificauit tabernaculū ſuū altiſſimus: deus in medioeius non cōmouebitur. ſanctificauit in vtero matris virginem: purgando ab originali ⁊ religādofomitē: ſed magisᶠ anctificauit tabernaculū: quando venit ad habitandū .i. in cōceptione extīguēdo fomitē: vnde deꝰ in medio eiꝰ .i. in vtero virginis carnē .ſ. aſſumens nō cōmouetur: nec ipſa ꝟgo ad carnis aliquā cōcupiſcētiam: nec ip̄e deusad aliquā ſui mutationē: vn̄ angelus ad mariamSpūs ſanctus ſuperueniet in te ⁊ virtus altiſſimiobumbrabit tibi: luc. i. vbi Io. dama. poſt cōſenſum ſancte virginis: ſpūs ſanctꝰ ſuperuenit ī ip̄amſcd̓m verbū dn̄i: quod dixerat angelus purgansip̄am in potentia diuinitatis verbi receptiua preparans ſimul ⁊ generatiuā: ⁊ ſic ſanctificauit. t .ſ. altiſſimus: ⁊ tunc obumbrauit ip̄am dei altiſſimiſapientia per ſe: ⁊ virtus exiſtens: ⁊ copulauit ſibiipſi ex ſanctiſſimis ⁊ puriſſimis ip̄ius virginisſanguinibus carnem animatam anima rationali⁊ intellectiua: non antique conſperſionis ſemināſſed per ſpiritū ſanctū creans. hec ille: ⁊ ſic deus inmedio eius. Et ẜm vincē. li. vij. in ſpeculo hiſto.Uirtus generatiua fuit excitata in virgine nō naturaliter ſed miraculoſe .ſ. a ſpiritu ſancto: qui ſuperueniens in eam dedit ei virtutem: qua in momento faceret hos quatuor actus: qui in aliorumconceptione fiunt per interualla dieꝝ .ſ. deciſionēſanguinis: conſolidationē illius materie: conuerſionem .ſ. in carnem neruos ⁊ oſſa: formationem.ſ. corporis plene .ſ. diſtinctum in omnibus liniamentis corporis humani: ſed adeo paruū: vt vixpoſſent liniamenta diſcerni. Et eodem momento anima chriſti de nouo creata ⁊ corpori infuſaverbo dei vnita fuit: alij qui cōcipiuntur non ſubito effigiantur diſtincte per omnia membra inprincipio conceptionis: ſed per ſpacium. 46. dierum: maſculi perfecte corpus formatur: ⁊ tunc anima creata de nono infunditur: ſicut dicit augl̓.ſuper Io. vnde ꝟ. Conceptū ſemen ſex primis crede diebus. Fit lac reliꝗſqꝫ nouē fit ſanguis: ac inde. Deſolidat duodena dies: biſnona deinceps.Effigiat: tēpuſqꝫ ſequēs augmētat in ortum. Sꝫomnia iſta in xp̄i cōceptōne facta ſunt ſubito etanima infuſa. De corpore femine dicuntur fierifra octoginta dies: ⁊ licet virgo mater nihil extraſuſcepit: fuit tn̄ vere ⁊ proprie mater chriſti: plus