.XXXII.
poſtea habituri alijs iā habētibꝰ: ſic ergo mēbracorꝑis myſtici nō ſolū accipiunt̉ ẜm ꝙ ſūt ī actuſed etiā ẜm ꝙ ſūt in potētia. Quidā tn̄ ita ſunt inpotētia ꝙ nūqͣꝫ reducūtur ad actū: ⁊ hoc ſcd̓ꝫ triplicē gradū: quoꝝ vnus ē per fidē: ſcd̓us ꝑ charitatē vie: tertius ꝑ fruitionē patrie: ſic gͦ dicēdo ꝙaccipiēdo generaliter ſcd̓m totū tp̄s mūdi xp̄sēcaput oīm hominū: ſꝫ ẜm diuerſos gradꝰ. ¶ Primo .n. ⁊ p̓ncipaliter ē caput eoꝝ ꝗ actu vniunt ſibi ꝑ gl̓am. 2º eoꝝ qui ſibi actu vniūtur ꝑ charitate. ¶ 3º eoꝝ qui ſibi actu vniuntur ꝑ fide. 4ºeoꝝ qui ſolū ſibi vniunt̉ in potentia nōdū ad actū reducta ẜm diuinā predeſtinatōem. ¶ 5º .ſ. eorum qui in potētia ſibi ſunt vniti que nūqͣꝫ reducitur ad actū: ſicut hoīes in hoc mūdo viuētes qnō ſunt predeſtinati: qui tn̄ ex hoc mūdo recedētes totaliter deſinūt eſſe mēbra xp̄i qui nō ſunt īpotentia vt chriſto vniant̉. Infideles ergo dumviuūt ſunt xp̄i mēbra in potētia: qꝛ libeꝝ hn̄t arbitriū ad diſponēdū ſe ad fidē: ⁊ virtus chriſti ēſufficiēs ad ſalutē oīm qui in purgatorio ſūt mēbra chriſti vtiqꝫ ſunt ei vniti ꝑ charitatē. Qd̓ aūtdicit apl̓s ephe. 5. ꝙ xp̄us tradidit ſemetip̄m .ſ. inmorte vt exhiberet ſibi eccl̓iam gl̓ioſam nō habentē maculā nec rugā nec aliꝗd hiꝰ. Scienduꝫꝙ hic eſt vltimꝰ finis noſter ad quē ꝑducimur ꝑpaſſionē xp̄i: cuius finis cōſecutio ſolū eſt in ſtatu patrie vbi eccleſia triūphat: nō aūt in ſtatu vievbi militat: nec ſine macula ſeu ruga venialiumſaltē eſſe poteſt. Fidelis aūt mali ſūt mēbra xp̄iin potentia vel vniti ei nō ſimpliciter exqͦ charitatē nō hn̄t: ſed ẜm ꝗd .i. ẜm fide. Eſt aūt xp̄s caputhominū qͣꝫtū ad aīam ⁊ quātū ad corpꝰ: qꝛ totahūanitas xp̄i .ſ. ẜꝫ aīaꝫ ⁊ ẜm corpꝰ īfluit ī hoīes etqͣꝫtū ad aīas ⁊ qͣꝫtū ad corꝑa: ſꝫ pͦ ⁊ pͥncipaliter īaīas: ſecūdario in corꝑa: qꝛ a xp̄o ꝟtute diuinitatis ſue influitur: ſicut hic gratia in electis ſuis: itain gloria: ⁊ ab aīa gl̓a redudat in corpus. Eſt aūtcp̄s caput nō ſolū hoīm: ſed etiā oīm beatoꝝ angeloꝝ ẜm illud coll̓. 2. ꝗ .ſ. xp̄s eſt caput oīs pͥncipatus ⁊ poteſtatis: qd̓ etiā intelligit de alijs ordinibus: cū ſit eadē rō d̓ eis. Huius ratio ē ẜm tho.in 3ª ꝑte. q. 8. ar. 4. ꝙ vbi eſt vnū corpus neceſſeeſt ponere vnū caput. vnū aūt dicit̉ ſil̓itudinarieyna multitudo ordinata in vnū ꝙ ẜm diſtīctōesictuū ſeu officioꝝ. manifeſtū eſt aūt ꝙ ad vnū finem ꝗ eſt gl̓ia diuine fruitionis ordinātur hoīes⁊ angeli: vn̄ corpus eccleſie myſticū nō ſolū cōſiſtit ex hoībus: ſed etiā ex angelis. Cotius auteꝫhꝰ multitudinis xp̄s eſt caput: qꝛ ꝓpinquiꝰ ſe hꝫad deū: ⁊ perfectius ꝑticipat dona eius nō ſolū qͣꝫhoīes: ſed ēt qͣꝫ angeli: ⁊ de eiꝰ influentia nō ſoluꝫhoīes recipiūt: ſed etiā angeli. dicit̉ .n. ad ephe. i.ꝙ cōſtituit eū .ſ. xp̄m deꝰ pr̄ ad dexterā ſuā in celeſtibus ſuꝑ oēm pͥncipatū ⁊ v̓tute poteſtatē ⁊ dominatōem: ⁊ omne nomē qd̓ noīat nō ſolū ī hocſeculo: ſed ēt in futuro. Eſt gͦ xp̄s ẜm ꝙ hō nō ſolū caput hoīm: ſed etiā angeloꝝ. Un̄ dicit̉ math.4. ꝙ acceſſerūt angeli ⁊ miniſtrabāt ei. Quāuis
enī angeli nō cōformētur nobis in natura corꝑisqd̓ nō hn̄t ſic̄ nos habemꝰ ⁊ xp̄s habuit: tn̄ quiainfluentia xp̄i inquātū caput ē ī hoīes pͥncipalit̓ē qͣꝫtū ad aīas in quo angeli cōueniūt cū hoībusideo ẜm hoc dr̄ xp̄s caput nō ſolū hoīm: ſed etiāangeloꝝ. Ꝙͣuis aut prelati ⁊ p̄cipue eccl̓iaꝝ pn̄tdici capita alioꝝ: vt dr̄ di. 12. Non decet a capitemēbra diſcedere: ſed oīa mēbra caput ſeqͣntur.dicunt̉ aūt capita alioꝝ ẜm amos ꝓphetā: tamēalia rōe ⁊ mō dicūtur qͣꝫ xp̄s caput eccl̓ie ꝓpter īfluentiā gr̄e ⁊ gl̓ie quā influit in mēbra eccl̓ie. p̄lati aūt dicūtur capita alioꝝ ẜm quādā gubernationē exteriorē: xp̄s et ē caput oīm ẜm oē tēpꝰ etoēm locū ab initio mūdi vſqꝫ in fine. Sed prelati ſūt capita ad certū tp̄s ⁊ locū. Nā papa ꝗ dicit̉caput totiꝰ eccl̓ie nō eſt caput niſi ꝓ tēpore ſui p̄lationis: ⁊ ep̄i ſūt capita nō oīm abſolute: ſed certi loci .ſ. ſue dioceſis tm̄. Capita etiā dicūtur: qꝛrepreſentāt ip̄m xp̄m caput eccl̓ie in officijs ſuis.Diabolus vero dicit̉ caput iniquoꝝ non influendo vel cauſando in eis malitiā ſed ſuggerendo: ⁊qui ſequūtur inſtigationem ſuam: ſicut membramouentur a capite ⁊c̄.¶ De quintuplici medio in ꝗbus dn̄s ieſus xp̄soꝑatus eſt ſalutem in medio terre. c. 2.Ęus rex noſter antę oīa ſecula oꝑatus eſt ſalutē in medioterre: p̄s. Deus vtiqꝫ pater filius ⁊ ſpūs ſanctusvnus deus qui eſt rex noſter abſolute rex regum⁊ dn̄s dominantiū gubernās oīa ⁊ regens ⁊ nosmodo ſpeciali ante ſecula exiſtens: quia ab eterno operatus eſt ſalutē terre .i. humano generi qd̓eſt de terra: ⁊ quid niſi per ſaluatore ieſum? ieſusenim interpretatur ſaluator. ip̄e enim ait angeluſad ioſeph: ſaluū faciet populū ſuū: math. i. ꝓthomartyr ſteſanus cū celis apertis vidit gloriā deiait video filiū hoīs .i. ieſum ſtantē a dextris virtutis dei: actꝭ. 7. vidit ergo ieſum nō ſedentē ſed ſtātem .ſ. ad orādum ⁊ pugnandū pro eccleſia ⁊ coronandum eā. Nam vt ait ber. filius ſtat an̄ patrem oſtendens ei latus ⁊ vulnera. Ipſe .n. interpellat ꝓ nobis. Ro. 8. pugnat etiā ꝓ eccleſia: vn̄in figuram dixit exercitus pharaonis in mari rubro exiſtens: fugiamus iſrahel dn̄s enī pugnatꝓ eis. Et Iſaie dicitur. Ego ꝓpugnator ſum adſaluandū demū ip̄e coronat: eſto fidelis vſqꝫ admortem ait ip̄e ⁊ dabo tibi coronā vite: apocꝭ. 3.Operatus eſt ergo deus ſalutem in medio terre.ideſtin xp̄o: vbi notabimus. v. media quibus dejs operatus eſt ſalutem.Primum medium diuinaleScd̓m medium virginale.Tertium medium temporale.Quartum medium locale.Quintum medium virtuale.