.XXXI.AA
pn̄t v̓tute diuina ſimul eē v̓troqꝫ exn̄te in graduintēſiſſimo ſue ſpēi: ſed lux ⁊ color ſūt in eodemſubiecto ꝑ naturā vtroqꝫ vel altero exn̄te in gradu remiſſo ſue ſpēi: gͦ vtꝝqꝫ pōt eē ſimul v̓tute diuina ī gradu ītenſiſſimo: vn̄ ī nocti lucis ſtant ſmul color ⁊ lux. Erūt gͦ corꝑa glorioſa lucida nōſolū ꝑ refulgētiā vel alioꝝ luminariū īcidētiū ſuper illa terſa ⁊ politiſſima ſic̄ vitꝝ: ſed ꝑ intrīſecāinherētiā lucis manētis īpreſſe ꝟtute diuina: al̓snō lucerēt niſi pn̄te luminari: ꝯͣ illud apoc. z1. c. ciuitas illa nō eget ſole nec luna ⁊c̄. ad obiectioneꝫde delectatōe ℟. qꝛ pulchritudinē cādoris lucꝭ.delectabilis admirabit̉ oculus ſuppoſitꝰ ꝙ nō ledat ſꝫ ꝯfortet plus qͣꝫ: quēcūqꝫ colorē ſeu figuraꝫqꝛ delectatio cauſat ex cōmixtōe ꝯueniētis cū coueniēte. Nihil aūt ē ꝯueniētiꝰ potētie qͣꝫ ſuū pͥmariū obiectū. ¶ Primū aūt obiectū viſus nō ē figura: q̄ ē ſenſibile non ꝓpriū ſꝫ cōe nec color ſedlux: qꝛ pͥmū in vnoquoqꝫ ē cā alioꝝ ī illo generevidet̉ aūt color ꝑ lucē ⁊ nō ecōuerſo: vn̄ nō pōtvideri color ſine luce ſꝫ bn̄ ecōuerſo: ⁊ iō dulcelumē ⁊ delectabile ē oculis videre ſolē plꝰ qͣꝫ alium colorē. ¶ 2º .ſ. de colore ſciendū ꝙ nō ſolumerūt fulgida ⁊ lucētia: ſed ēt colorata pulcherrimis coloribꝰ ⁊ viuaciſſimis: ⁊ cū lux inerit ꝑfec̄tiſſima ⁊ vtꝝqꝫ ſimul videbit̉: qꝛ ꝗcꝗd pulchritudinis ē in alijs ⁊ nobilitatis excellēter dꝫ eſſein illis. Cōſtat aūt ꝙ lux eſt decor totiꝰ mūdi. Color ēt ē pulchritudo oīs mixti terminati: vn̄ vtꝝqꝫ erit ibi: nō ſolū aūt erūt lucida ⁊ colorata: ſedetiā p̄uia: nō ꝓpter pͥoros tantū: qꝛ licet ibiʳ ſintfutura foraminā oris auriū ⁊ hiꝰ que ꝑtinēt ad ꝑfectionē nature: tn̄ pori ꝑ qͦs ſudor exijt ⁊ hiꝰ nōerūt ibi: qꝛ ibi īꝑfectio nō erit: hoc aūt ē imꝑfectonis. Un̄ celi ſolidiſſimi qͣſi ere fuſi ſūt ſine por¬ꝭqd̓ ē ꝑfectōis ī eis: igit̉ illa corꝑa glorificata erūttota ꝑuia ſic̄ vitꝝ. Un̄ gregꝭ. dicit. 18. mor. exponens illud Iob. Nō adequabit̉ ei auꝝ aut vitrūqd̓ patebit corporalibꝰ oculis: ip̄a et interior armonia: ⁊ apocꝭ. penul. Ciuitas illa eꝗparat̉ vitromūdo: nō qͦ ad fragilitatē: ſed qͦ ad puritatē ⁊ ꝑuietatē. ¶ Nondū etiā d̓ ſecūda poſſibilitate ſimulate lucꝭ radioſe ⁊ ꝑuietate. Nō .n. ē difficile quōcū iſta ꝑuietate luceāt ſicut aer: ſed quō fulgeantaut radios emittāt: hoc .n. cū ſit ꝑfectōis ī lumīaribus nō ē de eis negādū. Un̄ ⁊ corpus xp̄i vocatur lucerna: apocꝭ. lucerna eiꝰ .ſ. ciuitatis ē agnus.ſ. xp̄s: ⁊ ibi ſūt duo magna luminaria .ſ. corpꝰ eiꝰ⁊ matris ſue: ceteri vero erūt ſicut ſtelle: vn̄ nō indigēt alijs luminaribꝰ. Uidemꝰ aūt ī corꝑibꝰ lucere ⁊ illuminare ſimul ſola corꝑa opaca vt ſtella q̄ ē depreſſior ꝟel dēſior ꝑs ſui orbis: nō autētraſparētia vt ignis in ſperā ſua ē ꝑuiꝰ: ſic̄ diaphanus ꝓpt̓ qd̓ nō īpēdit videre celū ⁊ ſtellas: ſed īmateria aliena ē opacꝰ: vn̄ īpedit vide̓ parietempoſteriorē ī camino ⁊ in ſpera lucet: ⁊ nō illuminat ī aliena materia: puta ī flāma illūiat: ſed deſic̄ pōt facere ꝑfectū colorē ⁊ lucē in eodē ſubiecto q̄ reſpectu nature acꝗrūt diuerſas diſpōes cō-
trarias: ſic ⁊ in corꝑibꝰ beatoꝝ ꝑuijs facit lucē intenſiſſimā: ⁊ ꝑ ꝯn̄s radiatiuā: pie etiā tenēdū videt̉ ꝙ ſicut viſus hēbit ſuā ꝑfectionē ⁊ delectationē ī ꝟvidēdo pulcherrima: ita alij ſenſus. Nā etde auditu dicit in ciuitate dn̄i iugiter ſonāt organaͣ ſanctoꝝ: ibi angeli ⁊ archāgeli hymnū deo decātāt: qd̓ ⁊ ſi ſpūalit̓ ītelligi oporteat ī angelis: qꝛnō hn̄t corꝑa: ſed ſācti cū habebūt corꝑa miſericordias dn̄i īeternū cātabūt: ēt voceᵇ corꝑali nōex aere cāta: qꝛ ibi nō ē: ſed ꝑ aliuꝫ modū ex deioꝑe cui nil ē īpoſſibile. Et de odoratu canit̉ ſancti tui florebūt ſic̄ liliū qd̓ ē valde fragrās: ⁊ ſic̄odor balſami erūt an̄ te: guſtꝰ ēt ſentiet quādammirabilē dulcedinē abſqꝫ comeſtione cuiuſqꝫ reiq̄ ibi n̄ erit neceſſaria: ſic̄ nec moyſi fuit ī mōte ſinaͣy cū āgelo ꝑ qͣdragenā loquēti. Cōtactꝰ ēt ꝗdāhoneſtiſſimꝰ nō ꝯmixtōiſ: qꝛ ibi nec nubēt nec nubēt̉ ſꝫ erūt ſic̄ angeli dei: math. xxij. Generatio .n.ibi nō erit cū finitus ſit numerus electoꝝ a deo p̄deſtinatoꝝ ob quē fiēdū ē ordīata ip̄a ꝯmixtionec ibi inſurget aliꝗs minimꝰ ſtimulꝰ cōcupiſcētieſenſualitatis oīmode ſubdita rōni: in cuiꝰ etiā remediū pꝰ peccatū pͥmū ē cōceſſa copula cōiugal̓Sed ꝗdā caſtiſſimus ⁊ ſanctiſſim āplexus eomō qͦ ſacͣtī viri ſe viſitātes mutuo āplexati ⁊ oſculati ſūt inuicē: vt ioſeph fratres ſuos ⁊ virgo maria filium.De aureolis in generali.E aureolis et priOmo in genere. Sciēdū igit̉ ſecūdū pe. d̓pal̓. in. 4. di. 49. q. 8. ꝙ aureola ē quoddā gaudium de oꝑibus a ſe factis q̄ habent ratione excellētis victorie. Un̄ differt ab aurea q̄ ē p̄miū eēntiale .ſ. gaudiū de deo: ⁊ debet̉ victorie ī cōi. Etſic̄ aurea pͥncipalit̓ ē in aīa ſic ⁊ aureola: ſed ꝑ redūdātiā in corꝑe erit quedā decētia ⁊ fortitudoſingularis repn̄tatiua aureole p̄dicatori in ore: ꝟginibꝰ in illa parte: martyribꝰ in cicatricibus velalijs ꝑtibꝰ corꝑis ẜm genꝰ martyrij: vt ſtatim exaſpectu corꝑis ſciat̉ qualis ꝗſqꝫ fuerit martyr ꝟgo vel doctor. Sūt aūt tres ſcd̓m aīe vires .ſ. rōalem iraſcibilē ⁊ cōcupiſcibilē: ⁊ tres cōtra victorias excellēteſ .ſ. mūdi diaboli ⁊ carnis. penitet .n.ſimpliciter aureola martyrij plus qͣꝫ illa doctorum: quod patet in catalogo ſanctoruꝫ. In lethanijs eniꝫ eccleſia prefert martyres doctoribus. ⁊doctores virginibus. Una autem aureola eiuſdēſpeciei prefertur alteri ſecundum excellentiamactus: vt qui acerbius martyrium tulerit: aut ꝙpuriorem virginitatem habuerit vitando occaſiones: aut qui plures ſaluat predicando: aut quifrequentius predicat. Unde Paulus qui dicitplus omnibus alijs laboraui: Et ipſe ait. De reliquo repoſita eſt mihi corona iuſticie ¶ Noncompetit autem chriſto proprie: quia nec angelis quia in eis non eſt pugna aliqua cum ſunt