Titulus.

paſſionem ſuam fuit palpabile: vnde dixit diſcipulis palpate ⁊ vidēte ⁊c̄. Item veritas humanicorporis requirit carnem ⁊ oſſa: que non comptiuntur talem raritatem: ⁊ ideo hic error damnatur a grego. 9. mor. Dicendum eſt igitur aliter ſcilicet ꝙ poſt reſurrectionem corpus erit plene ſubditum anime ſpūi. Comꝑatur autem anima adcorpus tripliciter. ¶ Primo qͣꝫtum ad eſſe: quiaanima eſt actus ⁊ formū corporis. ¶ Scd̓o qͣtum ad operationes quibus anima vtitur corre vt ſubiecto ſicut ſunt operationes ſenſitiue.¶ Tertio qͣꝫtum ad motum localem: anima eniꝫnon ſolum eſt actus corporis: ſed etiam motor aliquo modo: poteſt igitur ſubiectio corporis adanimam conſiderari qͣꝫtum ad eſſe pertinet addotem impaſſibilitatis: ratōe cuius nihil poteſtaccidere in corpore: quod fit ad ſeparationē corporis ab anima: ſed perfecta ſubiectio corporisad animam vt ad motorem pertinet ad agilitatēvt infra dicetur. Perfecta vero ſubiectio eius adanimam quo ad operationes cognitiuas ⁊ appetitiuas videtur pertinere ad ſubtilitatem. Et hecſubiectio poteſt intelligi vel qͣꝫtum ad operationes ſenſitiuas preciſe vt nihil ſit in corpore quopuritas talium operationum impediat: ſicut nūcfit in nobis propter groſſitiem ⁊ impuritateꝫ ſꝑrituum deſeruientium operationibus ſenſitiuis:talis enim impuritas omnino tolletur a corporibus glorioſis. Uel poteſt intelligi ſubiectio propter obedientiam meram ⁊ perfectam quā tunchabebunt vires ſenfitiue ad rationem: que obedientia non eſt modo: cum caro concupiſcat aduerſus ſpiritum. Et ob hoc corpus dicitur aīaleab animalitate: quia motus animales magis ſūtin nobis ſecundum impetum ſenſualitatis qͣꝫ ẜmdictamen rationis. Sed tunc dicetur corpus ſpirituale: quia omnes tales motus erūt ſubditi plene ſpiritui. Quocunqꝫ autem dictorum modoruꝫaccipiatur ſubtilitas non videtur neceſſarium ꝙdicat aliquā qualitatem ſupernaturalem inherētem corporibus glorificatis: quia ſubtilitas primo modo accepta poteſt eſſe per ſolam puritatēhumorum ⁊ ſpirituum: ⁊ ſecundo modo acceptapoteſt eſſe per diuinam prouidentiam aſſiſtentē.Sed quicquid iſti dicant videtur probabiliꝰ ꝙiſta ſubtilitas ſit aliquid poſitiuum exiſtens ī ip̄iſpotentijs per moduꝫ habitus: qꝛ gr̄a perficit naturam ẜm qd̓ nata eſt perfici.Potentie auteꝫ animeinferiores nate ſunt perfici ad ſuas operationes:⁊ ad obediendū rationi per habitus naturaliteracquiſibiles: igitur vt iſta fiant perfectius cōueniens eſt infundi habitus ſupernaturales: ſiue ſintvnum ſiue plures dotes vnius nomine deſignāt̉ꝓpter vniuerſitatem finis in generali. Quia gͦ nōeſt dubium ꝙ per gloriam perficientur eaꝝ operationes: vt delectationes perfectiores ſequant̉:ꝓbabile eſt ꝙ hoc fiat per habitꝰ qui ⁊ facit ope

rationem generaliorem ⁊ per conſequens ꝓmpriorem faciliorem ⁊ delectabiliorē. Item ſciendūꝙ corpus glorificatū intrat domum ianuis clauſis ⁊ feneſtris: ſeu ꝙ ſit in eodem loco cū alio corpore localiter hoc nō pertinet ad dotē ſubtilitatis: nec hoc eſt poſſibile per viam nature corporis glorificati: niſi addatur ſpeciale miraculum:quod ſic probat̉. Illud qd̓ non tollit a corporeglorioſo qͣꝫtitatem eius: nec actum eius impeditnon tollit quin corpꝰ glorioſū expellat aliud corpus de loco ſuo ſi illuc intrat: ⁊ ſic non poterit ſimul eſſe cum alio: ſed dos ſubtilitatis eſt huiuſmodi ergo ⁊c̄. Maior patet: quia illud qd̓ facitdiſtare corpus a corpore ſcd̓m locum ⁊ ſitum eſtſola quātitas: vnde ⁊ philoſophus dicit. 4. phyſicoꝝ ꝙ ſi a corpore circūſcribantur omnes paſſiones ⁊ qualitates adhuc corpus occupabit locum⁊ non poterit eſſe ſimul cū alio: ſed neceſſario diſtaret ẜm ſitum ⁊ locum. Ex parte gͦ qͣꝫtitatis eſtdiſtantia corporum qͣꝫtū ad locum: quod gͦ nontollit qͣꝫtitate nec eiuſ operationem non tollit gn̄vnum corpus expellat aliud de loco ſuo. Maiorꝓbatur .ſ. ꝙ nulla qualitas tollat a corpore glorioſo ſuam quātitatem nec eius vſum de quātitate: patet quia ſi toleretur corpus maneret indiuiſibile. Item non haberet qualitates ſenſibiles q̄requirunt quātitatem ꝓ īmediato obiecto: queomnia ſunt abſurda: nec etiam tollit actum eiusergo ⁊c̄. Nec dicendum eſt ꝙ in ferro ignito ſintſimul in eodem loco ignis ⁊ ferrum: aut ꝙ vipaideſt pane intincto in vino ſint ſimul panis ⁊ vinum: quorum vtrūqꝫ eſt corpus. Sed quādo ferrum ignitur vtiqꝫ ignitio non eſt aliud qͣꝫ vehemens alteratio ferri a qualitatibꝰ ignis: ita ꝙ poteſt aliud ignire: ſed vbi eſt ferrū ibi non eſt igniſſed ardor ⁊ cauma: ſique tamē poroſitates eēntin ferro: ibi nil prohiberet eſſe ignem: vel in materia aeris prius ibi exiſtentis generatus vel ī ſubtilibus partibus que reſoluuntur a ferro: ⁊ ſic devip̄a ⁊c̄. Qn̄ ergo duo corpora ſunt ſil̓ in eodemloco: cōmunior modus dicēdi ẜm doc. ⁊ magꝭ cōcordans ſcripture ẜm ſuꝑficiē lr̄e: qd̓ ꝓbatur exmultis. ¶ Primo quia chriſtꝰ natus eſt de virgine clauſo vtero matris. Remanſit enim virgo pꝰpartum: ſed illud fieri non potuit: niſi corpus xp̄inaſcendo eſſet ſimul cū corpore virginis matriseius: ideo ⁊c̄. ¶ Secundo quia chriſtus ſurrexitclauſo ſepulchro: qd̓ non poſſet eſſe niſi corpuschriſti eſſet ſimul cum lapidibus ſepulchri ergo⁊c̄. ¶ Tertio ꝙ chriſtus poſt reſurrectionem intrauit ad diſcipulos clauſis ianuis. ¶ Quarto ꝙcum corpus celeſte non poſſet diuidi ſaltem quātum ad ſubſtantiam ſperarum: ſed chriſtus aſcēdit in celum empyreum: ergo ſimul fuit corpuseius cum corpore celeſti. ¶ Modus autem quohic ponitur eſt talis: quantitas per corpus comparatur ad locum: habet duo facere ſcilicet reddere corpus quātum ⁊ occupare locum. Et primum eſt actus eius quaſi cauſe formalis.