Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
173r
Einzelbild herunterladen
 

.XXXI.

catur iſta cōꝑatio habet locū in dilectionibꝰcupiſce amicitie: d̓lectatio ſolū ſequit̉ amo ꝯcupiſcētie: hoc ē ꝯͣ exꝑiētiā charitatis: qꝛ gaudet ſi mala ſibi ꝓpt̓ deū eueniāt: ēt ſi nihil boni vel p̄mij vl̓ ꝟtūtꝭ accide̓t: ſꝫ ſolū ꝓpt̓ deū pure īmediate: al̓s eēt gaudiū mercenariū. Itē licetdelectatio ſit niſi obiectū amoris ꝯcupiſcētiegeneral̓r: tn̄ delectatio magis cōſequit̉ amorē amicitie: ſicut ecōuerſo triſticia ꝯtriſtatio eſt ꝯn̄sodiū īimicitie. .n. ꝗs cogitat de re odioſa inuenit diſplicētiā: ꝓpt̓ cognitōem de ip̄a: qꝛ an̄qͣꝫ p̄cipiat ſe de illa cogitare dolet triſtat̉. Et ſimilit̓ ex hoc ip̄o ꝑcipit amatā amore amicitie an̄qͣꝫ ꝑcipiat ip̄am ꝑceptōe delectat̉: qꝛ beatitudo ꝯſiſtit ī actu recto reflexo: ſꝫ ẜm oēs beatitudinē īmediate cōſeꝗt̉ delectatio: viſiovideat̉ niſi actu reflexo an̄qͣꝫ ip̄a ſit obiectū ꝯgnitionis ē beatifica delectatio. Itē delectatio volūtatis ſit aliud qͣꝫ q̄dam beniuola delectabilis cōplacētia. Exꝑit̉ bonū aīci placet ſibi ī eo delectat̉ ſolū hoc apprehēdit illud vtbonū aīci an̄qͣꝫ apprehēdat illud vt bonū ſuū. Etſil̓r qͣꝫuis vnicuiqꝫ ſit amabile bonū ꝓpriū: ſic etdelectabile: hoc tn̄ obſtāte dicim bonū diuinū ē magis vnicuiqꝫ amabile qͣꝫ bonū ſuū formale magis delectabile. Sic igit̉ obiectū fruitionis ē deus viſus ip̄a viſio: vn̄ delectatōhabet̉ pͥmo de deo viſo de ip̄o viſu.De actu recto et reflexo vidēdi diligēdi fruēdi deū ē ī pr̄ia ad vnitatē vel pluralitatē. Et dr̄ actꝰ rectꝰ īmediatevidet̉ deꝰ diligit̉ vel fruit̉ ꝗs eo. Reflexus āt actus dicit̉ ꝗs vidiet ſe vide deū .i. viſionē ſuā: dilectionē ſua diligit: delectatōe ſua delectat̉. Et invia ꝗdē actus rectꝰ actꝰ reflexus qn̄ ſūt ſiml̓tūc realiter differūt: vt intelligo me intellexiſ volo me voluiſſe aliꝗd: qꝛ impoſſibile ēio qͦꝝ vnū ē corruptū aliud ſaluū ſint vna res:ſed qn̄ ſūt ſimul tūc ſūt vnꝰ actꝰ numero: ſiueintelligo me intellige̓ volo me velle finē velle aliꝗd ꝓpt̓ finem ex vnitate .n. pͥncipalis obiectiſūt vnus actꝰ numero. De vnitate aūt actus recti reflexi in patria. Sciēdū beatꝰ pōt vider̄viſionē ſuā duplicit̓: vno in deo: tūc ē ꝟnusactꝰ numero quo videt̉ deū videt ſe vide̓ deūſic̄ cognitio matutīa reꝝ ī ꝟbo eſt vnꝰ actus cuꝫviſione ip̄ius verbi: alio pōt habere expimētalē cognitionē de illa cognitōe intueri illā īpria natura: qꝛ licet habitū ſuꝑnaturalē ꝯgnoſcat naturaliter: tn̄ oēm actū ſuū pōt exꝑientiā naturaliter cognoſce̓: tūc iſte actus reflexusdiffert ab actu pͥmo ab actu reflexo primodicto: ſicut cognitio veſptina a cognitione beatifica matutina. Similiter amare dilectionē patrie delectari in delectatōne patrie pōt dupliciter: qꝛ vel dilectōe aut cōplacētia ſuꝑnaturali:qꝛ diligit deū ꝯn̄s ē vt diligat ip̄am dilectōeꝫ ꝓpt̓ ip̄m met deū: ſicut delectat̉ quietat̉ in

deo: ita delectat̉ in ip̄a delectatione ꝓpter deū: ethic eſt vnꝰ actꝰ numero: ſic̄ in via vt dictū ē. Alio diligo cōplaceo mihi in iſtis īqͣꝫtū ſūt bonūmeū ꝓpriū formale dilectōe naturali: iſte actus reflexus differt a recto a pͥmo reflexo: ſic̄dictū ē de viſione reflexa. Quōcūqꝫ aūt accipiat̉actꝰ reflexus in patria inqͣꝫtū hiꝰ in ip̄o ꝯſiſtitbeatitudo: ꝓut enī dic̄ actu naturalē diſtinctū realiter ab actu recto vidēdi diligēdi fruēdi deoſic in ip̄o cōſiſtit beatitudo nec eēntialit̓ necaccn̄taliter nec accidēs: qꝛ cōſeꝗt̉ pͥmoſe ſed quaſi per accidēs. Si aūt loqͣmur de actureflexo ẜm qd̓ eſt vnꝰ actꝰ actu recto: tūc ſecū re ſit vnꝰ idē actus recto: ſic̄ cōſiſtit beatitudo in actu recto: ita in tali reflexo. Si auautem loquamur ſecundum rationem non pōtbtītudo eentialit̓ cōſiſtere ī actu reflexo: qꝛ eēntialis beatitudo hꝫ deū obiecto īmediato termino: actꝰ aūt reflexus vt ſic hꝫ īmediato obiecto termino actū rectū creatū vn̄ ⁊c̄. Queritur vtꝝ oēs ſūme de neceſſitate appetāt beatitudinē.. pe. de pal̓. in. 4. di. 49. q. 7. ar. 2. de appetitu beatitudīs actu elicito: ſūt circa hoc tresopiniones. Prima ē volūtas vult ex neceſſitate beatitudinē ſibi ꝓpoſitā ſiue ī vniuerſali ſiue in ꝑticulari ſed libere: ꝓbatōnem hꝰ opi.breuitatis obmitto ibi potes videre. Secūdaopi. ē volūtas duplex ē .ſ. creata īcreata: volutas creata dupliciter accipi pōt .ſ. ꝓut ē in pr̄iavel ꝓut eſt ī via. Si loꝗmur de volūtate dininaſeu increata: dicēdū ip̄a neceſſario vult ſuā beatitudinē: qꝛ ſi poſſet velle: poſſet deuseſſe ꝑfecte beatus: delectatio .n. ꝑficit beatitudi ſic pulchritudo iuuētutē: vt dicit̉. 4. ethicorūSi aūt deꝰ poſſet velle ſuā beatitudine: poſſꝫ delectari de ea quare ⁊c̄. p̄terea ſi deꝰ poſſetamare ſuā beatitudinē: poſſet amare ſeip̄mē ſua beatitudo: qd̓ ē incōueniens quare ⁊c̄. Siaūt loquimur volūtate creata ſtatu patrie adhuc tal̓ volūtas vult neceſſario beatitudinē. Cuius ē: qꝛ ſi talis poſſet velle beatitudinē poſſet delectari: delectatio ſit actus volūtatisde bono volito. Iſtud aūt ē poſſibile ẜm naturā .ſ. vidēs deū ſicut beati vidēt delectet̉de deo viſo: qꝛ qͣꝫqͣꝫ forte deꝰ de potētia abſolutapoſſet a tali viſione delectatōem ſuſpēdere: hoctn̄ pōt facere creatura. Itē beatus augꝰ. ꝓbatin. 13. de trinitate ē beatitudo quā aliꝗs amittere pōt volēs aūt nolēs: ſꝫ pōt ꝗs amitter̄ſiue volens ſiue noles. Sed ſi beatꝰ vellet neceſſario ſuā beatitudinē ſed poſſet eam nolle autſuſpēdere ſuū velle: ſequeret̉ beatitudo poſſetamitti a volēte vel volēte: īpoſſibile ē beatitudo ſit neceſſario volita a beatis. Si autēloquamur de volūtate ſtatu vie: ſic diſtinguē ē de beatitudīe: qꝛ beatitudo pōt accipi dupliciter: vno ī ſpāli eo in vere beatitudoſiſtit: vt ē viſio diuina: aliomo pōt accipi generaliter ẜm cōem rōem beatitudinis ē bn̄ haber̄