Titulus.

niſi deus habitus magis amaret̉ qͣꝫ habitio eiꝰeēt peruerſus amor qui in patria locū nō habetideo ⁊c̄. ¶ Tertio ſic ꝓbatur: qꝛ illud qd̓ eſt īmediatum obiectū ſumme cognitionis ⁊ ſūme dilectōis ē īmediatū obiectū ſūme delectatōis: ſꝫ deꝰeſt huiuſmodi ⁊ nō aliquid creatū: ideo ⁊c̄. Maior patet: qꝛ voluntas ⁊ oīs appetitꝰ delectaturin eo qd̓ ſumme amat. Minor ſimiliter patet: qꝛdeus ē īmediatū obiectū cognitionis ⁊ dilectioniſ ſumme: ergo ⁊c̄. ¶ Quarto ſic. illud eſt īmediatum obiectum fruitionis qd̓ eſt īmediatū obiectum caritatis a qua fruitio dicitur: cū idem ſit īmediatuꝫ vel mediatū obiectū habitus ⁊ actus:ſed īmediatū obiectū caritatis eſt deus ſolus ⁊ n̄aliquid creatum in via vel in patria: ergo īmediatum obiectū dilectionis vel fruitionis eſt ſolusdeus. ¶ Sciendū ꝙ amare ſcd̓m philoſꝯphumin ſecūdo rhetorice eſt velle alicui bonū ſibi velalteri: hoc aūt ſit dupliciter: vno mō vult aliquisbonū alicui ꝓpter bonū ip̄ius amati: ſicut diligimꝰ virtutes honores ⁊ hiꝰ alia amico nō ꝓpteraliqd̓ bonū nr̄m ſꝫ ꝓpt̓ bonū ip̄ius amici: ⁊ dicitur hic amor amicitie. alio mō vult aliquis bonūalicui ſeu amat quis aliquid ꝓpter bonum ip̄iuſamantis ⁊ ſic amatur vinū pecunia ⁊ huiuſmodiquia delectabile eſt vel vtile: vnde ⁊ bonum ip̄iamanti ⁊ dicitur amor cōcupiſcētie. Pe. de pal̓.ſic diſtinguit. Cum amare ſit velle bonuꝫ alicui:ideo amans fertur per amorem in duo ſcilicet inillum cui vult bonū: ⁊ ī bonū qd̓ ei vult: ⁊ reſpectu primi eſt amor amicitie: reſpectu ſecūdi eſt amor cōcupiſcentie. deus aūt diligitur a beatis amore amicitie: ⁊ fruitio ſeu delectatio cauſās hācdelectatōem pertinet principaliter ad amoremamicitie. Et qͣꝫuis ꝓpter delectationem velimuscōiter nobis bonū in quo delectamur: tamen oppoſitū eſt in delectatione qua delectamur d̓ deoviſo ⁊ amato: quia ibi plus diligit̉ delectans effectiue qͣꝫ delectatū ⁊ delectatio. Nec diligit̉ deꝰquia delectat ſicut vinum amatur: quia dulce ⁊delectans: ſed ꝓpter hoc ſumme delectat: qꝛ ſumme diligitur. poteſt ergo homo aliquid cōcupiſcere aliter qͣꝫ ꝓut eſt ſua perfectio formalis: ⁊ ſihoc negaretur de ꝓximo: quia amicabilia q̄ ſūtad alterū: veniunt ex amicabilibusⁱ que ſunt adſeip̄m ẜm philoſophū: tn̄ de deo negare non poſſumus qn cōcupiſcamus dei laudē ⁊ honorem: ⁊ꝙ a nobis ametur: immo ꝙ ab oībus ⁊ hoc ꝓpi̓perfectione noſtrā formaliter. Primo quia ꝓpt̉illud cōcupiſcimus bonū alicui ꝓpter qd̓ amamus ip̄m ꝓpter amorem amicitie. Cū ergo amemus deum amore amicitie ꝓpter ſeip̄m primonon ꝓpter nos nec ꝓpter aliqꝫ noſtram perfectionem: ergo quod volumus ip̄i deo volumus ꝓpter ip̄mmet deum: pͥmo ⁊ non ꝓpter aliquā noſtram perfectionē formalem: ⁊ ſic cōcupiſcimusaliquid qd̓ nō eſt formalis perfectio nec cōcupiſcentis nec eius cui cōcupiſcitur eſtimātes ꝙ itaeſt: immo ⁊ reſpectu ꝓximi eſt idē ſētiēdū. Quia

enim debeo diligere proximū ꝓpter deum nonꝓpter meip̄m. hinc eſt ꝙ ſi bonum aliqd̓ ei cōcupiſco: debeo ei cōcupiſcere propter deū prius ⁊plus qͣꝫ ꝓpter meip̄m. quādo aūt dicitur ꝙ amicabilia que ſunt ad alterum ⁊c̄. Dicēdū eſt ꝙ hoceſt verū in via generationis ⁊ cauſe efficientis n̄finalis. ¶ Primo enī hō diligit bonū ſuū qͣꝫ alierius: ⁊ ex dilectione ſui boni mouetur ad dilectionē boni alterius efectiue: ſed non oporiet ꝙomne qd̓ diligit diligat ꝓpter perfectionem ſuaꝫformale vel ꝓpter aliqd̓ bonū ſuū. Item ꝙ bonum vnicuiqꝫ ꝓpriū ē ei amabile: ſi ſic intelligaī̉ꝙ nihil amatur niſi inqͣꝫtum eſt bonū amanti proprium formale vel intrinſecū eſſentiale vel accidentale falſum eſt: qꝛ ſic creatura nō amaret bonum increatū nec ecōuerſo nec aliquid amaretniſi ſeip̄m. Sed ſi intelligatur bonum ꝓpriū large verum eſſe pōt: qꝛ aliꝗd dicitur eſſe alicuiusnon ſolū formaliter: ſed ⁊ aliter multis modis.Sic enim deus diligit creaturas que ſunt ſuū bonum .i. a ſe factū ⁊ ſui repreſentatiuū. Et creaturadiligit bonū diuinū: quod eſt bonū ſuū effectiueconſeruatiuū ⁊ finale: ⁊ licet in deo bonū ꝓpriuꝫformale ſit ratio diligendi bonum alienum inqͣꝫtum eſt aliquo mō ſuū. ⁊ ſimiliter in amore cōcupiſcētie: quia nullum bonū cōcupiſcit alteꝝ: niſi ꝓpter bonū ſuū ꝓpriū: tn̄ in creatura eſt ecōuerſo:quia ſicut prima ratio diligendi bonum ꝓpriumamore amicicie eſt ſibi alienum qd̓ eſt deus: ita īamore concupiſcētie ordinate non concupiſcithomo ꝓpter bonum ſuū ꝓpriū formale: ſed propter diuinū ꝓut eſt extra ſe ⁊ in deo pure. Undeprima ratio cōcupiſcētie creature rationalis velintellectualis a recta eſt perfectio diuina ⁊ nō aliqua ꝑfectio formalis creature. Quē enim prius ⁊plus diligo amore amicitie: illi prius ⁊ plus opto⁊ cōcupiſco bonū amore cōcupiſcētie: ſicut prius⁊ plus mihi qͣꝫ ꝓximo. Un̄ ⁊ pluſ amatū eſt vt deus vt perſona ſubſiſtens: ſic prius cōcupitum eſtbonū diuinū: vt intelligitur: qͣꝫ ip̄m perficiēs ⁊ informās: ſicut prius ⁊ plus volo deuꝫ eſſe qͣꝫ mehabere eſſe. Iteꝫ cum actus charitatis in primapͥncipalior ſit diligere deū: equitur ꝙ beatꝰ pl̓diligit deū qͣꝫ viſionē dei: illa aūt dilectio nō pōteſſe non delectabilis: cū ſit ex toto corde ex totaanima ⁊ toto conatu: īmo eſt ſumme delectabiliſcū ſit ſumma dilectio. ſicut enim ſummā dilectionem in deo ſequitur ſūma delectatio ſimpliciterſic ſūmam dilectione creature ſequit̉ ſūma delectatio in creatura. Eſt aūt ſūma dilectio dei nonviſionis dei: gͦ ⁊ illam nō iſtā ſequitur ſūma delectatio. Item cū delectatio iudicet̉ ẜm dilectionēNā ſi dilectio vituperalis ⁊ delectatio eam cōſequens vituperalis eſt: ſi laudabilis dilectio: ⁊ delectatio conſequens laudabilis: ergo qͣꝫto dilectio laudabilior tāto delectatio cōſequēs erit laudabilior. Sed cōſtat ꝙ dilectio boni diuini ē laudabilior qͣꝫ dilectio boni ꝓprij: ergo delectatiomagis de deo delectat qͣꝫ de viſione dei. Et ſi di