.XXXI.

¶ Secūdo ꝓbatur ſic: nō plus differunt attributa ad inuicē qͣꝫ eſſentia ⁊ ꝑſona: ſed illa pn̄t ſine īuice cognoſci: alias cōprehenderent̉ ergo ⁊c̄.Tertio ſic: nō minuſ differt eēntia a perſona qͣꝫ idea: cū illa ſolū reſpectu ratōnis addat hec realē.Sed pōt videri eſſentia ſine hoc ꝙ videat̉ ideaqꝛ dicit philoſophus in li. de memoria ⁊ reminiſcētia ꝙ imago poteſt intelligi ſecūdū ꝙ quedāres eſt ſine hoc ꝙ intelligat̉ ſcd̓m qd̓ eſt ſimilitudo ⁊ multo magis res q̄ nō eſt facta ad hoc ꝙ repn̄tet: ſicut ē eēntia diuina ergo ⁊c̄. tn̄ vt dictū ēde potētia ordinata nō videt̉ eēntia diuīa ſineſonis: vidēt̉ ⁊ in ip̄o deo eiꝰ attributa: vt potētiaſapiētia bonitas ⁊ oēs ꝑfectōes: q̄ quidē nō ſūt accedētia vt ī nobis: ſed ſūt ip̄a diuina eēntia. Nōoꝫ ergo ibi doceri de deo: qꝛ oēs plene noteſcūt:etiā minimꝰ magis qͣꝫ hic in mūdo ꝗcūqꝫ doctorſanctus. Un̄ Ieremie. z1. c. dicit̉ in illo die .ſ. glorie n̄ docebit vnuſꝗſqꝫ ꝓximū ſuū dicēs: cognoſce dn̄m. oēs enī ſciet me a maiori vſqꝫ ad minimū dicit dn̄s. Itē vidēt ſancti in deo viſionē ſuāideſt ſe. ſe videre: nā viſio dei eſt ꝑfectiſſima viſionū: n̄ aūt eēt ꝑfecta: niſi reflecteret̉ ſuꝑ ſe: ⁊ videntē potētiā habitū: ⁊ oīa ſuper que reflectūturviſiones perfecte ⁊ in via.Uident et nunc animebeatoꝝ ⁊ angeli oculo intellectuali in deo humanitatē chriſti aſſūptā a verbo in vnitate perſoneIſaie. 33. c. Regē in decore ſuo videbūt: vidēt etquomo facta ſit illa vnio: ⁊ quomō chriſtus ſit īſacramēto altaris: que in pn̄ti nullus videre pōt:Ꝙͣ videāt ſancti in deo humanitatē chriſti dicitduran. eſſe neceſſariū: nā nō eſſet perfecte beatꝰqui non haberet qd̓ vult: ſed vult quilibet beatꝰvidere redēptorē ſuum etiā ſcd̓m humanitatemalias eſſet ingratus nō habēdo iſtā volūtatem.Poſt reſurrectionē aūt vltimā videbūt ſācti xp̄ihumanitatē: non ſolū oculo intellectuali: ſed etiāoculo corporali. ẜm illd̓ Iob. 19. c. In carne meavidebo deū ſaluatorem meū: ſaluabit aūt per humanitatē: ⁊ qͣꝫuis dānati in vltimo iudicio videant humanitatē xp̄i. ẜm illud. Io. 19. Uidebūt inquem cōpunxerūt: tn̄ inde valde cōtriſtant̉: quiaſicut excellens ſenſibile cōtriſtat: quia ledit organum: vnde ſol in ſua ſpera aſpici non pōt ſine afflictione: ita nihil ꝓhibet chriſti humanitatē ī ſeclariſſimā: vnde ⁊ de ſe delectabilē. ẜm illud eccleſiaſtici eccleſiaſtes. io. c. Dulce lumē ⁊ delectabile eſt oculis videre ſolem ⁊ ſol iuſticie chriſtꝰdeus noſter: tn̄ inqͣꝫtū eius excellens claritas eētleſiua diſpoſitōnis organi non glorificati: vt oculi dānati: vel ſi lux illa corporis chriſti demulceat: de ſe cōtriſtet: ſaltem inqͣꝫtū viſio inimici ⁊ nocentis contriſtat valde ip̄os reprobos: vt dicantmontibus. Cadite ſuper nos: ⁊ collibus cooperite nos: ⁊ abſcōdite nos a facie igni ⁊ ab ira eius.apocꝭ. ¶ Sed glorificati ex tali viſione percipiunt magnum gaudiū: qd̓ quidē gaudiū non hn̄t

angeli: quia oculo corporali quem non hn̄t chriſti humanitatē videre non poſſunt: in cuius figuram legit̉ gen̄. 43. c. ꝙ Ioſeph in conuiuio factoſolēniſſimis fratribus dedit beniamin fratri ſuovterīo .i. ex patre ⁊ matre: vbi alij erāt fratres tm̄ex parte quinqꝫ portōes plus qͣꝫ ceteris. Ioſephſignificat chriſtum poſt pharaonē rege egypti .i.deū regē mundi. primus in regimine mundi ip̄einqͣꝫtū homo ad diſpenſandū frumenta gratiaꝝcōſtitutus: cui angeli ſunt fratres ex parte dei patris ſicut ⁊ nos: quia vtroſqꝫ deus creauit: nobisaūt ē frater ēt ex ꝑte matris noſtre .ſ. eue: vnde deſcedimus: qꝛ ⁊ ex ea ip̄e humanitatē accepit ẜmcorpulentā ſubſtātiā ſūptā de virgine. In conuiuio ergo ſuperne viſionis ⁊ reſurrectōis: vbi totſunt epule qͣt gaudia vltra viſionē diuinitatis cōmune nobis ⁊ angelis dat nobis chriſtus quīqꝫportiones .i. gloria ꝗnqꝫ ſenſuū corporis quā angeli nō habent. Uideamus chriſti humanitatemcorporaliter corꝑe ſanctoꝝ celos ⁊ elementa: audiamus: odoremus: ⁊ guſtemus: ⁊ palpemus: etinde gaudeamus.UAident quoqꝫ ſancti indeo oīa illa ſine ꝗbus beatitudo eoꝝ nō eēt ꝑfecta ẜm pe. de pal̓. in. 4. di. 49. ar. 2. ⁊ hec ſūt oīa illa que naturalit̓ ⁊ licite volūt videre .i. cognoſcere vt ꝗdditates ſpēꝝ ⁊ vniuerſi: exiſtētiaſ vero ꝑticulariū nō curat hō videre niſi inqͣꝫtū ſua intereſt. Un̄ cognoſcet ēt aīa paruuli baptizati in deonaturā ⁊ oēs ꝓprietates naturales cuiuſlibet reicreate magis qͣꝫ aliꝗs philoſophus mūdi: nā nullus hic noſcit cōplete naturā ⁊ ꝓpͥetates reꝝ. Itēcognoſcēt oīa q̄ videre ē ad decorē ⁊ meritū: etẜm hoc ꝗ plꝰ meruit: plura videt: ⁊ vnuſꝗſqꝫ oēsſpēs vniuerſi qͣs naturalit̓ deſiderat ſcire videt:licet ſine his viſis eēt beatꝰ. Itē qd̓ ꝑtinꝫ ad vnūquēqꝫ ſpēaliter videt: ⁊ ſic inferior pōt aliꝗd ſcire qd̓ ſuperior neſcit: vt ſi fiat oratio ad ſanctū inferiorē non ꝑtinet hoc ſic ad ſuperioreꝫ ſicut adinferiorē: vn̄ nō eſt neceſſe illū ſcire niſi hoc reuelet vt ſecū oret. Itē vidēt ī deo ꝑ actū reflexū viſione ſuā ⁊ dilectōem ⁊ fruitionē. Uidēt in deopenas dānatoꝝ: ⁊ ex cōꝑatōe euaſionis eoꝝ magis gratias agūt. Uidebūt ⁊ oculo corꝑali penaseoꝝ: nō ꝗdē in celo exiſtentꝭ ꝓpter nimiā diſtantiā: ſed poterūt ad placitū corporaliter de celo deſcendere: nō ꝗdē ſcindēdo celū: ſed nō occupando locū: ſeu ꝑ miraculū ⁊ ꝟtute diuina erūt duocorpora ſiniul: ſicut exiuit de ſepulchro eo clauſo: videbūt amicos ⁊ ſāctos quos hic habuerūtin noticia per fidē: ſicut narrat gregꝭ. in dialogo.4. li. de quodā ſancto qui recognouit aliqͦs ſanctos in morte ſua ad ſe veniētes qͦs habuerat indeuotōne. Ꝙ ſi ſi obijciatur ꝙ oculis vidēs ſpeculū videt oīa q̄ repreſētant in ip̄o: licet nō ꝯprehēdat: quia nullus ſenſus cōprehēdit ſuū obiectū: qꝛ nec ꝗdditate app̄hēdit. ℟º. ꝙ ꝗ ꝯprehēditdeū: neceſſario omnia videt in eo: ꝙ licet deus