Titulus.

tur talis ſpecies ad diſpoſitionem paſſiue: quiadeus poteſt imprimere perfectionem ſine omnidiſpoſitione: que non eſt vniuerſaliter ⁊ ꝑſe receptiua ip̄ius. Spēs aūt cognoſcibilis non ē ſicper ſe ſuſceptiua cognitionis: ſicut potētia cognitiua: tū qꝛ non poſſet in aliquo cognitio vbi nōeſſet ſpes: ſicut vbi nō eſt potentia cognitiua: tūcum in deo ſit cognitio ſine ſpecie: non autē ſineintellectu ⁊ in angelo reſpectu ſui. ¶ Tertio nonrequirit̉ ſpēs ad repreſentandū: tum qꝛ beatitudo patrie que eſt de preſentia dei non pōt eſſe ꝑillud rep̄ſentatiuū: qd̓ equaliter ē preſentis ⁊ abſentis: exiſtentis ⁊ nō exiſtentis: huiuſmodi aūteſt talis ſpēs: tuꝫ qꝛ contractio ad eſſe limitatūplus diſtat ab eſſe illimitato qͣꝫ ꝯtractio ad eſſeꝯiunctū materie ⁊ a ſeꝑatis a materia ⁊ contractio ad hic: ⁊ nūc ad eſſe vniuerſale: ſed propterhoc ſpēs ſenſibilis non rep̄ſentat vniuerſale: necintelligibilis accepta a fātaſmatibus directe poteſt rep̄ſētare ītellctui ꝯiūcto quidditatem ſubſtantie ſeꝑate: gͦ multominus ſpēs creata poteſtrep̄ſentare quidditatem increatā. ¶ Quarto nōrequiritur talis ſpēs ad determinandū: qꝛ licetdeus ſit agens vniuerſale: tamen ſeip̄m determinat: vnde illiuſ obiecti determinate cognitionēīprimit cuius vult vel ſui vel alterius: ꝓpter qd̓nō indiget in ſuo paſſiuo determināte aliū: ſicutindiget celū vel intellectus agens: viſio aūt beata eſt a ſolo deo effectiue ſaltim pͥncipaliter: vnde nec ꝓpter hoc ſpēm requirit: ſed viſio iſta ēꝑ lumen glorie. Circa qd̓ dicit idem pe. vbi ſupra ꝙ ad videndū deū clare ⁊ beatifice requiritur lumen in intellectu habituale de potētia deiordinata ⁊ ꝙ ita eſt d̓ facto. Et hec cōis opinioque ꝓbatur tripliciter. ¶ Primo ꝙ ſit congruūqꝛ omne qd̓ videt̉ in lumine videt̉: ⁊ hoc eſt naturale intellectui: vt in lumine intellectus agētiſqui eſt hītus vt lumine videat ꝗcquid videt: vnde qꝛ gr̄a nō deſtituit ſed ꝑficit naturā: ideo mediāte habitu luminis congruū eſt intellectū beatificari. ¶ Secūda rō quaſi eadē eſt: ſic gratia ꝑficit naturā ẜm modū eius: qꝛ ergo volūtas ⁊ intellectus nata ſūt actu ꝑfectiſſimo mediāte hītuqͦ fit ei cōnaturalis actus: inde ē ꝙ iſto modo inbeatitudine ſuꝑnaturali qͣſi naturali ꝑficit̉: ꝙ eſſet ꝑ habitū ſupͥmum: puta ſapiētie. ¶ Tertio ꝓbatur ex hoc ꝙ caritas nunqͣꝫ excidit: miruꝫ eſtaūt valde ꝙ ītellectus ſit actus ꝑfectus ſine habitu ſi in volūtate eſſe nō pōt: qꝛ volūtas ē magis determinata qͣꝫ intellectus: ꝓpter qd̓ oēs ponūt in intellectu hītus: ſꝫ in volūtate nō oēs ponūt: qꝛ determinato intellectu determinat̉ volūtas neceſſario: ſi gͦ in prima non pōt eſſe fruitioin volūtate ſine hītu charitatis: ſaltim de potentia ordinata: multomagis nec viſio in intellectuſine lumine gl̓ie ẜm illud p̄s. In lumine tuo videbimus lumē .ſ. deitatis. In lumine gl̓ie hītuali infuſo intellectu. De potentia aūt abſoluta pōthaberi beatifica viſio ſine tali lumine hītuali: ſꝫ

non de ordinata. Et ſi arguat̉ ꝯtra ſic: agentis liberaliſſimi eſt cōicare patienti om̄e illud cuiuseſt capax: ſi ergo intellectus ſine habitu luminiſeſt capax beatitudīs de potentia abſoluta: ergodiuina liberalitas ſine tali hītu beatitudineꝫ cōmunicat. ℟o. ꝙ agēs liberaliſſimū cōicat congruentiori mō: ⁊ nō omni modo ſibi poſſibili d̓potētia abſoluta bona ſua. Qui enim pōt ſaluare ſine ſacramentis: aut ſine incarnatione: aut facere om̄es effectus ſine cauſa media: ⁊ accidensſine ſubiecto mauult tn̄ ſic ordinate facere iſtapropter congruitatem non propter neceſſitatē.Quid videatur in deovere ⁊ congrue in vita beata dicendū. Equidēvidetur clare diuina eſſētia ab omnibus: ⁊ hoceſt denarius datus omnibus laborantibꝰ in vinea domini: Math̓. 20. In denario enī deſignatur ex imagine regia diuina maieſtas que videtur: ⁊ in numero denario qui eſt ꝑfectus omnisperfectio: ⁊ in rotunditate eternitas: videt tamēdiuinam eſſentiā vnus alio limpidius: qui ſcilicet hic deum amauit ardentius. Sicut etiaꝫ hicin preſenti eandem rem cognoſcit vel videt̉ plenius qͣꝫtum ad plures ꝓprietates ⁊ circūſtantiaſeius qui acutiorem intellectū vel viſum habet.Et hec eſt varietas māſionum. Uidetur autē abomnibus clare vnitas diuine eſſentie in trinitate perſonarum: ⁊ quoniodo filius eternaliter generatur a patre per modum verbi: ⁊ ſpiritus ſanctus procedit ab vtroqꝫ per modum amoris:quod myſterium hic credi poteſt ⁊ debet demōſtrari non valet. Unde dixit chriſtus Iohā. 17.hec eſt vita eterna vt cognoſcant. Ecce viſio teſcilicet patrem ⁊ quē miſiſti ieſum chriſtum ſcilicet filium tuum. Miſſio eiꝰ eſt incarnatio eiusfacta a ſpiritu ſancto: non opere humano: et ſicnotatur trinitas perſonarum: ſolum deum id eſtvnum deum eſſe tres perſonas dictas: vbi oſtēditur vnitas eſſentie: hoc videre ⁊ cognoſcereclare eſt vita eterna: ⁊ de potentia dei ordinatavna perſona in diuinis non poteſt cognoſci ſinealia: quia relatiua ſunt ſimul naturali intelligentia: nec perſona ſine eſſentia: ſicut nec hic homoſine humanitate: quia eſſentia eſt de conſtitution perſone: nec eſſentia ſine perſonis: quia debemus videre quicquid credimus: nec eſſentiaſine re: que eſt perſona etiam de potentia abſoluta: quia ſunt idem re. De potentia autem abſoluta dei videtur ꝙ diuina eſſentia poſſit clarevideri ſine hoc ꝙ in ea videatur ratio perſonecuiuſcūqꝫ: quod multipliciter probatur. ¶ Primo ſic. Ille qui non comprehendit totaliter reꝫpoteſt ignorare aliquem modum eius ſaltem ratione differētem ⁊ cognoſcere rationem primāſine poſteriori: ſed nullus intellectus creatus cognoſcit eſſentiā diuinā ſub om̄i ratione qͣ eſt cognoſcibilis: al̓s n̄ poſſet fieri aliqua reuelatio d̓nouo: nec per conſequens comprehendit.