Titulus.

ſit pater anime: ideo ſicut a patre datur ei .ſ. anime: vt ſit digna ſponſo: nō quidem ad vtilitatēſponſi vt in matrimonio naturali: ſꝫ ad vtilitatētotalem ſponſe ⁊ honorē ſponſi: non aūt ꝯuenitdos xp̄o ẜm nomē: qꝛ eſt ſpōſus ⁊ non ſponſa: ſꝫꝑfectio dotiſ ſibi excellentiꝰ ꝯuenit .ſ. viſio ⁊ fruitio ⁊ hiꝰ. qͣꝫtum ad hūanitatem: nec angelo ꝯuenit ẜm nomen: qꝛ non eſt. ſponſa ẜm naturā ſpēiſed ꝑfectio dotiū ſpūalium .i. anime bn̄ conuēitvt viſio ⁊ huiuſmodi: ſꝫ large: ſicut xp̄s diciturcaput angelorum: ſic dicitur ſponſus eccleſie triumphantis: ideꝫ pe. vbi ſupra. De dotibus aīecōis aſſignatio eſt: qꝛ dotes aīe ſunt tres. ¶ Prima ē viſio .i. lumen glorie cōfortans ad videndū. ¶ Secūda dilectio vel fruitio .i. charitas ꝑcta. ¶ Tertia eſt cōprehēſio ſeu tentio. Hec īſpondet tribus ꝟtutibus theoricis: niſi ꝙ cōprehenſio ſiue tētio nō dicit aliū habitū ſicut ſpēs:ſed ꝯditionē ꝑpetuitatis. Itē tribus ꝑtibus imaginis. Itē tribus viribus aīe. Alia aſſignatio ēmagis ꝓpria vt videt̉: que ē .ſ. ꝙ ſunt he tres: viſio dilectio ⁊ fruitio: qꝛ cōprehēſio ſiue tentio ēcōis his tribus: ſꝫ. 3. diſtincta ſunt re vel rōe ſpecifica. Sed de parafernalibus que ſūt bona iuxͣdotē data: ẜm hanc ꝑabolam videt̉ ꝙ parafernalia ſunt beatoꝝ alia dona minus p̄cipua ſiueſint aureole ſiue fructuſ ſeu quecūqꝫ alia: vt lauſſufficientia ⁊ multa hiꝰ. de dotibus āt corporisinfra dicetur. predicte tres dotes aīe poſſūt notari ex v̓bis p̄s. 35. dicentis. Inebriabunt̉ .ſ. ſāctitui ab vbertate domus tue .ſ. glorie ſuꝑne: ⁊ torrente ꝟoluptatis tue potabis eos: qm̄ apud te ēfons ⁊ in lumine tuo videbimus lumē. ebrietasenim dilectionē notat ſanctoꝝ. Un̄ hieroꝰ. dicitde virgine maria ꝙ erat in ea ardor ꝯtinuus etebrietas ꝑfuſi amoris .ſ. dei: ſicut .n. ebrietas trahit hoīem extra ſe: ita diuinus amor extaſim facit. Inquit dionyſius n̄ ſinens ſe ſui amatores.Inebriabunt̉ gͦ beati dilectione: ⁊ hoc ab abūdantia bonoꝝ q̄ ſunt in domo gl̓e: q̄ a deo ꝓcedūt dilecto. Fruitio ſiue delectatio notat̉ in potu voluptatis: q̄ delectatio a deo ē: qꝛ tue: ⁊ id̓overa ⁊ ꝑmanens. Un̄ Ber. Illud ē verum gaudiū qd̓ n̄ de creatura ſꝫ de creatore concipit̉: qd̓cum p̄ceꝑis nemo tollet a te: cuius comꝑationeom̄e pulchrū fedū: omne dulce amaꝝ: omne qd̓pōt delectare moleſtū. gaudiū .n. delectatio eſt īcreatura rōnali. Hec delectatio ſeu gaudiū abūdans ē: ⁊ iō dicitur torrēte n̄ calice vel ciato. exomni .n. ꝑte gaudio circūdatur multiplici. Undedicit̉ Math̓. 24. intra in gaudiū dn̄i tui: vt vndiqꝫ eo circūdet̉ ex ſuꝑiori videndo deum: ⁊ exinferiori videndo infernū quē euaneſcit: p̄s. Letabitur iuſtus cū viderit vindictā .i. punitioneꝫreproboꝝ: a dextris videndo iucundā beatoruꝫſocietate: a ſiniſtris in cūctis elemētis ⁊ celis nōuam venuſtatē. Item bonoꝝ oꝑm meritū p̄miatū extra corpus glorificatū. Erit .n. faciliſ ⁊ ideodicit̉ potus. facillime .n. ibi potus ſumit̉ ad dele

ctationes in mundo ſiue tꝑales ſiue ſpūales ꝑuenit ꝗs cum magno labore frequenter. ſiꝗs vultdelectari in cibis ſatis laborat in querēdo in coquendo in comedēdo. ſi querit delectari ſpūaliter qd̓ fit ex oꝑibus virtuoſis ⁊ ꝯtemplatione ⁊orōne ⁊ hiꝰ: vtiqꝫ prius oportet laborare: ſꝫ ſinealiquo labore beati hn̄t ꝯtinuū gaudiū: qd̓ vtiqꝫ eſt ibi ꝯtinuū cum ſacietate ſimul ⁊ cū auidtate. p̄s. Saciabor cū apparuerit gloria tua: ⁊tollitur anxietas: ⁊ ex hoc ne credatur hoc eē cūfaſtidio: ſicut hic accidit: qꝛ ſatur faſtidit cibumvel potū: vt dicitur eccl̓iaſtici. 24. qui bibūt meadhunc ſitient. Et pe. in canonica ſua in quē deſiderant angeli ꝓſpicere: vn̄ aūt inebrient̉ dilectione ſancti ⁊ potentur. fruitione on̄dit: ſubdēsp̄s. qm̄ apud te eſt fons ꝟite vnde .ſ. hauriūt. eccleſiaſti primo. Fons ſapiētie verbū dn̄i in excelſis: qd̓ Io. dicit eſſe apud deū patrem .ſ. et qd̓factum ē in ipſo vita erat: ⁊ vita erat lux hoīm.Ab ipſo igitur fonte uite ⁊ luminis illuminātur:vnde ſubdit in lumine tuo videbimus lumē: inlumine .ſ. glorie ſancti vident lumē diuinitatis:vnde viſio eſt tota merces fundamentaliter .ſ. ⁊vt refert Aug. de ciui. dei. Uiſio illa ē tante pulchritudinis: tantoqꝫ amore digniſſima: vt plotinus philoſophus ſine hac quibuſlibet ⁊ qͣꝫtiſlibet bonis p̄ditam animā exiſtimet infeliciſſimāEx hac igitur viſione inebriant̉ dilectōne: quiabonū non amatur niſi viſū .i. cognitum ſeu repn̄tatum per intellectum: ⁊ tanto magis qͣꝫto maiꝰcognoſcitur: ⁊ quia clare ſummū bonum cognoſcitur: iō inebriātur ſancti amore. ⁊ qꝛ ẜm Augꝰ.nil dulcius charitate que vnit dilectū cū diligēte: ⁊ p̄cipue ꝑfectiſſime in patria: iō ſequitur voluptas fruitionis: ⁊ hic ē vltimus finis creaturerationalis .ſ. beatitudo que cōprehēditur in histribus dotibus. Unde dicit magiſter in ẜo ſententiaꝝ di i. fecit deus rōnalem creaturā: vt ſūmuꝫ bonū intelligeret: intelligēdo amaret: amādo poſſideret: poſſidēdo frueretur. poſſeſſio autem videtur ꝑtinere ad tentationē ẜm al.¶ De viſione dei. Cω. MQ Ubi ſcienEviſione AE . dum primo ꝙ deus in pn̄ti videri nō pōt ex puris naturalibus: niſi tantū qꝛ ē: qūo viderūt philoſophi demonſtrātes ꝑ rōnes naturales deuꝫeē ẜm illud Ro. i. Inuiſibilia dei a creatura mūdi ꝑ ea que factā ſūt intellecta ꝯſpiciunt̉: ſēpiterna qͣꝫ virtus eius ⁊ diuītas: ⁊ qd̓ notū ē dei: maifeſtū eſt illis: ſꝫ ⁊ ꝑ lumē gratie ⁊ fidei additū lumini naturali n̄ pōt etiā videri ꝗd ē: ſꝫ ſolū qꝛ ēCertius tn̄ aſſentit̉ his q̄ de deo mōſtrariʳ pn̄t ꝑlumē fidei qͣꝫ ꝑ lumē naturale ⁊ vtilius: qꝛ ex pͦn̄ eſt meritū: cū al̓s n̄ aſſentiret̉: ſꝫ ex ſecūdo meritū fidei: de qͣ viſione apl̓s .i. corꝭ. i3. videmꝰ nūcper ſpeculum ⁊ in enigmate. Nec poſſet videri