Titulus.
impetrauerant: in memoriam ſunt conſecrati.Ꝙ ſi quis dubitet res eoꝝ geſtas ⁊ facta ꝯſideret q̄ vniuerſa tā poete qͣꝫ hiſtorici veteres ꝓdiderūt. Et declarat diffuſe quomō tales habitdeis fuerunt ſcelerati hoīes referes ſcelera eovt herculis eſculapij apollinis caſtoris ⁊ pollucis mercurij liberi iouis: quē maxime vituꝑat p̄alijs: qꝛ potrē ſaturnū regno expulit ⁊ ſtupra adulteria ⁊ ſodomiaꝫ ꝑpetrauit: ⁊ iſte ſceleſtiſſimꝰſūmus deoꝝ dicebat̉ ab illis idolatris. Sed ꝗddicit p̄s. In medio aūt deos diiudicat .i. diſcernit falſos a veris: ⁊ malos a bonis: ⁊ hoc in medio dilectionis que eſt mediū vniens creaturaꝫcū creatore. diiudicat gͦ ⁊ ſeꝑat demones falſosdeos a beatis angelis veris: ſed ꝑticipatiōe prauos hoīes ioueꝫ ⁊ alios a bonis ꝑ gratiā ⁊ aliascreaturas: ⁊ hoc in medio: qꝛ .ſ. angelos ⁊ bonoshoīes qui habuerūt charitatē collocat ī gloria.falſos deos demones ⁊ hoīes malos condemnat ad ignem: ergo ex quo ꝑ mediū hoc .ſ. dilectionis ꝑuenitur ad ꝑticipationeꝫ glorie: vbi ſūtoīa vera bona: quanta ibi felicitas ait Auguſtinus in vltimo. c. de ciui. dei. vbi nullū bonū latebit: nullū malū aderit: deus omnia: in omnibusvacabit̉ laudibus dei. ẜm illud. Beati ꝗ habitant in domo tua dn̄e: in ſecula ſeculorū laudabunt te. De ſtatu igit̉ comprehenſorū tractando¶ Primo videndū eſt de ipſo deo vno ⁊ trinoqui eſt obiectū ⁊ cauſa beatitudinis. ¶ Secūdode bonis que habent̉ in tali ſtatu glorie: qꝛ nontemporalia ſed ꝑmanentia. ⁊ de dotibus anime¶ Tertio de dotibus corporum ⁊ aureolis. ¶Quarto de chriſto ꝑ quē habent̉ iſta bona vt capite eccleſie etiā triumphantis. ¶ Quinto de varijs ſtatibus eccleſie triūphantis: ⁊ pͥmo de virgine maria. 2º. de angelis. 3º. de pr̄iarchis ⁊ ꝓphetis ⁊ iohanne. 4. de apl̓is. 5. de martyribus. 6. dedoctoribus ⁊ confeſſoribus. 7. de virginibus..8. de omnibus comprehenſoribus.¶ De ipſo deo vno ⁊ trino. c. ij.Iderūt ingreſſustuos deus: ingreſſus dei mei: regis meiqui eſt in ſancto. p̄s. lxvij. In his verbis innuitꝓpheta tria maxime ꝯſideranda. ¶ Primū premiū ꝑfectum humane felicitatis: ibi viderūt.Secundum effectū ſūme deitatis: ibi ingreſſustuos deus. ¶ Tertiū ſecretuꝫ trine ꝑſonalitatis:ibi dei mei regis mei.Quantuꝫ ad primumviderūt .ſ. homines q̄ ſequuntur: ⁊ viſio eſt totamerces: viſio ꝑ fidē formatā ē merces meriti. i.meritū cui debet̉ merces: ⁊ viſio ꝑ ſpēm ē merces premij. Uidemꝰ nūc ꝑ ſpeculū .ſ. fidei. ⁊ qꝛ īꝑfecta eſt iſta viſio: ⁊ īꝑfecta felicitas ī ꝟia: tuncaūt facie ad faciē .i. clare ⁊ ꝑ eſſentiā: ⁊ iō ꝑfecta
felicitas Io. 17. Hec ē vita et̓na v̓t cogͦſcāt te ſolū deū ⁊ que miſiſti ieſū xp̄m. Oēs ꝗ ꝯuerſati ſūtrecte ſub diuerſis ſtatibꝰ ⁊ officijs ī militāti eccleſia viderūt ꝑ fidē: ⁊ poſtea viderūt ⁊ videbūt īeccl̓ia triūphanti ſub diuerſis ſtatibꝰ ſeu gradibus gl̓ie ⁊ vnitatē deitatis: q̄ notat̉ dū ī ſingulari dr̄ o deus: ⁊ varietatē oꝑoſitatꝭ: eo qꝛ ingreſſus tuos. Ingreſſus ē .n. deus in mūdū maiorē ꝑcreatione ⁊ gubernationē. Ingreſſus eſt ī mundū minorē .i. ī virgine ꝑ incarnationē. Ingreſſuſē in mundū peccatorē .ſ. ꝑ ſanctificatione q̄ eſt ꝑgratiā ⁊ gloriā. Iſte .n. ingreſſus ī deo nō importat motū localē ⁊ ꝓgreſſiuū: ſed oꝑationē nouāita ꝙ nouitas eſt in creatura creata de nouo velhumanitate a verbo aſſūpta vel aīa peccatorisſcīficata: qd̓ priꝰ nō erat ī creatore. Uiderūt ⁊ miniſteriū trinitatis ſeu trinitatē ꝑſonarū: q̄ notat̉ibi ingreſſus dei mei .ſ. patris: cui cōgruit creatio ratione potētie. Ingreſſus regis mei .ſ. filij ꝗē rex regū: cui cōgruit incarnatio rōne ſapientiIngreſſus eiꝰ dei qui ē ī ſancto .ſ. ſpū: cui appꝫpriatur ſanctificatio ratōne clementie ⁊ benignitatis beniuolentie. Et qꝛ ip̄e deus trinitas ē obiectum felicitatis ſeu nr̄a beatitudo obiectīa: obmiſſiſ alijs aliqua breuiter dicēda ad on̄dendūmagnitudine ip̄ius dei trini ī perſona: vt videntes īmenſitatē bonitatis eius ſūma dilectiōe reuerentia ⁊ deuotione ſeruiamꝰ ei. Et qꝛ teſtimoniū īimicorū validiſſimū ē: priꝰ aliqua ꝗ ethnicidixerūt deū deſcribendo referemꝰ. Empedocles dixit: deus ē ſpera intelligibilis: cuiꝰ centruꝫvbiqꝫ circūferentia nuſqͣꝫ. Plato vero ait: deumdico auctoreꝫ oīum naturaꝝ: lumen oīum rationū: finē oīum actionū ſine quo nulla natura ſubſiſtit: nulla ratio intelligit: nulla actio expedit. Didimua ad alexandrū magnū: verbū deus ē: hocmundū creauit: hoc regit atqꝫ alit: oīa hec diligimus: ex hoc ſpūm trahimus: ſiquidē ſpūſ deus ⁊mens ē ⁊ iō nō terrenis diuitijs: ſꝫ religionis opibus ⁊ gratiaꝝ actione placat. Secundus philoſophus ait: deus ē īmortalis mēs: inconceptibil̓celſitudo: forma multiformis: incogitabilis inꝗſitio. inſopitus oculus. oīa cōtines lux luminumhic vtiqꝫ corpore nō egēt: vt ſic nec loco: aliculnec tēpore: vt aliqn̄: nec cā vt alia: nec forma:aliꝗd: nec aliquo genere ſubiecti in quo cōſiſtatvel cui aſſiſtat. Deniqꝫ mutari oīo nō poteſt: necpoteſt augeri: quia īmenſus ē: nec minui: qꝛ vnuſē: nec loco mutari: quia vbiqꝫ ē: nec tempore: qꝛeternus ē: nec cogitatione: quia ſapientiſſimus ēnec affectu: quia optimus ē. Lactantius in pͥmoli. inſtit. ait vnū deū eſſe veritatis ip̄ius tanta eſtvis vt nemo pōt eē tam cecus quin videat ingecentem ſe oculis diuinā claritate. Orpheus quiē vetuſtiſſimus poetarū deum verū ⁊ magnumprimo genitū appellat: eo ꝙ ante ip̄m nihil ſit genitū: ſꝫ ab ip̄o ſūt cūcta generata. Eūdē ēt phanevocat: ꝙ cū adhuc nihil e ēt: pͥmꝰ ex īfinito apparuerit ⁊ extiterit cꝰ origīeꝫ atqꝫ naꝫ: qꝛ ꝯciꝑe oīo