XXXI.6 A

creatura ſtat īmutabiliter: ſed continuo mouet̉de vno ad aliud: ⁊ ſi nō tempore: ſaltim affectu⁊ cogitatu mouetur. Boetius de philoſophicaconſolatione ait: ſtabiliſqꝫ manens dans cunctamoueri. O ꝗ ꝑpetua munduꝫ rōne gubernas .ſ.deus. Un̄ iob dicit̉: ecce ꝗ ſeruiūt ei nō ſūt ſtabiles: ⁊ in angelis ſuis inuenit prauitatem: qꝛ tn̄cōfirmati fuerūt in grā ſicut ⁊ ſcī cade̓ nō poſſitin peccatū. Pōt dici cōdicio ſtatus eoꝝ ẜm illudAbachuch. 3. ſol ⁊ luna ſteterūt ī habitaculo ſuoSol. xꝰ. luna eccl̓ia triūphans: cuiꝰ tabernaculūeſt gl̓ia beatitudinis: ad qd̓ inhabitandū eſt facta: ⁊ hec militat. Eſt aūt beatitudo ſtatus oīuꝫbonoꝝ aggregatione ꝑfectus. Status aūt varijſunt q̄ ſūt in eccleſia militanti: de ꝗbus dictū eſtquotidie mutant̉ de vno in aliud: ſꝫ ego ſto adoſtium ⁊ pulſo. Apocꝭ. z. inuitans ad nuptias vl̓cenā: vbi oīa bona parata ſūt: ⁊ iō aperiendū eſt⁊ cū eo ſtandū. ¶ Secūdo mō large .ſ. ſumendoiſtud nomen deus ſic nō de vno ſolo dicit̉ quihꝫ diuinā naturā: ſed d̓ multis .ſ. de his ꝗ aliꝗdꝑticipant de diuina ꝑfectione vltra eſſe. Pro cꝰdeclaratione dicit Tho. in pͥma ꝑte. q. 13. ar. 9. ꝗaliqd̓ nomen pōt eſſe coīcabile duplicit .ſ. ꝓprie⁊ ꝑ ſil̓itudinē. Proprie eſt coīcabile qd̓ ẜm totam ſignificationē noīs pōt multis coīcari: ſicutnomen leonis coīcat̉: ⁊ dr̄ ꝓprie de omnibꝰ quhn̄t coīcari qd̓ eſt coīcabile ẜm aliꝗd eoꝝ ꝗ includunt̉ in ſignificatione noīs: ⁊ ſic hoc nomenleo coīcat̉ ⁊ his ꝗ nō hn̄t naturā leoninā: ⁊ homodo xp̄s hō dr̄ leo de tribū iuda: ſic iſtud nōmen deus ꝓprie dicit̉ de habēte totā naturā diuinā: ⁊ hic eſt vnus. ¶ Per ſil̓itudinē vero dicitur de his ꝗ ꝑticipant de conditionibꝰ eius: nonoībus ſed ꝑfectioribus q̄ excedūt naturā coēm⁊ ẜm hoc dicuntur dij primo angeli boni ⁊ oēsſancti qui ꝑticipant gloriā eius. ẜm illud. Deusdeoꝝ dominus locutꝰ eſt: deus deoruꝫ .i. dominus angeloꝝ ⁊ ſanctorum. Dicunt̉ etiā dij omēsqui ꝑticipant gratiā eius gratum facientem. ẜmillud. Ego dixi dij eſtis .ſ. vos omnes qui habetis gratiam eius: quia vt dicit̉ Cor. 6. Qui adheret deo vnus ſpiritus eſt cū eo. ¶ Tertio dicūtur dij qui ꝑticipant poteſtateꝫ eius: ⁊ p̄cipue inſpiritualibus. Unde in veteri lege dicit̉ dijs nōdetrahes .i. ſacerdotibus. exponit Gregꝭ. ij. q. i.ſacerdotibus ẜm quālibet acceptionē hiꝰ ſtetit ⁊ſtat deus verus in ſynagoga deoꝝ .ſ. angeloꝝ etſanctoꝝ ⁊ bonoꝝ cōgregatione: nō .n. ſolitariusſtat: ſed cū ſcīs ⁊ angelis cū ꝗbus gͣuadeat ⁊ quibus bona ſua cōicet: ad qd̓ contēplandū ⁊ peramandū Anſelmus ſeipſū excitat in li. prologiondicens: excita nūc aīa mea ⁊ erige totū intellectum tuū ⁊ cogita quantū potes qͣle ⁊ quantū ſitillud bonū. Si .n. ſingula bona delectabilia ſūtcogita intende qͣꝫ delectabile ſit illud bonū qd̓cōtinet iocūditatē oīuꝫ bonoꝝ: ⁊ nō quale ī rebus creatis ſumꝰ exꝑti. ſed tanto differēte quanto differt creator a creatura: ꝗ hoc bono fruetur

ꝗd illi erit: certe quicꝗd volet erit: ⁊ quicꝗd nolet nō erit. Quid gͦ ꝑmulta vagaris homutioᶻ q̄rendo bona anime tue ⁊ corporis tui: ama vnūbonum ī quo ſūt omnia bona ⁊ ſufficit. Quid .n.amas caro mea: quid deſideras: ibi eſt quicꝗdamas: quicquid deſideras: ſi delectat pulchritudo fulgebūt iuſti ſicut ſol. ſi velocitas aut fortitudo aūt libertas corꝑis cui nihil obſiſtere poſſit: erūt ſimiles angelis dei. Si longa ⁊ ſalubrisvita: ibi eſt ſana eternitas ⁊ et̓na ſanitas. Si ſanitas: ſatiabunt̉ cum apparuerit gloria dn̄i. Siebrietas inebriabunt̉ ab vbertate domus dei.Si melodia: ibi angeloꝝ chori concinūt. Si ſapientia ipſa dei ſapientia on̄dit eis ſeipſam ſapiētiam. Si amicitia: diligent deū plus qͣꝫ ſeipſos: ⁊inuicē tanqͣꝫ ſeipſos: qꝛ illi illum: ⁊ ſe inuicē perillum: ⁊ ille ſe: ⁊ illos ꝑ ſeipſum. Si poteſtas omnipotentes erunt ſue volūtatis vt ⁊ deꝰ ſue. Nāſicut poterit deus qd̓ volet ꝑ ſeipſum: poteruntita illi qd̓ volent ꝑ illuꝫ. Si honor ⁊ diuitie deꝰſeruos ſuos bonos ⁊ fideles ſupra multa conſtituit: heredes quidē dei: coheredes autē chriſti.Si vera ſecuritas certi erūt: nunqͣꝫ ⁊ nullatenusiſta vel potius iſtud bonū ſibi defuturū. ¶ Tertio modo dicitur deus falſa opinione. gal. tertiohis qui nō ſunt dij ſeruiebatis ait apoſtolus loquens gentibus conuerſis ad fidem: ⁊ alibi. Etſi ſint dij multi .ſ. falſa opinione: ⁊ domini multinobis non eſt niſi vnus deus .ſ. verus. Ubi ſciēdum ꝙ tria genera falſorum deorum adorabātgentiles: aliqui demones ī ſtatuis vel arrepticijsloquentes: iuxta illud p̄s. Dij gentium demonia⁊ de talibus fuit deus ſocratis: qui ei loquebat̉.aliqui adorabant aliquos homines ꝓpter aliquam induſtrtaꝫ vel potentiam pre ceteris velnimium amorem ad eos: vt herculem propt̓ fortitudinem: iouem ꝓpter potentiā dominij ꝗ expulit patrem ſaturnū de regno: mercuriū ꝓpterſapientiam vel eloquentiam: eſculapiū qui inuenit medicinā ⁊ huiuſmodi. Sed hos ⁊ alios vtſaturnum ⁊ martem venerem caſtorem ⁊ pollucem liberū romulū cum reliquis declarat lactātius fuiſſe mortales: quinīmo ⁊ libidinoſos adulteros inceſtuoſos ſodomitas: ⁊ p̄cipue iouemquē dicebant ſummuꝫ deorum. falſiſſima ergoerat opinio ꝙ eſſent dij Ro. pͥmo. cōmutauerūtgloriā incorruptibilis dei in gloriā corruptibilis hoīs. Aliqui adorabāt vt deū creaturas irrationales ꝓpter pulchritudinem vel aliquā virtutem: de quibus dicit̉ ſapientie. ¶ Aliꝗ elemēta vt chaldei ignem: aliqui animalia: vt egiptijbouem et huiuſmodi. De dijs gentium ſic ait.Idē lactantius li. pͥmo. Illos quos imperiti ⁊ inſipientes tanqͣꝫ deos ⁊ nuncupant ⁊ adorant: nemo eſt tam inconſideratus qui nō ītelligat fuiſſe mortales: quomodo ergo inquiet aliquis crediti ſunt: nimirum quia reges maximi ⁊ potentiſſimi fuerunt ob merita virtutū ſuarū aūt mu-