Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
161v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

non debet: niſi prius ꝯſecutus fuerit plenariaꝫlibertatē: di. 54. c. i. 2.. 3. Ratio huius eſt clericalis dignitas ſeruilis vilitas: extra ſer. orſeruoꝝ in fi. Si aūt ſeruus fecerit ſe ꝓmoueri neſciente dn̄o vel ſciēte ꝯtradicēte. ſi ordinatusfuerit ī minoribꝰ reducit̉ in ſeruitutē: vt. 54. diſ.nulli. Si ordinatꝰ fuerit ad ſubdiaconatū vl̓ diaconatū: oportet det aliuꝫ loco ſui vel ꝓcuretredemptionē ſuā aliquā ꝑſonā: di. 54. ex antiquis. extra de ſer. or. miramur. Si in ſacerdotem ſit ꝓmotus: remanet ꝗdē in ordine ſuo reddito peculio ſi qd̓ hꝫ dn̄o: ſi hꝫ debet ꝓcurare redemptionē ſuā: ſi pōt ſeruire tenet̉dn̄o ſuo in ſeruitute: tn̄ cōuenientibꝰ ſacerdotiovt officiādo ei ī miſſa horis huiuſmōi: di. 54frequēs. ſi nollet ſeruire deponēdꝰ eſt. Tēpusaūt infra qd̓ dn̄s ſuus pōt repete̓ ē tp̄s vniusanni a tꝑe noticie huius. 17. di. 7. ſi ꝗs incognitꝰ.Si vero ſeruꝰ ꝓmotꝰ ē dn̄o ſciēte ꝯͣdicēte eoipſo ingenuꝰ fit: di. 54. ſi ſeruus. hoc veꝝ eſt adquēcūqꝫ ordinē fuerit ꝓmotus. ẜm Inno. goff. etRay. Et noͣ ſeruꝰ eccl̓ie liberatꝰ ad hoc tenet̉ēt ſi eēt vel fuiſſet exp̄ſſū ī ſui manumiſſiōevt īiuriet̉ eccl̓ie nec accuſꝫ nec teſtificet̉ ꝯͣ. di. 54. ex famul̓. al̓s reuocat̉ ī ſeruitutē. 12.q. 2. diaconi. ẜm qͦſdā ēt ad oꝑas honeſtas: vt īdicto. c. tn̄ tenet̉ eccl̓ie ꝑpetuo ſeruire ī officiocl̓icali: niſi ī manumiſſiōe ī ordinatiōe fuiſſetexpreſſū: extra eo. ſi libentiꝰ. ſꝫ ẜuo pͥuate ꝑſone liberato vt ꝓmoueat̉ pōt dn̄s ſibi retinerealiqͣs oꝑas ī ꝗbus teneat̉ ei. di. 54. c. i. niſi ſpūales. qd̓ expͥmi dꝫ ſi hoc vult pr̄onꝰ ī ſui māumiſſione poſtea declarari ī ordinatiōe ẜm Hoſti. ſi ꝓmorꝰ nolet ī hiꝰ ſeruire reuocabit̉ ī ẜuitutē: ſꝫ degradabit̉ ſi ē factꝰ ſacerdos ẜm Inno.Ray. goſ. Itē noͣ cuꝫ ordinatꝰ reſtituit dn̄oſuo: licebit dn̄o ſuo manꝰ violētas inijce̓ īal̓s incide̓t ī canonē ẜm Inno. nec illi ſeruo licebit ꝯͣhere mr̄imoniū ſi ē in ſacris ꝓpt̓ votū anne ordini cl̓icali: extra de cōuer. cōiu. c. ꝗdā. al̓spͥuilegijs clericalibꝰ gaudebit: extra de cleriꝯiu. c. ioh̓es. Ultimo crimē mediocre notoriēinducit irregularitatē. Pro cuiꝰ declaratōe omiſſis opi. antiqͦꝝ: circa iſtā materiā noͣ diſtinctionēquā facit Ray. īſūma videlꝫ criminū alid̓ enorme: aliud mediocre: aliud leue. Crimē enorme īhoc loco dr̄ homicidiuꝫ ſimonia aliqͣ: ēt ẜmgoſ. hereſis. qd̓libet aūt hoꝝ ſiue occultum ſiuemanifeſtū ſit īpedit ꝓmouendū: deijcit ꝓmotum etiā pꝰ pnīam. de hereſi homicidio dictum ē ſupra ac etiā de ſimonia. Crimen leue dr̄hic illud mortale qd̓ de ſe inducit depoſitio: niſi ex ꝯtumacia poſt admonitionē: vt ebrietas ludus alee. di. 35. c. i. ſtrepitus in ſynodo. 5. q4. in loco. Eſus carniū in diebꝰ ꝓhibitis: ꝯfectāeuchariſtiā aſſumere hiꝰ: iſta talia ſiue occulta ſiue manifeſta neqꝫ impediūt ꝓmouendūneqꝫ deijciunt ꝓmotū: extra de coha. cleri. mu.

veſtra. Crimen mediocre dicit̉ hic vt adulteriūfurtū fraudulentia ſacrilegiū periuriū falſū teſtimoniū ſimilia. hec aūt ſi ſūt occulta impediunt ꝓmouendū neqꝫ deijciūt ꝓmotū neqꝫ indigent diſpenſatione: ſꝫ ſufficit penitentia ſacramentalis: exͣ de tempo. or. c. ex tenore.. c. q̄ſitū.ſed ſi ſunt manifeſta. tunc aūt ſūt manifeſtapriā confeſſionē delinquentis extra iudiciū factam: ſic faciūt irregularitatē talē: qͣꝫuis illeſi clericus eſt deberet ſuſpendi ab officio beneficio: extra de exceſ. p̄la. c. qͣꝫ ſit graue. aūt ſūt manifeſta famaꝫ deficiente accuſatore legitimaꝓbatione: ſic inducūt irregularitatē. purgatio tn̄ canonica tali indicenda eſt: qua p̄ſtita abſoluet̉: ſi in ea defecerit puniet̉: al̓s deponetur:extra de adul. c. ſignificaſti. aut ſūt manifeſta perſententiā vel conuictionē vel confeſſionē metuꝓbationis factaꝫ: ſic inducūt irregularitatem. idem ſi ē notorium euidentiā facti: qꝛ nullapōt tergiuerſatione celari: cuius .ſ. eſt teſtis populus inficiationis eſt locus. de tempo. or.ſitum. pōt tamen in huiuſmodi mediocribꝰ notorijs de iure vel de facto ep̄m diſpenſari ī tali irregularitate ẜm Inno. in glo. ſuꝑ. c. ex tenore de his omnibus diffuſe habes in ſūma confeſ.li. 3. ti. 29. q. 3. Infames etiam oēs tam de iure qͣꝫde facto repellunt̉ a ꝓmotione dignitatū ordinum. diſ. 5i. qui in aliquo. extra de re. iur. infamibn̄s li. vi. ẜm Ray. Et dicit̉ infamis ille cuiusfacto apud bonos et graues grauata eſt opinioſuꝑ aliquo crimine. Infamis vero de iure ē quēius ponit eſſe infame: vt qui cōuictus eſt de facto: vel qui pugnat in arena beſtia dentatalucro huiuſmodi. alia plura potes videre de infamibus. 3. q. 7. §. porro in tex. glo. Repellitetiā infamis ẜm iura a ꝓcurando iudicando accuſando teſtificando poſtulādo. Et noͣ qͣꝫuisconſuetū ſit conueniens ab irregularitatibuscum irregularibus verbis diſpenſare eum quipōt ſub tali forma vel ſimili. Ego diſpenſo tecūin tali irregularitate quā contraxiſti ꝓpter taleꝫcauſā: vel ſi contraxiſſes quādo de hoc dubitat̉tamē ſi ep̄us ordinat aliquē irregularē intendēs eo diſpenſare: hoc de facto diſpenſat: qͣꝫuis vſus fuerit illis verbis dumodo poſſit in talicaſu diſpenſare. Et idem de p̄latis qui mittūt adordinandū aliquē irregularē quē ex auctoritate ſibi conceſſa poterant diſpenſare: licet dixerint illa verba mittendo de facto diſpenſantẜm doc. Et nota ep̄i archiep̄i pn̄t in ſuisdioceſibus frēs ordinis p̄dicatoꝝ abſoluere īirregularitatibus diſpenſare qn̄ fuerint ab eis requiſiti ſiue inciderint anteqͣꝫ intrarēt ordinē ſiuepoſt: niſi adeo enormis eſſet exceſſus meritoeſſet apl̓ica ſedes conſulenda. Gregori. quia ꝓuidentia. Itē magiſter ordinis p̄dicatoꝝ ꝓuinciales priores cōuentuales eoꝝ vicarij inuincijs conuentibꝰ locis ſibi ꝯmiſſis frēs p̄di-