Titulus.

iudex eſt ſuſpēſus ab ingreſſu eccleſie extra eo.ſacro. Et debet habere temporum cōuenientiainterualla: niſi facti neceſſitas aliter ſuaſerit: ⁊ d̓bet ferri in ſcriptis ꝯtinētibus cām excōis ⁊ excōicatoris. exemplū ſcripture dꝫ excōicato tradere infra menſē: ſi ſuper hoc fuerit reqͥſitus: aliliter excōicator ē ſuſpenſus etiam a diuinis permenſeꝫ: que ꝗdem ſi exequatur: irregularis efficitur: nec niſi per papam cū eo poterit diſpenſari: exͣ. e. cum medicinalis. Sed he pene tanguntepiſcopos cū nō fiat ſpecialis mentio de eis ſic̄oporteret: nihilominus tamen et ſi illa non ſeruentur: excōmunicatio ligat. Io. tn̄ de lig. in tractatu de cenſura eccl̓iaſtica dicit: ꝙ eſt attendendum: ꝙ licet contumacia ſit cauſa īmediata: propter quam fertur maior excōicatio ab homine:ipſa tamen cōtumacia ortum habꝫ a crimine .i.ſpāli inhibitiōe criminis facta ab homine: ⁊ tūcnon eſt opus monitione ſuper emendatione criminis iaꝫ cōmiſſi: vt incidat. īmo ſtatī incidit: vtcum monet ſuperior aliquē: vt non fornicetur:cū tali alias ipſum excōicat: ſi ꝯtra faciat: excōicatus eſt: ⁊ excōicari poteſt ſine alia admonitiōeſuper emendatione criminis: ⁊ ratio naͣ iſte verecontumax eſt: aliquando cōtumacia habet ortūa crimine iam cōmiſſo: ſed cum cōmiſit quis crimen ſuper quo erat admonitus: ne cōmitteret:ſic nec lata nec ꝯminata ſentētia eſt in ꝯtra facientem: ⁊ tunc eſt opus monitione: ſi contingat: ⁊ſi contumax fuerit: poterit excōmunicari. Nota vbi dicitur: pena excōicationis non habet vtſententie ſed comminationis: vt in. c. cōminatōnes epiſtolas et cetera. Et nota exͣ. de ſagit. c. artē. Sꝫ Guil. dicit ꝙ ſi iudex dicat: precipio tibiſub intermīatōe excōicatiōis vel ſub pena excōmunicationis: ne furtiue ordines ſuſcipias: nones excōicatus faciens contrarium ſꝫ excōicandus. Sꝫ ſi fert ſn̄iaꝫ ſub ꝯditiōe: vt excōico oēsqui furtiue ordines ſuſcipiunt: tunc es excōicatꝰHugo dicit: ꝙ ſi aliquid mandatur ſub interminatione anathematis: tunc ē cōminatio. Si mādatur ſub pena excōis vel diſtrictione excōicationis: tunc ſi ē mandatū hoīs: ſtatī ligat: ſi hoc ītēdit: cui in hoc credendū ē ẜm Hu. ⁊ Hoſti. qꝛ ēſn̄ia lata. Si ē mandatū iuris: tunc cōtra faciensnō ſtatī ligatur. 3. di. per totū. ⁊ hoc ideo: qꝛ mitius agitur cū lege qͣꝫ cū miniſtro legis. ff. de arbil. ſi cū dies. Hoſti. dicit: ꝙ fi iudex fecit canoneꝫlate ſn̄ie dicens. Quicūqꝫ furtum fecerit: ſit excōicatus: ⁊ poſtea dicit: ſub anathemate ꝓhibeone quis furtū faciat: tunc contra faciens ē excōicatus: extra de loca. c. i. alias hoc verbū ſub anathemate vel ſimile cōmīatoriū ē. ff. ꝯmi. epiſtolas ī rubro ⁊ nigro. niſi ꝑ hec ꝟba ꝓferēs ītēderet ferre ſn̄iam: ꝙ ꝓpter circunſtantias intentionē ſuā expreſſit: ꝓbari pōt. hoc Hoſtiē. extra deconſang. c. i. Unde iudices qn̄ volūt ferre ſnīamſic ſcribant. Precipimus ſub pena excōmunicationis/ vobis quā nunc ꝓut extunc ⁊ extunc pro

ut ex nūc in vos ferimꝰ. ¶ Nota etiā ꝙ cū iudexdicit excōico uel ſimile: ſemper intelligit̉ de maiori excōicatione extra eodē ſi quādo. Sola ātcōſuetudo abſqꝫ lnia vel cōſtitutione nō reddualique excōicatum: qꝛ ille nō ē modus ferēdi ſētentiaꝫ excōis ẜm Ray. Itē ſi iudex vl̓ prelatusdicat habeo te ꝓ ex cōicato: ſi intendat ꝑ hoc ꝓferēs excōicare: tenet excōicatio: qꝛ v̓ba ītētiōideſeruiūt ⁊ n̄ ecōuerſo. 22. q. 5. hūane. ⁊ fmo rei⁊ n̄ ſermōi res ē ſubiecta de ꝟbo. ſig. c. intelligētia. Nō enī in talibus quāuis verba exigant̉: eſtpreſcripta certa forma verborū ſicut in ſacram̄to baptiſmi ⁊ euchariſtie. cōcordat Hoſti. dicēsin ſūma: nō facio vim vtrū dicat̉ iudex: excōicote: vel ſcias te excōicatū: vel te excōicatū cognoſce: vel habeas te ꝓ excōicato: vel reputes te ꝓexcōicato vel alia quecūqꝫ: dū tamē voluntateꝫ⁊ conſenſuꝫ iudicis de preſenti exprimat: ſicut⁊ alias ſimiliter dicitur extra de ſpon. c. ſi interviꝝ. ⁊ ꝟoluntas iudicis ſpālis oīno ꝓ lege ſeruāda ē. ii. q. 3. audi. quāuis īiuſte ⁊ hoc vbi ille intēdat per talia verba excōicare: vt dictuꝫ ē. Ꝙ ſidubitatur de ītentione in dubio eligenda ē viatutior: vt reputet ſe excōicatū ẜm Hoſti. ⁊ Guil.⁊ ſic querat abſolutionē. Si iudex dicat. excōico vnū de iſtis duobus: credit Guil. illū eē excōmunicatū: de quo iudex intellexit. Si autē ſcirinō pōt: aut ſi vaga fuerit eius intētio: neuter ē vitandus vt excōicatus. Ide dicit ꝙ ſi iudex dicatexcōico te ⁊ abſoluo. ſi ſil̓ vtrunqꝫ voluit: nihilegit. ſi vnū poſt alterū vtrūqꝫ egit. ¶ Nō ēt cuꝫſnīa excōis lata ē ſub ꝯditione: non ligat anteqͣꝫextat ꝯditio. Hoſti. extra eo. a nobis. Et ſi pēdente ꝯditione appellet̉: tenet appellatio. Sꝫ ſi pureferretur ſn̄ia nō releuatur per appellationē: trāſfertur tn̄ cognitio cauſe in ſuperiorē de ſē. excōmunicationis. c. per tuas. Et ſi pendēte ꝯditionedeſinat eē eius ſubditus: tenet ſn̄ia: niſi aextra de fo. cōpe. c. penul. ẜm Hoſti. ⁊ Inrſi iudex precipiat alicui debitori: ꝙ ſoluat infracertū terminū: alioquin ſit excōicatus: dicit Inno. ⁊ Hoſti. ꝙ creditor nō pōt terminū ꝓlongare quantū ad ſn̄iaꝫ excōicationis .ſ. vitandā: niſi⁊ iudex cōſentiat: ꝓrogationi: ⁊ tunc ſi adueniete ſcd̓o termino nō ſoluerit: iteruꝫ ē excōicatus:quia terminus videt̉ ꝓrogatus cū acceſſorijs: ſitamen pars in primo termino reputat ſibi ſatiſfactum: ceſſat tota excōicatio. ¶ Itē nota. ꝙ ſiqui ſn̄iam generalem ꝓmulgauit excōis: motur vl̓ amoueatur: ille qui facit poſtea contra talem ſn̄iam: nō ē excōicatus: niſi diffiniendo illd̓ſtatuerit. ff. d̓ offi. preſi. l. penultima. vel niſi a ſucceſſore expreſſe cōfirmetur: extra de loca. c. i. ẜꝫHoſti. ¶ Excōicari pōt quis per litteras ēexcōicato ignorante. ſi hoc expreſſit excōrſꝫ non punitur intermedio tꝑe: ſi ingerat ſe colni fidelium. Io. de lig. ſufficit ꝙ ſn̄ia excōis vl̓ īterdicti ſit llata publice: ad hoc vt teneatur quiſad obſeruantiam eius: extra de cle. exco. mi. iiid̓