XXV.
Excōicatio dicitur perpetua: qꝛ nullū tēpuſ ꝯtīnꝫ diffinitū: ītelligit tn̄ donec expirat. Io. d̓ lig.¶ De cauſa efficiēti ex cōicatiōis .i. ꝗs poſſit excommunicare. x. 75.Excōmunicationisefficiens cauſa eſt: qui poteſt excōicare.Sciendū ergo ꝙ excōmunicationem ferre pn̄tin alios non ſolū ep̄i ⁊ ſuperiores: ſed etiaꝫ p̄latprincipales collegij eccl̓iaꝝ inferiores epiſcopiset abbates etiā non bn̄dicti: dūmodo fuerint cōfirmati exͣ de ſimonia ſicut tuis. Et priores pn̄texcōmunicare ſingulos de collegio alienos: et ſin eos aliquo iure ſpeciali habeant iuriſditionēde offior. cum ab eccl̓iaꝝ. Archid̓. etiā videtur:ꝙ poſſit excōmunicare: licet non ſit p̄ſbyter ar.di. 26 ꝑlectis. niſi cōſuetudo ſit in contrariū. Sacerdotes vero parochiales excōmunicare nonſſunt: niſi aliquo ſpāli iure iuriſdictio eis comtat. 2. q. i. nemo. vl̓ niſi vbi eēt ꝯſuetudo q̄ datiuriſdi. 9. q. 3. c. ꝯqueſtus. Tho. Alber. Goff. Io.de lig. qͥ in tractatū de cēſura eccl̓iaſtica dicit ſicPoteſtas excōmunicandi ꝓcedens ex poteſtate clauium ſiue fori penitentialis ꝯpetit ſacerdoti: nam ⁊ ipſā aliqn̄ exercet: ſemper cū eſt p̄poſitus curie: niſi ſit cōtraria cōſuetudo vl̓ ſuperioinhibitio. Facultas aūt excōmunicandi prolens ex iuriſditione ſpāli cōpetit p̄latis habēus ordinariū iuriſdictionem a iure cōi ꝯſueline vl̓ priuilegio ſpāli: vt dicit Inno. ad hocautē ꝙ tal̓ facultas cōpetat: requirit̉ ꝙ ſit cleriꝫ vl̓ religioſus electꝰ per vniuerſitatē eccl̓iacaꝫ et ꝙ ad dignitatē principalē: alias non hꝫinariam: niſi cōſuetudo vl̓ pͥuilegiū ꝯcedat:tit etiā hoc hn̄ti iuriſdictionē ſp̄ualē a p̄lacl̓iaſtico vt delegato. cōpetit ēt habenti orariam nō principaliter vt vicario ordinarij.hoc ille. Solus ep̄s .i. n̄ inferior excommunicatcū ſolēnitate de qua habet̉. ii. q. 3. debent. Excōicare pōt metropolitanus ſuffraganeū ſuū: cū ſitei ordinarius di. 12. de his Io. de lig. Excōicare⁊ ſuſpendere pōt ep̄s ꝓpter ꝯtumaciā ortam. iniudicio ſine ꝯſenſu capituli: niſi ſibi aliud ꝯpetatquo iure ſpeciali. 15. q. 8. ep̄s nullus. Io de lig.xcōicare pōt capitulum vl̓ prior ſede vacantecū ſuccedat in iuriſdictionalibꝰ de maio. ⁊ obe.cū olim. Excōicare nō poteſt quis ſeipſuꝫ. 2. q. 3.ſi is qui. Io. de lig. Excōicare nō poteſt quia violauit īterdictū. ¶ Excōicare nō poteſt mulierprelata: cū careat clauibus de peni. ⁊ remi. c. noua quedam. Excōicatio lata per delegatum extra ſibi cōmiſſa non valet. 2. q. 3. c. i. Io. de lign.Et nota ẜm Ricard̓. in. 4. ꝙ ſi iudex delegatuspoſt reuocationem commiſſionis ſibi facte excōmunicet aliquem: anteqͣꝫ reuocatio commiſſionis ad eum potuerit peruenire: tenet ſentētia: qꝛadhuc remanet penes eum poteſtas ſibi cōmiſ¬-
ſa de procura. c. auditis in glo. aliqui tamen probabiliter dicentes ſic diſtinguunt: quia aut illequi reuocat commiſſioneꝫ: intendit ⁊ exprimit:ꝙ ſit irritū ⁊ inane quicquid extunc per delegatum fuerit attētatuꝫ aut non. ſi primo modo nōtenet ſentētia poſtea lata a delegato. ſi non: remanebit ſn̄ia. hec ille. Ex cauſis ſnīa ab alieno ep̄olata ratificari non pōt per propriū ep̄um quia apͥncipio nulla fuit ẜꝫ Innoc. ⁊ Bar bri. ¶ Excōmunicare non poteſt laicus ⁊ ſuſpendere niſi exdelegatione pape tunc enim poteſt. 32. di. §. veꝝExcōmunicare non pōt epiſcopus extra ſuaꝫ dioceſim ⁊ alij prelati extra territorium ſue iuriſdictionis ẜm Hoſtien̄. quia cū nō ſit quis excōicandus ſine cauſe cognitione. ii. q 3. nemo. ⁊ perconſequens locus requiritur: in quo poſſit ſedere pro tribunali. Epiſcopuſ auteꝫ exiſtens in aliena dioceſi non poteſt ſedere pro tribunali necaliquid diſponere contentioſe iuriſdictionis. 9.q. 3. epiſcopū. niſi de conſenſu illius ad cuius territoriū ſe tranſtulit. Epiſcopi tamen expulſi poſſunt exercere iuriſdictioneꝫ in aliena dioceſi circa .ſ. ſubditos ſuos: ⁊ ſic poſſunt abſoluere ⁊ excōmunicare vt de fo. compe. c. quānis in cle. 21.di. deniqꝫ. Quidā tamē dicunt ꝙ ēt extra ſuamdioceſiꝫ poteſt ep̄us excōicare. ii. q. 3. archiep̄us.Forte qd̓ cōcedi poteſt de notorijs: quia nec illa requirunt cauſe examinationem. §. q. 3. c. fi. inſumma confeſſ. li. 3. ti. 33. q. 53. Excōmunicare nōpoteſt prelatus eos in quibus habet iuriſdictionem temꝑalem tantum ẜm Hoſti. de offi. ordi.dilectus. ⁊ hoc niſi habeat iſtud ex pͥuilegio ſpeciali vel conſuetudine: que etiam dat iuriſdictōnem. Excōicatio lata per euꝫ qui cōi opi. nō credebatur excōmunicatus tamen erat: non tenetz. q. 8. §. cauſa. nam neqꝫ excōicatus neqꝫ ſciſmaticus nec intruſus nec ſuſpēſus a iuriſdictione ſecus ſi ſolum ab officio: nec violans interdictumexcōicare poteſt: vt ſupra dictum eſt. ¶ Notaꝙ excōicari non poteſt mortuus: nam mortuushomo non eſt homo de ſum. tri. ⁊ fi. ca. c. i. Excōmunicari eniꝫ a canone nō poteſt quia huiuſmodi excōicatio nō fertur niſi ꝓpter crimen: ⁊ mortuus delinquere nō poteſt a iudice etiam excōicari nō poteſt: nam talis ſententia requirit monitionem precedentem: mortuus enim moneri nōpoteſt: nec contumax conſtitui: in quibuſdam tamen caſibus ſpecialibus mortuus excōicatur: ⁊hoc ad terrorem ⁊ potius ratōne precedentis ꝟīculi qͣꝫ preſentis: propter quod fit negatio ſepulture cōmunionis orationis ⁊ huiuſmodiʳ: in crimine hereſis ⁊ in notorio crimine decedentesIo. de lig. ¶ Excōmunicari non pōt iudeus vl̓paganus: quia nullus poteſt perdere quod nonhabꝫ nec re nec ſpe: qd̓ verum ē de coione intrīſeca ſacramentorum: extra quā ſunt iudei ⁊ pagani: circa quā de his qui foris ſunt nihil ad nosz. q. i. multi. Sed de cōione extrinſeca fideliuminqͣꝫtū aīalia ciuilia ⁊ ſocialia vtpote ī ꝯmercijs