.XXV.
Nam talis fn̄ia non valet niſi premiſſa trina admonitione vel vna ꝓ tribus: vel niſi exprimantur nominatī ipſi admonendi extra eo. ſtatutum⁊. c. conſtitutis li. vi. ¶ Quintus caſus ē: quādoprelatus interdiceret ſuis ſubditis: ne exponantſuis ſuperioribus aūt legatis aūt inquiſitoribusſtatum eccleſiarū ſuarū ſiue monaſteriorū: ⁊ dehoc ferrent ſn̄iam excōis: extra de offi. ord. c. qꝛpleriqꝫ li. 6. ¶ Et nota quātū ad tertiū caſum: ꝙintolerabilis error ē ẜm Ray. cū ſic dicit iudexexcōico te: quia credis in deū: vel quia nō fornicaris: vel quia obedis prelatis tuis ⁊ huiuſmōiii. q. j. c. ſi. is qui ē. idem̄ Pe. Goff. ⁊ Hoſti. in fūma: qui addunt etiaꝫ: ꝙ intolerabilis error dicipōt qd̓libet peccatum mortale. Itē cū expreſſecontra ius ꝓnunciat̉ vt. 2. q. 6. §. diffinitiua. Idēcū Hoſti. in glo. ſuꝑ. c. per tuas dicit. ꝙ ſnīa nihilominuſ tenet: quādo ꝓnūciat̉ cōtra ius: niſi illeerror in ſn̄ia exprimat: vel niſi fuerit appellatione ſuſpenſa. Sꝫ ſi error ē in facto: vt cū dicit: excōico te ꝓpt̓ tale peccatū cōmiſſum: ꝙ tenꝫ ſn̄iaGuil. etiā dicit ꝙ ſi prelatus dicit: excōico te: qꝛfeciſti furtum: cū tamē nō fecerit: tenet ſn̄ia vt. ii.q. 3. c. i. qꝛ nō ē error intolerabilis expreſſus: naꝫtalis cauſa ſi falſa ſit: ē tamen poſſibilis. ⁊ quanuis quo ad deū nō ſit ligatus ſed quo ad eccleſiam: peccaret mortaliter: ſi contēnet extra eo. ꝑtuas. ⁊ ideo conſulendum ē tali ẜm Ray. vt ſuſtineat excōicationē patienter humiliter ⁊ deuote .ſ. ſe nō ingerendo diuinis aut cōioni fideliumofferens ſe ad canonicā ſatiſfactionē: ſi in aliquooffenderit. ⁊ inſtanter petit abſolutionē. IdemTho. Inno. ⁊ Ber. Itē dicit Pe. de peruſio: ꝙſi ſuperior precipit mihi aliquid īiuſtum nō tn̄mortale: puta ꝙ dem ſibi librū meuꝫ: nō teneorilli parere. ſi tn̄ ideo cōicet ligor. cōſulens tamēmihi: vt illius mandato iniuſto nō pareā: nō ligtur: qꝛ nō participat in crimine Io. an. de ſen. excō. ex preſenti libro. vi. ſuper verbo ad cautelaꝫponit oēs predictos caſus: ⁊ addit iſtos quattuor. Primo cū quis excōicatur a delegato cōtradelegantem intentionē de preben. c. fi. Secūdoſi feratur a violante interdictū hoīs ſupra de exceſ. prela. tanta. Tertio vbicunqꝫ prelatus ſubdituꝫ ſuū excōicat contra priuilegij ſui tenorem d̓pͥuile. c. cū capella. Quarto ſi feratur a delegatoimpetrato ab excōicato in caſu nō ꝑmiſſo de oſfi. ordi. c. quia pleriqꝫ. Iſti tamē caſus additi vident̉ poſſe comprehēdi ſub primo. Dicit ēt Pede pal. ī. 4. ꝙ qn̄ ſapientibus notū ē ſn̄iam eſſenullam quauis apd̓ vulgū neſciat̉: pōt homo n̄ſeruare eam in occulto: ſꝫ in publico debet eamſeruare: quouſqꝫ ſcandalum rōnabiliter ſedauerit: vt ſicut a iquis publice excōicatur: ⁊ publicedenūciatur: ita ex aduerſo ipſe publicet cauſamquare ſn̄ia. nō valet puta appellationē vel aliasliuſtam cauſam: quo facto amplius nō ē ſcandalum puſillorū ſed phariſeorū: ⁊ iō ē ꝯtēnenduꝫ.¶ De forma excōis .i. quō ſit ferenda. . 74.
Orma autem excōmunicationis ſeu modus qui ſit tenendus. Si de ſn̄ia canonis queritur ẜm Hoſtien̄.hec ꝓfertur eo ipſo: ꝙ aliquis in factum dānatūa canone ſub pena excōis incidit. De ſn̄ia excōicationis que ꝓfertur ab homine in ſumma confeſ. li. 3. eo. ti. q. 68. dicit ꝙ conſueuit ſerri ſic ſentētia excōicationis ꝓpter talem vel talem cauſaꝫexcōico te: vel taleꝫ excōicamus. In ſcriptis huiuſmodi ergo verbis vel equipollentibus debꝫvti excōicans. ar. ad hoc 2. q. 6. §. diffinitiua. UnFran. dicit: nō approbo ſn̄iam quorundam ſimplicium ſacerdotum dicentium. Denunciamustalem excōicatum: ⁊ tamē nunqͣꝫ excōicauerunteum. Et licet talis ꝟitandus ſit ab illis quibꝰ fitdenunciatio: quia ipſorū nō ē iudicare: vtruꝫ ſitexcōicatus nec ne: tamen ſi de hoc agatur extraformam iudicij: nō reputabitur excōicatus perhuiuſmodi verba: ne alias ꝓbetur excōicatus. ⁊hoc ſatis traditur d̓ ſen. exco. cū medicinalis li.vi. ¶ Nota ꝙ ē aliꝰ modus excōis: quando .ſ. ꝑſona ignoratur: que furtum vel aliud maleficiūfecerit ⁊ tunc fit excōicatio in generali ſub hacforma. Quicunqꝫ fecerit furtum niſi reſtituat: vl̓qui aliquid ſcit: ⁊ nō reuelet infra talem terminum pro primo ſecūdo ⁊ tertio edicto dato: ip̄ofacto ſit excōicatus vel aliquid ſimile extra eo.a no bis Et nota ꝙ qui aliquid ſcit de materia:ꝓpter quā lata eſt ſn̄ia excōicatōnis: modo predicto ẜꝫ Hoſti. nō tenet reuelare dānū paſſo ſꝫprelato eccl̓ie. 35. q. 6. ep̄us in ſynodo. Sed neqꝫipſi prelato debet reuelare publice: ſi ſolus reuelator ſcit: ⁊ ꝓbare nō pōt. 2. q. 7. pleriqꝫ. ſed ſecrete cū prelatus ſecrete corrigere habet criminoſos. ar. 27. q. 5. hoc videtur. ¶ Primo ergo ſciēdū: ꝙ ſn̄ia excōis aliquando ſit lata a iure aliqͣndo a iudice ſiue ab homine: vt ſupra dictū ē. Dicit Guil. ſn̄iaꝫ eē vel ferri a iure: cū ab eo qui poteſt conſtitutionē facere vel generalem vt papavel particularem vt legatus archiep̄s vel ep̄usꝟel concilium ꝓuinciale animo iuris ſtatuendiconſtituitur aliquid in perpetuuꝫ ⁊ generaliter īomnes ſubditos ſuos: ⁊ ſtatutum illud roboratper ſn̄iaꝫ excōis in futuros ſucceſſores alias trāſgreſſores illius ſtatuti .ſ. verbi gratia. Excōicamus omnes hereticos: ⁊ qui exercebant vſurasvel tale aliquid ꝯmittant. Sn̄ia vero iudicis vl̓hominis dicitur eſſe que offertur pro ꝯtumaciavel offenſa preterita vel futura: nō tamē intentōne cōſtitutionis faciende generalis aut ꝑpetueSed v̓t alicui particulari perſone vel perſonisad ꝟitam eorū vel vt alicui negocio conſulaturad tempus ſicut ſi dicatur: excōicamus omnes illos: qui vſqꝫ ad hoc vel ad illud tempus cōicabunt: vel facient guerram: vel illos qui interpellabūt tales moniales d̓ turpitudine ⁊ huiuſmōiEt nota ꝙ debet p̄mitti excōmunicatiōi trinaadmonitio vl̓ vna pro tribus: alias iniuſta ē: et