Citulus.

niſi ꝓ mortali peccato ẜm Tho. ⁊ Pe. in. 4. di.18. Et quia in dānificando aliquē ē corporaliterſiue in rebus tꝑalibus aliquis mortaliter peccatideo ꝓ dāno tꝑali eccl̓e etiam pōt excōicare. Sꝫquia excōicatio ē grauiſſima penarum: ideo nōdebet infligi etiam pro mortali: niſi cū fuerit cōtumax. Tho. hec autem contumacia ẜm Raytriplex īuenitur ¶ Prima in non veniendo adiudiciū poſtqͣꝫ fuerit vocatus vel admonitus ꝑiudicem tribus edictis vel ꝟno pro oībus: quiaꝯtemnit: vel veniendo ſed malicioſe ſe occultando vl̓ īpediendo ne poſſit ad eum citatio peruenire: extra vt lit. non ꝯte. quoniā. ¶ Secunda ēquando citatus ad iudiciū venit: ſed nō vult ſtare iuri: alias ante finitam cauſe examīationē cōtumaciter ⁊ illicentiatus recedit. ii. q. 3. certū.Tertia ē: quando offenſa eius ē manifeſta: vt iuſſus a iudice nō vult emendare: extra de verboſigni. c. ex parte. idem Goff. Et nota ẜm Pe. deꝑal. in. 4 di. 18. ꝙ cū excōicatio nō ſit infligendaniſi ꝓ mortali: quia ille ſolus iudicio eccl̓ie ē p̄cidendus: qui in iudicio dei creditur preciſus:cū ſn̄ia iuris nō ſit iniuſta pōt informare hō conſcientiā ſuam: ꝙ vbi nō peccat mortaliter nūqͣꝫīcurrit excōicatōnē alias ſn̄iaꝫ iuris: qꝛ īiuria dicitur eē: qd̓ nō iure fit: non vnde iura naſcunturinde naſci iniurie occaſio. c. vnus in. l. meminerint. Unde cū ſit īiurioſa excōicatio: que fert̉ ſine mortali non ē ſn̄ia iuris: vbi nō ē nortale. excōicari pōt quis ꝓ īuaſione vl̓ retentione reruꝫeccl̓aſticarum de reſti. ſpo. c. piſanis li. 6. per Inn.excōicari pōt prelatus ꝓ īiuria ſibi facta. 23. q. 4.gilaſarius. Excōicari pōt ordinarius ꝓ defenſaiuris ſui de ſen. ex. c. dilecto. li. 6. Excōicari pōtquis ꝓpter negligentiā de conſe. di. i. nemo. Io.de lig. excōicari pōt dn̄s ꝓpter contumaciā ſerui vel ꝓcuratoris vt lit. non ꝯteſ. c. i. de do. ⁊ cōtu. c. 2 ⁊ cū modificatione ibi notata. Io. de lig.Excōicatio facta in genere valet cauſa expreſſa⁊ ꝓpter ꝯtumaciam capituli excōicāt̉ ſinguli culpabiles de capitulo de ſen. exco. romana. li. vi.Excōicationis ſn̄ia tribus modis dicitur īiuſta .ſ. ex cā ex aīo ⁊ ex ordīe. Ex cā ꝗdē qꝛ velill̓a ꝑ̄tēdit̉ ī ſn̄ia: vl̓ ſi p̄tēdit̉ v̓a n̄ ē. ⁊ ſi vera ſitnō ē ſufficiens ⁊ rationabilis extra eo. ſacro. Secundo dicitur īiuſta ex aīo quando .ſ. ⁊ ſi cauſaexprimatur vera ⁊ rōnabilis: nō tamē ex zelo iuſticie: ſed īdignationis īuidie vl̓ odij ab excōicatore ꝓmulgatur. ii. q. 3. illa. ⁊ de ſen. excō. c. cummedicinalis li. 6. ideo tutū ꝯſilium ē ꝙ ſiquis oſfenditur nō per ſe ſed ꝑ aliū: qui charitatiue moueatur ſn̄iaꝫ ꝓmulget: vl̓ ſi ꝑ ſe hoc facere vultad minus nō faciet hoc duꝫ mouet̉: ſed ꝑmittatmotum forte coleritū aliquantulum reſidere ſTertio ex ordine dicitur iniuſta: qn̄ et ſi vera cā⁊ rōnabilis p̄tendatur: ⁊ ꝓferens charitatīe moueatur: attamen non prceſſit admonitio competens vel nō fuit facta coraꝫ perſonis idoneis extra eo. ſacro. admonitione ꝯpetentem intelligas

ad arbitriū iudicis: ſiue: trina ſiue vna ꝓ oībusmaxime in notorijs Pe. ⁊ Ray. Modus auteꝫ⁊ forma que debet ſeruari hodie in ferendo excōicationem: habetur in ſequenti. c. Quāuis autꝓferens ſn̄iaꝫ excōis iniuſtam: quocunqꝫ predictorum modorū grauiter peccet: ⁊ diuerſimode puniatur in iure: tamē talis ſnīa tenet ⁊ ligarqͣꝫtum ad eccl̓iam militantē niſi ſit lata a iudicequi nō habebat ſuper illo canonicam iuriſdictōnem: vel alia de cauſa eſſet nulla ẜm Ray. vnd̓quādo nulla ſit talis ſn̄ia: vide in. §. ſequenti. Excōis ſn̄ia ipſo iure nulla ē in nouem caſibus. ¶Primus ē: ſi is qui tulit eaꝫ: nō habebat de hocpoteſtatem vt quia nō erat iudex eius. ii. q. 3. ſētentia. vel erat excōicatus ⁊ huiuſmodi. 24. q. j.audiuimus. Similiter etiam ẜm Ray. intruſus ⁊ ſuſpenſus ⁊ a iuriſdictione alienus excōicare nō pōt. 12. q. 2. alienationes. Si tamen crimentalium eēt occultū: toleranda eēt eorum ſentētialicet nulla qͣꝫdiu eoruꝫ crimen ē occultum: ⁊ illiab eccl̓ia tolerantur. ar. 8. q. 4. nonne. Dicit̉ aūtintruſus qui nō fuit electus a maiori ꝑte eligentium. De ſuſpenſo autē dicit. b. Tho. in. 4. eē verum: quādo ē ſuſpenſus a iuriſdictione vl̓ ab ordine: ſecūs ſi ab ordine tantū. ¶ Secūdus ē: qn̄ē latā ſn̄ia poſt appellationē legitimaꝫ. ſimilit̓ ētſi prelatus dicat: excōico te: ſi appellee: vel cumte p̄paraueris ad appellandū: talis ſn̄ia nō tenetcū quis oppreſſus quilibet appellare poſſit ẜmHoſti. Si autem dicat iudex: excōico te: ſi habes res furtiuas: tenet excōicatio: ſi habes res illas: nec ſuſpenditur per appellationem: ſi tamenoccultum ē furtum: eccl̓ia nō te vitabit: quia nōiudicat de occultis. 34. q. di. erubeſcant. ¶ Tertius ē: quando continet intolerabilem erroremextra eo per tuas. ⁊ in hoc in precedenti oqui eos ꝓponit: etiam ſi nō petat abſolut.debet audiri vt in dicto. c. per tuas. Sꝫ ſi ad cautelam petat abſolutōnē: nō debet denegari: quāuis aduerſarius vel excōicator ſe opponat: niſidiceret eum excōicatum pro manifeſta ofſequia tunc dabitur ſic dicenti terminus octorum ⁊ ſi ꝑbauerit nō obſoluetur: niſi p̄ſtet emēdam: vel det cautionē de parendo iuri. Si offenſa dubia ꝓponatur: ſed tamē pendente ꝓbatōeprima .ſ. illius qui ſic fuerit excōicatus: debꝫ euitari inde illis oībus: que vt actor in iudicijs attētauerit: extra iudicium vero in officijs poſtulationibus electionibus ⁊ alijs legitimis actibꝰ debet admitti exͣ eo. li. 6. ꝙ ſi appellationē ſuꝑ hocnō fuerit ꝓſecutus: vt debuit infra tempus ſtatutū a iure vel a iudice: ⁊ ipſe fuerit excōicatusnominatim ⁊ expreſſe: lapſo dicto tꝑe debet denuntiari: ⁊ tam in iudicialibus qͣꝫ extraiudicialibus actibus remoueri: donec de ip̄ius ſn̄ie docuerit nullitate: extra eo. licet li. 6. ¶ Quartꝰ caſus ē quādo aliquis excōicaret illos qui excōicato participarent non in crimine ſed ī locutione⁊ alijs caſibꝰ: in ꝗbꝰ incurrit̉ minor excōicatio