.XXV.

proceſſus ꝯtinentes eoſdem baſilice ſancti ptri de vrbe nec nō ſacri palatij apl̓ici: vbi ī preſētiarū moram trahimus: valuis ſeu hoſtijs ac liminaribus facimus affigi ſeu appendi: q̄ ꝓceſſusip̄os ſuo quaſi ſonoro preconio ⁊ patulo iudicōpublicabunt: vt hi ꝗ ꝓceſſus huiuſmōi cōtīgāt:ꝙ ad ip̄os nō ꝑuenerint aut ip̄os ignorauerint:nullā poſſint excuſationē pretendere vl̓ ignorātiaꝫ allegare: cū nō ſit veriſimile quo ad ip̄os remanere incognitū qd̓ tam patēt̉ publicat Nulli ergo omnino hoīuꝫ liceat hāc paginam noſtreexcōis anathematis declaratōnis caſſationis irritationis ānullationis euacuationis īterdicti etcōſtitutionis infringere vl̓ ei auſu temerario cōtraire. Siꝗs aūt hoc attētare p̄ſumpſerit īdignationē oīpotētis dei ⁊ beatorū petri ⁊ pauli apl̓orum eius ſe nouerit incurſurū. datū rome ⁊c̄.Quia in iſto et alijs vrecedentibus. c. ſit mentio de dignitate vel ꝑſonatu vl̓ officio: ideo ad declarationē horū vocabulorū ꝓut ſumunt̉ a canoniſtis. Nota qd̓ dicit archid̓. ſup. 6. de ꝯſue. c. conſuetudinē. Dignitas eccl̓iaſtica ꝯgnoſcit̉ pluribus modis. Primus ē. cū quiſhꝫ admīſtrationē rerū eccl̓e cū iuriſdictione di.89. nolumus. ⁊. c. diaconū. Secūdus modus eſtqn̄ habet nome dignitatis ⁊ prelationē ſiue p̄rogatiuam in eccl̓ia ſua tam ī choro qͣꝫ in capituloſꝫ nō habet admīſtrationē rerū vl̓ iuriſdictionēſicut in archidiaconatu parmen̄. Tertiꝰ modusqn̄ ex ꝯſuetudine eccl̓e habetur aliquis in diuitate: qꝛ ſi ꝯſuetudo ī eccl̓ia ē ꝓ dignitate dꝫhaberi di. 12. c. conſuetudo. Perſonatꝰ vero cōgnoſcit̉: qn̄ quis habet prerogatiuā ī choro ī ca⁊ nō tantū qͣꝫtū illi qui ſūt in dignitate ꝯſtitutiqui in predictis prerogatiuis preferunt̉ eiſdem:pn̄t hec colligi ex predictis decre. de elec. dudū.⁊ de preben. c. de multa. Officiū autē aliqn̄ pōitur ꝓ dignitate ⁊ ꝑſonatu: ſicut patꝫ ex eo qd̓ habetur de preben. ad hec. Item illi qui habēt poteſtatem ſecularē: dicūtur habere officiū. Iteꝫ iscui cōmiſſa ē diſpenſatio. Item tabellionatus.Item miniſteriū ⁊ obſequiū. Item actus corrigentis ⁊ alijs multis modis. Cognoſcit̉ etiā officium: qn̄ quis habet onus annexuꝫ ſine honore⁊ prerogatiua honoris: ſicut ſindici ꝓcuratorescaſtaldi. De hiſ habet̉ .i. q. 3. ſaluator. Itē ꝟicēdominus: qui habet ep̄m diſponere: dicitur habereofficium. Si autē habet iuriſdictōnē cū adminiſtratione: ſatis pōt dici: ꝙ ſit dignitas vt camēarius pape. Tertio cognoſcitur officiuꝫ ꝑ ꝯſuetudinem eccl̓ie: ſicut dictum ē de dignitate: vt qn̄illi de eccl̓ia habent illud de conſuetudine proofficio ſimplici ⁊ nō ꝓ dignitate vl̓ ꝑſonatu. Dico tn̄: ꝙ quicūqꝫ habet dignitatē: habꝫ ꝑſonatūlꝫ nō ꝯuertit̉. ꝑſona vero dicitur curata alicuiꝰeccl̓ie parochialis: ⁊ tales nō ſūt in dignitate ali

qua .i. q. 3. queſttum: Secus autē in archipreſbyteris prepoſitis decanis parochialiū eccl̓iarū: d̓quibus habet̉. l. di. in capite. nā illos dico in dignitatibus conſtitutos. Et iſtud nomē ꝑſona eſtẜm vulgare anglie. in ꝓuincia dicūtur priores: īterra laboris abbates. hec archid̓. qd̓ nimis ē ſibonū ſit. Pe. de ancho. ſuper cle. ſi dignitateꝫ depreben: ſic dicit. Quid ſit dignitasᶻ dicit Guil. ꝙē quedā preeminētia quo ad forū cōtentioſumin eccl̓ia gradū tenēs: que qn̄qꝫ ꝑſonatus ab honorificentia in qua ponit ꝑſonā qn̄qꝫ officiū abipſo officio qd̓ exercet denominat̉ .sͣ. de ꝯſti. c.cū acceſſiſſent. Qn̄qꝫ aſſumit ſua ꝓpria ⁊ ſpālianoīa: ſicut hoc nomen cuſtodia ſuccētoria decanatus prepoſitura ⁊ huiuſmōi. a noīe auteꝫ nondebemus iſta iudicare: ſꝫ ex effectu qui colligit̉ex actibus ⁊ exercitio: in quibꝰ ꝟſat̉: ⁊ ex talibusiudicatur: vtrū ſit dignitas extra d̓ verbo ſigni.intelligentia cū ibi notatis. Et ſufficit ad hoc ꝙſit cēſenda dignitas: etiā ſi in modicis cauſis iuriſdictionē habeat: ſicut habēt ī pictauen̄. eccleſia archipreſbyteri: nā excoīcant ſuſpēdūt ⁊ abſoluunt: ⁊ ſic ꝓpter talem gradū dicunt̉ haberedignitatem: ⁊ ſic ſunt excluſi a pena. c. licet canōde elec. ⁊. c. ſtatutū. li. 6. Si autē nullā iuriſdictione habent: ſꝫ tantū viſitant: ⁊ vt pice ipſi referūtep̄o ſicut teſtes ſynodales: de quibꝰ. 35. q. 6. ep̄ustunc cenſent̉ habere ſimplex officiū ⁊ nō dignitatem ẜm Guil. laud. Item nota ꝙ his diebus aquibuſdam fuit diuulgata quedam extrauagāsque dicit̉ facta a Io. 22. in qua lata erat ſn̄ia excōicatōnis ꝯtra mulieres facientes ſibi tricias d̓capillis capiti ſuo nō affixis ſed appoſitis: cuiusabſolutio pape reſeruabatur: ſed queſita in regiſtro reperiri nō potuit. Sꝫ ⁊ ſi reperta fuiſſet: puto ip̄am nō ligaſſe: quia habuerūt iuſtam cauſaꝫignorantie perſone: cū notificata nō eſſet generationi huic. iam enī tranſierunt centū anni velcirca a tꝑe Io. 22. predicti: nec huiuſmōi poſitiuadocere pōt ratio naturalis. Sꝫ Eugeniuſ. 4. quinunc eſt voluit ⁊ declarauit nō tenere ſeu ligareſn̄iam illaꝫ ⁊ bene: quia hoc eſſet laqueum īijcecere aīabus fidelium nō ꝓuidere ſaluti aīarumqd̓ in periculū prelatorū verteretur ẜm. b. Tho.⁊ ad hoc. 27. q. i. viduas.¶ Propter ꝗd ſit ferenda ſn̄ia excōis. c. 73.Iia de ſingulisexcoⁱcatiōibus que habentur in iure hucuſqꝫ tractatum ē ⁊ ſatis ꝓlixe reſpectu operis: ideo reſiduum huius materie .ſ. de excōicatione breuiſſime expediam: ⁊ quia predicta pertinent ad cauſam quaſi materialem excōis: ideo ad ipſam qͣſicauſam materialem pertinentia ponā: ⁊ exindede cauſa formali ⁊ de efficienti ⁊ finali ⁊ cuꝫ hisde quibuſdam ad predicta ſequentibus. Notaꝙ excōicatio maior ferri non debet ab homine