Titulus.

Et Inno. quidē dicit ꝙ hꝫ locū ſolū in excōicatis ꝓ manuū iniectione: ſed ſi al̓s ſit excōicatusa iudice vel a iure lꝫ abſolui poſſit ī mortis articulo: ar. sͣ. e. a nobis. 2º cū in caſibꝰ ꝗ ponūt̉ſupra. c. quāuis. de quibꝰ dictū ē nō hꝫ locū: ſedtm̄ ab excōicatore vel alio ad quē ſpectat abſoluendi ſunt: ⁊ ita notat: ⁊ ip̄m allegat. Io. an. ī nouell̓. ī. c. quāuis. Sed hic dicit idē Io. ꝙ iſte texfacit ꝯͣ iſtā opi. dū dicit ab alio abſoluāt̉ ⁊ ſupraī pͥn. c. huiꝰ generaliter dixit ab hoīe vel a iure⁊ ſic de alia excōicatione qͣꝫ illa q̄ ꝓ manuū iniectione infligit̉: locū hꝫ iſta abſolutio vl̓ alia propter iuſtū īpedimētū ꝓueniēs ex multis cauſisut in. c. ea noſcit̉. c. qͣꝫuis. ⁊. c. de his. ¶ Nota 4ºꝙ abſolutus ab excōicatiōe ex cā ab alio qͣꝫ abeo a quo debuiſſet: ceſſante cā ille tenet̉ facereid ad qd̓ tenebat̉ .ſ. ꝯparere corā ſuo iudice. Etaduerte ad quē finē dꝫ ꝯparere: ad hoc .ſ. ut mādatū ſuſcipiat: nō ut āplius abſoluat̉. Et nota ꝙille qui abſoluit̉ ab excōicatione dꝫ ſatiſfacere:qd̓ intelligit̉ iuxta ꝓprias facultates. Et ꝑ hocinfert archi. facultates eccl̓ie quas ad vſum hꝫad hoc nō teneri. 16. q. 6. c. vlt. ꝓ quo facit clem̄.nolētes de hereticis. ¶ Nota 3º ꝙ hic dicit̉ cuꝫcōmode pōt ire ad eū a quofuerat abſoluendꝰqualit̓ ſumi debeat hoc verbū ꝯmode: vide qd̓nota. ī cle. ſiquis ſuadente de penis. Glo. aut pe.ibi. Io. an. ſuꝑ verbo cōmode poterit: dicit ideꝫde ſen. exco. de cetero. dicit ibi decretalis qͣꝫcitiꝰoportunitatē habuerit: qd̓ exponit ibi Hoſti. i.ceſſante īpedimento ⁊ aliquo modico tꝑe īdulto quo ſibi de neceſſarijs ualeat ꝓuidere. Et ꝑhoc pꝫ ꝙ nō credit̉ circa hoc abſoluto: ſed iud̓xhabebit hoc arbitrari: alias ip̄e abſolutus ex frūuolis ratiōibꝰ excuſationibꝰ frigoris caloris ethis ſil̓ibus ꝯſtōneꝫ eluderet: facit. c. cū olī d̓ do.⁊ contu. nec obſtat ꝙ de occulta re ⁊ aīe ꝑiculoq̄rit̉: ⁊ ſit ſibi credēdū de homici. ſignificaſti. 2.fateor id verū ī foro pn̄iali de ſpon. c. tua. 2. quoad vinculū occultū ꝯͣhēdū: vn̄ ex quo ſcīam hꝫde mora ſcire ſe dꝫ excōicatū. Iudex tn̄ eū nond̓nūciabit: niſi priꝰ eo vocato ꝑ cōiecturas viderit illū eē moroſū cognitione ſuꝑ hoc p̄miſſa ſūmaria. l. ea. ꝓ in fi. hoc Io. an. archi. v̓o ſuꝑ. c. cūpientes. de elec. li. vi. tractas hoc v̓bū cōmode:dicit inter cetera ꝙ iudex inſpecta qͣlitate ꝑſonarū viaꝝ ⁊ tēpoꝝ arbitrabit̉ quō cōmode poſſitfieri: ⁊ dietas maiores vel minor es. ff. de. v̓. ob.l. cōtinuꝰ. ¶ 2º ꝯſiderādo dietas vulgares quashoīes facere cōſueuerūt ẜm id qd̓ dictū ē ſupraeo. li. de reſcrip. c. ſtatutū. Si aūt diete vulgaresnō appareāt: ip̄e iudex referat ſe ad legales videlicet ꝯputādo. 20. miliaria ꝓ dieta. ⁊ ſi fcā cōputatiōe ſuꝑſit tm̄ vnū miliare: ꝓ illo dabit vnāītegrā dieta: ut notat̉. 2. q. 6. ꝓpter in glo. Qd̓ ſifuerit lōga viaꝝ diſtātia: equum ē in ſeptimanavnū diē ꝓ ꝗete dari. Nā menſis dat̉ ad parandū ſe. xx. vero dies ad expectādum: ⁊ hoc ꝓbatlittera iſta. cōmode. nō poſſet cōmode venire ꝑ

xx. vel. xxx. dietas ꝯtinue abſqꝫ aliqͣ ītermediaquiete ad hoc. 63. di. cū longe. dꝫ iudex arbitrari benigne tꝑs itineris: ad hoc. jͣ. de offi. dcle. cōſuluit: ⁊ ꝯputabūt̉ diete a loco a quo iter artipuit ſine fraude: ſufficit .n. ẜm hāc litterā ꝙ n̄ ſit innegl̓ia vel fraude. ¶ Nota. 6. ī. §. idē ibi ꝗbuſuisſentētijs ꝙ papa ⁊ legatꝰ abſoluūt a quibuſcūqꝫſentētijs excōis: qd̓ Io. mo. intelligit d̓ ſentētijsiuris n̄ hoīs. Nā ut dicit papa vl̓ legatꝰ n̄ abſoluit ab illis d̓ ſtilo curie: ſꝫ remittit: niſi in cāuoºdelegatus n̄ poſſet abſoluere vl̓ mortuꝰ eēt necaliꝰ ſucceſſit ī delegatiōe. Idem putat qn̄ ſucceſſor bn̄ ſuccedit ī delegatiōe: ſꝫ n̄ ē ſpes de feſtīaꝓuiſione: putat etiā Io. mo. ī caſibꝰ p̄dictis delegatoꝝ: ſi abſolutꝰ nō pareat: nō reincidat ip̄o iure: niſi ī eo ꝙ appareret viciata: hec oīa ceſſantſi late recipias litterā ut v̓bū ſonat hic ⁊ in pͥncipio huius. c. qd̓ etiā loquit̉ general̓r de vtriſqꝫexpͥmit ⁊ hoc tꝫ. Io. an̄ .ſ. ꝙ in ꝗbuſcūqꝫ ſentētijsiuris ⁊ hoīs locū hēat: qd̓ hic dicit̉: ꝙ reincidatip̄o iure niſi pareat ⁊ cōpareat pꝰ abſolutionē ꝓut hic dicit̉. ¶ Itē nota ꝙ archi. exponēs ꝟlꝯtēpſerit dicit ꝙ cōtēnere dicit̉ hoc ip̄o ꝙ iucā ceſſante ſe nō pn̄tat illi a quo fuerat abſoluēdus: ut nota. 2. q. 7. metropolitanū. Idē Io.Itē q̄rit pe. de ancho. cū ꝗs ſemꝑ teneat ſe ꝑnalit̓ pn̄tare ꝓ abſolutiōe obtinenda ceſſante īpedimēto acceſſus ad abſolutionē: vtꝝ talē abſolutionē ꝗs poſſit petere ꝑ ꝓcuratore: ⁊ hoſtidicit ꝙ non. Sed Inno. dic̄ ꝙ ſi iuſta cā ſubopōt peti abſolutio ꝑ procuratorē etiā in abn̄tArchi. in iſto. c. remittit ad notata ꝑ ſpe. ī ti. d̓ ꝓcura. §. i. ⁊ ibi dicit̉ ꝙ ꝓcurator ꝯſtitutꝰ ſpecialit̓ ad petendū abſolutionē ſufficit: ⁊ ita ẜuat curia ut ibi notat̉. Ad hoc fac̄ ꝙ ꝗs ſe repn̄tat autī ꝓpria ꝑſona aūt ꝑ ꝓcuratore idoneū: di. 18. ep̄s⁊ dicit pe. de ancho. ꝙ a ſnīa īterdicti ⁊ ſuſpēſionis pōt peti abſolutio ꝑ ꝓcuratorē: qꝛ nec ſolēnitate forme nec abſolutionē d̓ſiderat: ⁊ ī hoc oēsꝯcordāt. Itē dicit archi. ⁊ pe. de pal̓. ꝙ pꝫ ex p̄uilegio huiꝰ. c. ꝙ ꝓpter mortis ꝑiculū vl̓ aliucpedimētū qd̓cūqꝫ ab alio qͣꝫ ab eo ad quē de iure abſolutio ꝑtinet: excōicatꝰ abſolui nō dꝫ. ſi haberi pōt ad illū recurſus vl̓ ip̄ius copia. Idē d̓cit̉ ī directorio iuris. li. 3. ti. 4. ſ. de abſolutōexcōicatione iuris. Et ſubdit ibi ꝙ qn̄ alieiſtoꝝ nō pōt fieri: tūc abſolui dꝫ ⁊ pōt ⁊ ſemꝑ eſtep̄s requirendꝰ ſi pōt haberi: al̓s ſufficit ſimplexſacerdos: ut notauit Inno. exͣ. eo. nuꝑ. Et ē iniungendū ei ꝙ ceſſante īpedimēto tp̄ali ſe illi ꝗ ſuihoc pōt repn̄tabit: ſed vbi ē ꝑpetuū īpedimētunō ē illi īiungendū ẜm archi. Fallit hoc ī caſibꝰī quibꝰ nullus abſoluere pōt niſi ī articulo mortis ut ī falſarijs litteraꝝ pape ⁊ īſequētibꝰ hoſtilit̓ cardinales ⁊ īiurioſe vl̓ temere ꝑcutiēte ep̄mvel bāniēte: ⁊ in religioſis vl̓ clericis ſecularibꝰīducētibꝰ ad fouendū eligere ſepulturā ⁊c̄. Ponunt̉ in eo. li. ꝗdā alij caſus ī ꝗbꝰ ꝗs ſolū ī articilo mortis pōt abſolui: illi vꝫ utputo de quibus