XXV.
exp̄ſſe dicit̉ ī ip̄is ſentētijs iuris ꝙ nō poſſit abhiꝰ abſolui citra ſedē apl̓icā niſi in articulo mortis: ſicuti etiā exp̄ſſe hͦ habes ī ſētētijs ꝓceſſusannualibꝰ ꝗ fit ī curia ꝑ papam: ut habes infra.¶ Cōtra eū ꝗ electꝰ ī papā a paucioribꝰ qͣꝫ duabus ꝑtibus cardinaliū ſe gerit ꝓ papa ⁊ ꝗ eū recipiut Cep 48.Tatuimus vt ſi forte īimico hoīe ſuꝑſeminante zizaniā int̓cardinales de ſubſtituendo ſūmo pōtifice n̄ poterit eē plena ꝯcordia: ⁊ duabꝰ ꝑtibꝰ ꝯcordātibꝰtertia ꝑs cōcordare noluerit: aut ſibi aliā p̄ſumpſerit noīare: ille abſqꝫ vlla exceptione ab vniuerſali eccl̓ia Romanus pontifex habeat̉ qui aduabꝰ ꝑtibus fuerit electꝰ ⁊ receptꝰ: ſi ꝗs aut detertie ꝑtis noīatōe cōfiſus: qꝛ de rōne eē nō pōtſibi nomē ep̄i vſurpauerit tā ip̄e qͣꝫ qui eū recent̄ excōicationi ſubiaceāt: ⁊. jͣ. Preterea ſi acioribꝰ qͣꝫ a duabꝰ ꝑtibꝰ aliꝗs electus fueritad apl̓atus officiū: niſi maior ꝯcordia īterceſſerit nullatenꝰ aſſumat̉: ⁊ p̄dicte pene ſubiaceat ſihumilit̓ noluerit abſtinere: exͣ de elec. lꝫ. ¶ Excetiōe. ⁊ ſic nulla exceptio pōt oppoui niſi de heeſi. 40. di. ſi papa. al̓s .n. qͣꝫtucūqꝫ p̄ciſe etiā ipſeapa ſcribat legitima exceptio ē admittēda: deoffi. dele. cex ꝑte. ⁊ de reſcrip. c ſi qn̄. Ber. Inn.copoſt. dixerūt ꝙ papa de hereſi accuſari poſſit ⁊ nō excipi: ⁊ hoc tenet archi. e. ti. c. vbi. li. 6Partibꝰ. nūꝗd ille ꝗ eligit̉ ꝯputabit̉ īter duasꝑtes? videt̉ ꝙ ſic. jͣ. de elec. c. cū in iure. dic ꝙ nōut nota. jͣ. eo cū ī ire. ⁊. c. cumana. cū dicit̉ ī hacdecretali de duabꝰ ꝑtibꝰ aliqn̄ obſeruāt cardīales aliqn̄ n̄ ꝑ ſpēalia eoꝝ ſtatuta. Ber. ī alijs eletionibꝰ vꝫ qd̓ fit a maiori ꝑte capl̓i: dū tn̄ obẜuēt vnā de formis illis. jͣ. eo. ꝗa ꝓpter. Itē notaꝙ nō ē ius papatꝰ ei acꝗſitū ī hiꝰ receptiōe: ſiueſit ad oſculū ſiue ad obedīam ſiue de icathedratione: nā eoip̄o ꝙ electꝰ ē: ex ſua auctoritate papatū reciꝑe pōt. Lau. dū. ni. eligit̉ .ſ. a duabꝰ ꝑtibꝰcardinaliū ꝯfirmat̉ ⁊ ſtatī hꝫ liberā ⁊ plenā adminiſtrationē. 23. di. in nomine domini. Ber.¶ Cōtra cl̓icos locātes domos vſurarijs alienigenis ad exercendū publicū fenꝰ. Cap. 49.Lerici qui manifeſtis vſurarijs alieuigenis aut alijs n̄ oriundis de terris ip̄oꝝ ad exercēdū fenꝰ vl̓ fenusexercere volētibus domos locāt vl̓ alio tituloquocūqꝫ cōcedūt: ſunt excōicati: niſi ſint patriarche archiep̄i vel ep̄i ꝗ p̄lati nō excōicationeꝫſꝫ ſuſpēſionē ip̄o facto īcurrūt: ⁊ ſi ꝑ menſē hocſuſtinuerīt terra ip̄oꝝ qͣꝫdiu ī eis idem vſurarijmorāt̉: extūc eccl̓iaſtico ſubiaceāt īterdicto: devſuiris. c. vſuraꝝ. li. vi. vbi dic̄ Io. an. ī glo. ꝙ maniſeſti vſurarij dicūt̉ illi d̓ ꝗb notoriū ē d̓ iurelit qꝛ ꝯfeſſi vl̓ cōdēnati: vl̓ de facto: ut qꝛ habēt
oꝑis euidētiā: q̄ nulla poſſit tergiuerſatōe celariut qꝛ tꝫ altare ſuū ꝑatū. Itē ẜm pe. de puſio ſuntmanifeſſi vſurarij ꝑ iudicis publicatione vl̓ clarā ꝓbationē: vl̓ quoꝝ ꝓbatio ē ī euidēti ⁊ manifeſto ⁊ ſi nō exerceāt palā ⁊ notorie vſuras in ꝑmodicā cāe exaīationē erūt manifeſti: ut qꝛ apparēt libri ſuaꝝ rōnū: ut nota archi. ī. c. qͣꝫqͣꝫ. eo.ti. vl̓ cū corā ſacerdote ⁊ teſtibꝰ publice fatēturſe eē vſurarios māifeſtos ⁊ oſtēdūt libros rōnūfama etiā cū admiuicul̓ ī hoc ſufficeret: ita tenetfede. de ſenis. ī cōſilijs ſuis. Itē ẜm Io. an. ⁊ lapū ex vnico actu pōt dici vſurariꝰ manifeſtus ſiille pōt ꝓbare. Itē pōt ep̄s ſtatuere modū quoꝗs cēſeat̉ vſurariꝰ manifeſtꝰ cū poſſit ius cōe fortificare ꝑ penā. ut notat. Inno. Itē ſi teſtator mādat ī teſto reſtitui oēs vſuras ꝑ eū extortas n̄ exp̄ſſis ꝑſonis ꝗbꝰ extorſit nec exp̄ſſo qͣꝫtū extorſit: ex hoc n̄ dicit̉ māifeſtꝰ vſurariꝰ. qꝛ ꝯfeſſio illa n̄ oꝑat̉ ex qͣ qͣꝫtitaſ n̄ expͥmit̉. Itē an̄ fuerit manifeſtꝰ pōt recipi ꝓbatio pꝰ mortē vſurarij. hecpe. de ꝑuſio. Itē dic̄ Io. an. ī glo. ꝙ ſi locās ignorat ip̄m eē vſurariū: ꝓbabil̓ ignorātia eū excuſat: ex quo aūt ſcit dꝫ eū expellere glo. ſuꝑ v̓bo titulo: puta pignoris cōmodati ⁊ hiꝰ: ⁊ idē ſi ſineillo ti. ibi illū eē ꝑmittit: ſed ſi vendit vel donatnō videt̉ habere locū cōſtō: ſed goſ. dicit idē eēī hoc cāu.¶ Cōtra īpediētes ſequeſtꝝ factū in certo caſu.Lap. 50Iffinimus ne ſi Atra poſſeſſorē diffinitiua ſnīa ſuꝑ bn̄ficio apd̓ ſedē dutaxat apl̓icā ī petitorio vl̓ poſſeſſorio ꝓmulgata fuerit: bn̄ficiū ip̄m a poſſeſſorehiꝰ: dū tn̄ trienio pacifice antea poſſeſſū ab eo n̄fuerit: ꝑ loci ordinariū apud aliquā ꝑſon̄ā idoneā ſeq̄ſtret̉ ⁊c̄. ſi ꝗs aūt ſeq̄ſtrationē hiꝰ īpedire vl̓ fructus ſequeſtratos quoquomō p̄ſūpſeritoccupare: excōis ſnīam incurrat ip̄o fcō:a q̄ niſiīpedimēto pͥus amoto ⁊ occupatis ꝑ eū fructibꝰreſtitutis: nullatenꝰ abſoluat̉: ⁊ nihilominꝰ ſi fuerit de litigantibꝰ cadit a iure ſuo. nec ob. ſi d̓ nullitate ſnīe opponat̉: exͣ d̓ ſeq̄ſtra. c. i. ī clemētinisUna ſola. multo fortiꝰ ſi pl̓es. Io. an̄. ꝯͣ poſſeſſorē. Si ergo ꝯͣ petitorē ꝓ poſſeſſore fert ſnīa nōſit ſeq̄ſtratio. Itē ſi īter duos vl̓ pl̓es petitoresfert̉ ſnīa ꝓ vno cōtra reliquū vl̓ reliquos nō fitſequeſtratio. Itē ſi fert̉ ꝯͣ poſſeſſorē: nō tn̄ ꝓ petitore ꝗa forſan ad pͥuationē agebāt: n̄ ē locꝰ ſeq̄ſtrationi Io. an. diffinitīa. in interlocutorijs n̄hꝫ locū cōſtitutio. Eſt aūt interlocutoria q̄ interpͥncipiū ⁊ finē cāe fert̉ ſuꝑ his q̄ īcidūt ⁊ emergut: diffinitiua ꝟo p̓ncipalem qōnem diffinit: dequo ſatis ī ſpeculo de ſnīe prolatione. Io. an. ſuper beneficio eccl̓iaſtico. Si ergo inter petitorem bn̄ficij ⁊ poſſeſſorem eēt q̄ſtio alia ꝑſonalis vel alia realis: diffinitiua pro petitore nō eētlocꝰ conſtitutioni. Io. an. ꝓmulgata. ꝑ auditores