Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
134r
Einzelbild herunterladen
 

XXV.

exp̄ſſe dicit̉ ī ip̄is ſentētijs iuris poſſit abhiꝰ abſolui citra ſedē apl̓icā niſi in articulo mortis: ſicuti etiā exp̄ſſe habes ī ſētētijs ꝓceſſusannualibꝰ fit ī curia papam: ut habes infra. Cōtra electꝰ ī papā a paucioribꝰ qͣꝫ duabus ꝑtibus cardinaliū ſe gerit papa recipiut Cep 48.Tatuimus vt ſi forte īimico hoīe ſuꝑſeminante zizaniā int̓cardinales de ſubſtituendo ſūmo pōtifice poterit plena ꝯcordia: duabꝰ ꝑtibꝰ ꝯcordātibꝰtertia ꝑs cōcordare noluerit: aut ſibi aliā p̄ſumpſerit noīare: ille abſqꝫ vlla exceptione ab vniuerſali eccl̓ia Romanus pontifex habeat̉ qui aduabꝰ ꝑtibus fuerit electꝰ receptꝰ: ſi ꝗs aut detertie ꝑtis noīatōe cōfiſus: qꝛ de rōne pōtſibi nomē ep̄i vſurpauerit ip̄e qͣꝫ qui recent̄ excōicationi ſubiaceāt:.. Preterea ſi acioribꝰ qͣꝫ a duabꝰ ꝑtibꝰ aliꝗs electus fueritad apl̓atus officiū: niſi maior ꝯcordia īterceſſerit nullatenꝰ aſſumat̉: p̄dicte pene ſubiaceat ſihumilit̓ noluerit abſtinere: exͣ de elec. lꝫ. Excetiōe. ſic nulla exceptio pōt oppoui niſi de heeſi. 40. di. ſi papa. al̓s .n. qͣꝫtucūqꝫ p̄ciſe etiā ipſeapa ſcribat legitima exceptio ē admittēda: deoffi. dele. cex ꝑte. de reſcrip. c ſi qn̄. Ber. Inn.copoſt. dixerūt papa de hereſi accuſari poſſit excipi: hoc tenet archi. e. ti. c. vbi. li. 6Partibꝰ. nūꝗd ille eligit̉ ꝯputabit̉ īter duasꝑtes? videt̉ ſic.. de elec. c. in iure. dicut nota.. eo ī ire.. c. cumana. dicit̉ ī hacdecretali de duabꝰ ꝑtibꝰ aliqn̄ obſeruāt cardīales aliqn̄ ſpēalia eoꝝ ſtatuta. Ber. ī alijs eletionibꝰ vꝫ qd̓ fit a maiori ꝑte capl̓i: tn̄ obẜuēt vnā de formis illis.. eo. ꝗa ꝓpter. Itē nota ē ius papatꝰ ei acꝗſitū ī hiꝰ receptiōe: ſiueſit ad oſculū ſiue ad obedīam ſiue de icathedratione: eoip̄o electꝰ ē: ex ſua auctoritate papatū reciꝑe pōt. Lau.. ni. eligit̉ .ſ. a duabꝰ ꝑtibꝰcardinaliū ꝯfirmat̉ ſtatī hꝫ liberā plenā adminiſtrationē. 23. di. in nomine domini. Ber. Cōtra cl̓icos locātes domos vſurarijs alienigenis ad exercendū publicū fenꝰ. Cap. 49.Lerici qui manifeſtis vſurarijs alieuigenis aut alijs oriundis de terris ip̄oꝝ ad exercēdū fenꝰ vl̓ fenusexercere volētibus domos locāt vl̓ alio tituloquocūqꝫ cōcedūt: ſunt excōicati: niſi ſint patriarche archiep̄i vel ep̄i p̄lati excōicationeꝫſꝫ ſuſpēſionē ip̄o facto īcurrūt: ſi menſē hocſuſtinuerīt terra ip̄oꝝ qͣꝫdiu ī eis idem vſurarijmorāt̉: extūc eccl̓iaſtico ſubiaceāt īterdicto: devſuiris. c. vſuraꝝ. li. vi. vbi dic̄ Io. an. ī glo. maniſeſti vſurarij dicūt̉ illi ꝗb notoriū ē iurelit qꝛ ꝯfeſſi vl̓ cōdēnati: vl̓ de facto: ut qꝛ habēt

oꝑis euidētiā: nulla poſſit tergiuerſatōe celariut qꝛ tꝫ altare ſuū ꝑatū. Itē ẜm pe. de puſio ſuntmanifeſſi vſurarij iudicis publicatione vl̓ cla ꝓbationē: vl̓ quoꝝ ꝓbatio ē ī euidēti manifeſto ſi exerceāt palā notorie vſuras inmodicā cāe exaīationē erūt manifeſti: ut qꝛ apparēt libri ſuaꝝ rōnū: ut nota archi. ī. c. qͣꝫqͣꝫ. eo.ti. vl̓ corā ſacerdote teſtibꝰ publice fatēturſe vſurarios māifeſtos oſtēdūt libros rōnūfama etiā admiuicul̓ ī hoc ſufficeret: ita tenetfede. de ſenis. ī cōſilijs ſuis. Itē ẜm Io. an. la ex vnico actu pōt dici vſurariꝰ manifeſtus ſiille pōt ꝓbare. Itē pōt ep̄s ſtatuere modū quoꝗs cēſeat̉ vſurariꝰ manifeſtꝰ poſſit ius cōe fortificare penā. ut notat. Inno. Itē ſi teſtatordat ī teſto reſtitui oēs vſuras extortas exp̄ſſis ꝑſonis ꝗbꝰ extorſit nec exp̄ſſo qͣꝫtū extorſit: ex hoc dicit̉ māifeſtꝰ vſurariꝰ. qꝛ ꝯfeſſio illa oꝑat̉ ex qͣꝫtitaſ expͥmit̉. Itē an̄ fuerit manifeſtꝰ pōt recipi ꝓbatio pꝰ mortē vſurarij. hecpe. de ꝑuſio. Itē dic̄ Io. an. ī glo. ſi locās ignorat ip̄m vſurariū: ꝓbabil̓ ignorātia excuſat: ex quo aūt ſcit dꝫ expellere glo. ſuꝑ v̓bo titulo: puta pignoris cōmodati hiꝰ: idē ſi ſineillo ti. ibi illū ꝑmittit: ſed ſi vendit vel donat videt̉ habere locū cōſtō: ſed goſ. dicit idēī hoc cāu. Cōtra īpediētes ſequeſtꝝ factū in certo caſu.Lap. 50Iffinimus ne ſi Atra poſſeſſorē diffinitiua ſnīa ſuꝑ bn̄ficio apd̓ ſedē dutaxat apl̓icā ī petitorio vl̓ poſſeſſorio ꝓmulgata fuerit: bn̄ficiū ip̄m a poſſeſſorehiꝰ: tn̄ trienio pacifice antea poſſeſſū ab eofuerit: loci ordinariū apud aliquā ꝑſon̄ā idoneā ſeq̄ſtret̉ ⁊c̄. ſi ꝗs aūt ſeq̄ſtrationē hiꝰ īpedire vl̓ fructus ſequeſtratos quoquomō p̄ſūpſeritoccupare: excōis ſnīam incurrat ip̄o fcō:a niſiīpedimēto pͥus amoto occupatis fructibꝰreſtitutis: nullatenꝰ abſoluat̉: nihilominꝰ ſi fuerit de litigantibꝰ cadit a iure ſuo. nec ob. ſi nullitate ſnīe opponat̉: exͣ ſeq̄ſtra. c. i. ī clemētinisUna ſola. multo fortiꝰ ſi pl̓es. Io. an̄. ꝯͣ poſſeſſo. Si ergo ꝯͣ petitorē poſſeſſore fert ſnīaſit ſeq̄ſtratio. Itē ſi īter duos vl̓ pl̓es petitoresfert̉ ſnīa vno cōtra reliquū vl̓ reliquos fitſequeſtratio. Itē ſi fert̉ ꝯͣ poſſeſſorē: tn̄ petitore ꝗa forſan ad pͥuationē agebāt: ē locꝰ ſeq̄ſtrationi Io. an. diffinitīa. in interlocutorijshꝫ locū cōſtitutio. Eſt aūt interlocutoria interpͥncipiū finē cāe fert̉ ſuꝑ his īcidūt emergut: diffinitiua ꝟo p̓ncipalem qōnem diffinit: dequo ſatis ī ſpeculo de ſnīe prolatione. Io. an. ſuper beneficio eccl̓iaſtico. Si ergo inter petitorem bn̄ficij poſſeſſorem eēt q̄ſtio alia ꝑſonalis vel alia realis: diffinitiua pro petitore eētlocꝰ conſtitutioni. Io. an. ꝓmulgata. auditores