.XXV.
Cum ergo quecunqꝫ mutatio ſiue parua ſiuemagna cōtra litterā ⁊ voluntatē dn̄i pape: perqua permutationē pōt apparere vtilis plꝰ qͣꝫerat: vel vtilis cum ante nō eſſet ſit prohibitaſub pena excōicationis iam late: videt̉ ꝙ immutās aliquid cōtra litterā pape: d̓ qua ē qō:ſit excommunicatus ip̄o iure: qd̓ mihi concedendum videtur: ut etiam habet̉ extra de cri.fal. in glo. ſuper illud per raſurā tenuem. Quicunqꝫ radit vel īmutat reſcriptū pape: excommunicatus eſt ⁊ falſarius: ⁊ in hoc nullam diſtinctionem adhibeo. Et infra ſic dicit: de litteris tamen que per nullam raſuram poſſentvtiles apparere: ut pote littera curatoria dataa ducentis annis. vel. ccc. aliter eſſet iudicandum: qꝛ ſi tota raderet̉ de nouo non poſſet apparere vtilis propter bullam: quia in creatione cuiuſlibet noui pape aliquid cōtra bullamīmutatur: nomen .n. eius ponitur in bulla.¶ Contra obſeruantes vel faciētes obſeruari ſtatuta contra eccleſiaſticam libertatem.Cap 7.Xcōmunicamus guude cetero ſeruari fecerint ſtatuta edita ⁊ cōſuetudines vel potius abuſiones introductas cōtra eccleſiaſticā libertatē: niſi ea decapitularibus ſuis infra duos menſes poſt huiuſmodi publicationē ſententie fecerint amouere. Excōicamus ſtatuarios ⁊ ſcriptores ſtatutorū ip̄orum necnō ⁊ ptātes ⁊ cōſules rectores ⁊ ꝯſiliarios locoꝝ: vbi de cetero hiꝰ ſtatuta ⁊ conſuetudines edite ſuerint ⁊ obſeruate:necnō ⁊ illos qui ẜm ea preſumpſerintⁱ iudicare vel in publicā formā ſcribere iudicata. hono. 3. de ſen. exco. nouerit. Eccleſiam laici eremite ⁊ recluſi. hic ſub noīe eccl̓ie nō cōp̄henduntur niſi ſe ſubiecerint alicui probate religioni. Guil. libertatē que conſiſtit in priuilegijsconceſſis ſuꝑ ſpūalibus vel temporalibꝰ generaliter vel ſingulariter ſiue a deo ſiue a papaſiue ab alijs principibus ẜm Inno. ⁊ Hoſti. etabba. ⁊ a deo quidē conceſſa ſunt multa: ut illud. Quodcūqꝫ ligaueris ſuꝑ terram ⁊cͣ. ⁊ hocquātū ad perſonā pape extendit̉ ad interpretationem omniū dubioꝝ: extra qui fi. ſūt le. c.per venerabilē. Itē ꝙ decime ⁊ primicie adciericos ſpectent. 16. q. i. ſi imꝑator. Item ꝙ d̓ſpiritualibus ius cōdere ⁊ iudicare pōt ⁊ multa alia priuilegia: q̄ continent̉ ī no. ⁊ ve. teſta. apapa priuilegia conceſſa ſūt: vt qui iuijcit manū violentā ī clericū ſit excōicatus. Item ꝙlegatis ad pias cās ſufficiāt duo teſtes: extra d̓teſt. c. relatū. ⁊ ml̓ta alia priuilegia q̄ a vicario
xp̄i cōceſſa ſūt. que habentur ī iure canonicoItē ab imperatoribꝰ multa conceſſa ſunt: queſunt ſparſa in iure ciuili: vt de īmu: ec. ⁊ huiuſmodi: nec extendūt dictas conſtitutiones adpriuilegia data nō vniuerſaliter ſed ꝑticulariter aliquibus eccleſijs: ſiue ſint data taliā ſpiritualia a papa ſiue ab imperatoribus ſiue abalijs principibus. Io. an̄. de capitularijs .i. ī cartulis ſiue libris in quibus talia ſcribi conſueuerunt: ⁊ ſi ſatiſfecerint ep̄s abſoluet: qꝛ papaſibi non reſeruauit. Io. an̄. Infra duos menſes. Hec conſtitutio mō ligat oēs: qꝛ iā dudūfluxerunt illi duo menſes: de quibus fit mentio in iſto. c. Hoſti. Excōicamꝰ ſtatuarios ⁊cͣ.Statuarij ⁊ ſcriptores ſtatutoꝝ ſtatim ligant̉nec excuſationem habere pn̄t ī toto: ⁊ ſi qn̄qꝫexcuſent̉ a tanto. Ptātes aūt conſules ⁊ rectores pn̄t habere excuſationē: quātū ad obſeruationē ſnīe ⁊ deletionē ſtatutoꝝ predictorūq̄ ignorare pn̄t: ex quo vero certificati ſunt ⁊obedire negligūt: conſtitutio eos ligat: qd̓ adarbitrium boni viri referendū ē: qn̄ .ſ. ſcire potuerūt vel non: aut qn̄ impedire: ne ſeruenturvt .ſ. intelligatur hoc: qͣꝫcito potuerit bono modo cōceſſo aliquo interuallo. ꝙ iſi hoc pꝰ ſciuit de nocte vel in feſto tam ſolēni: ꝙ cōſiliūcongregare nō potuit: vel tūc erat infirmꝰ: arbitrabit bonus iudex Hoſti. ⁊ Io. an̄. Io. ꝟode lig. in tractatu de cen. ec. dicit ꝙ p̄dicti poteſtātes ꝯſules ⁊ hiꝰ ſunt excōicati nō excommunicandi. Nec ob. c. graue. vbi dicit̉ canonferende ſnīe: qꝛ ibi denūciant̉ excōicādi nonexcōicati. vel dic̄ ꝙ nō ē abſurdū ꝙ excōmunicati a iure: iteꝝ excōicentur ab hoīe. Officiales vero nō ſunt excōicati niſi ſeruauerint illaſtatuta vel etiā negligentes fuerint ad ea deſenda. Rectores ciuitatū: qui nō hn̄t ptātemſtatuta tollendi nō ligant̉ hac ſnīa: niſi ẜm illaſtatuta iudicēt: aut niſi poſſint oꝑari: vt illa d̓leant: ⁊ hoc negligant. Pe. de ancha. querit d̓cōſiliarijs illoꝝ locoꝝ ⁊ ponit diſtinctionemInno. qui ſic ait. Si tales conſiliarij in illis locis: vbi ſeruant̉ ſtatuta contra eccleſiaſticaꝫ libertatem habent ptātem deſtruendi ⁊ non faciunt excōicati ſūt: etiā ſi dediſſent ꝯſilium ꝙdeſtruantur: non facit eos euitare penaꝫ: ſi nohabent poteſtatem: non incurrunt excommūnicationem. Sed ſi neſcirent eſſe predicta ſtatuta. dicit Hoſtien̄. tunc ligari quando ſciunt⁊ non delent cum poſſunt. Tempus autemad hoc dabitur arbitrio boni viri id ē iudicis: ſed non videtur ſe poſſe excuſare allegando ignorantiam facti. exquo ita publice promulgata ſūt ſtatuta: tamen ſaluando dicta precedētia: dicit ꝙ ignorātia predicta excuſat abexcommunicatione: ad quam incurrendam