Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
125v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

requiritur dolus: ſed ab alia pena: ſꝫ quidſi ſciuerunt predicta ſtatuta: ignorauerūtcontra eccleſiaſticā libertatē? ibi dicit Inno. non incidunt: cum excommunicatio non liget: niſi contumacem. ii. q. 3. c. certum. nec frat̉niſi pro magnis criminibus: fatetur tamenpoſſunt aliter puniri. d. m. Io. lig. putat eosnon audiendos: quia eſt ignorantia iuris: quenon excuſat. de re. iu. ignorantia. hec pe. de ancha. Nota etiam ẜm quoſdam ſi qui ſtatuerunt nullus offerat: niſi in magnis feſtiuitatibus: alias non: vel niſi tantum ſuper mortuo: non niſi talis pannus vel tot cerei huiꝰmodi: hoc eſſet contra eccleſiaſticam libertatem ſuꝑ iſto capitulo nouerit. Henricꝰ boychdicit ſtatuētes vel ſtatuta dictātes vel ſcribentes ip̄a aut fieri cōſentiētes aut facientesſeruari ſtatuta cōtra eccleſiaſticam libertateꝫſtatim ſunt excōicati ipſo iure. Nam tempusduoꝝ menſium: qd̓ datur ad delendū ip̄a ſtatuta: ut vitēt hāc penam: cepit currere a tēpore publicationis huiꝰ decre. ſic diu tranſiuit illud tꝑs ẜm Guil. Hoſti. Quidā tamenexponūt hiꝰ abſolutionē: poſtqͣꝫ .ſ. in ſingulislocis fuit publicata: hoc benigniꝰ ẜm Hoſti.ſed primū veriꝰ ẜm Io. an̄. qui vero ẜm taliaſtatuta preſumpſerit iudicare vel in formampublica ſcribere iudicata ſtatī tales ſunt excōmunicati ẜm Hoſti. ſecus aūt ſi in priuatā for ſcriberēt. Io. an̄. Officiales vero conſiliarij tūc ligant̉ ſi ſcientes ea cōtra libertatēeccl̓iaſticā cōſenſerint delicto: utʸ qꝛ ea ſeruauerūt vel dederūt cōſiliū ſeruent̉: vel negligentes fuerūt ea de ſuis capitularibꝰ dele̓: velofficiū dimittere: qͣꝫcito de eis certificati ſciūt cognoſcūt ea eſſe cōtra libertatē eccl̓ie conceſſam: aliquo tn̄ medio interuallo ad arbitrium boni viri. Alie vero p̄noīate in hac decre.licet ſeruēt hiꝰ ſtatuta: non ſunt excōicati ẜmInno. Io. an̄. hec ille. qui quidē dicit de facientibꝰ ꝯtra libertatē ſeu priuilegiū vniuerſalis eccleſie. Contra dn̄os ꝓhibentes ſubditis: ne clericis vendantⁱ coquant molant hiꝰ. c.Os qui temporaledominium obtinētes ſuis ſubditis nep̄latis aut clericis ſeu ꝑſonis eccl̓iaſticis quicūqꝫ vēdāt aūt emāt aliquid ab eiſdē: nec ip̄iſbladū molāt: coquāt panē: aut alia obſeꝗa exhibere preſumāt: aliqn̄ interdicūt: talia inderogationē libertatis eccl̓iaſtice p̄ſumantureoip̄o excōmunicationis ſententie decernimꝰlubiacere. Bonifa. de īmu. ec. li. vj. Libertatiſ

licet iſte quo ad verba viderent̉ infringere libertatē: tn̄ infringebant faciēdo fraudēperſona ad perſonā: de qua dic: ut. 14. q. 3. pleriqꝫ. Io. an. Querit hic dominicus: de ſancto gemi. quid ſi iſta prohibitio fiat per illumqui habet dominiū: an habeat locuꝫ penahic poſita. Rn̄deo per tex. qui hic dicitde dn̄is ꝓhibentibus ſuis ſubditis: expōitillud tēporale pro ſeculari dn̄io: ſubdit. Sꝫpone fiat ſtatutū ſicut in italia ī multis ciuitatibꝰ dominijs: ꝓhibeat ne quis donetvel vendat īmobilē alicui exn̄ti de iuſtatuentiū ſubeūti onera cōium vel dn̄or irritat donationē vel venditionē penā imponit: an per talia ſtatuta includant̉ donationes vel venditiones in eccl̓ias. Et non includant̉: non teneāt talia ſtatuta quo adeas. probat per. c. ſancte marie. de cōſti. perplures rōnes. Et cōcludit hiꝰ ſtatuētes hacpena ſunt ligati: ex quo non fuit ſtatutumexpreſſum de eccleſia: quia ſi hoc fuiſſet: tūcligati eſſent: qꝛ ſtatutū eſt cōtra libertatem eccleſiaſticam: tenuit .n. illud ſtatutuꝫ ẜm cōemſententiā omnium doc. quo ad laicos tranſferentes in laicos iuriſdictiōis aliene: ſed ſi iſtd̓extenderent ad eccleſias inciperent ligari: neceſſet abſurdū dicere: iudex eccl̓iaſticꝰ poſſet illos ad quos pertinet cogere ad declaran ſtatutū: ut non reſpiceret contractꝰ fiēdos eccl̓ijs.. eccle. c. ſtatutū. Refert etiā Io.an. in nouell̓. vinc. abb. dicunt ſtatutofacto laicoꝝ cōi vtilitate: vadens de nocte ſoluat tantum: clerici ſunt ſubiecti: ſedper ſuum iudicem ſunt arcendi: di. 98. bn̄ quidem. ſecꝰ dicunt de bāno de paſcēdis pecoribꝰ vel ad aquā ducēdis: tūc .n. tenēt̉ paſtoresde dāno propter mercedem quā accipiunt. Cōtra vſurpantes bona eccleſiarū quocūqꝫ titulo. Cap. 18.Ancimus vniuerſos ſingulos: qui regalia cuſtodiā ſiue guardiā aduocationis ſeu defenſionis titulum in eccleſijs monaſterijs ſiue quibuſdamalijs pijs locis de nouo vſurpare conātes bona eccl̓iaꝝ monaſterioꝝ aūt locoꝝ ip̄oꝝ vacātiuꝫ occupare p̄ſumūt: quocūqꝫ dignitatis honore prefulgeāt clericos etiā eccl̓iarū: monachos monaſteriorum perſonas ceteras locorum eorūdem: que hoc fieri procurant eoip̄o excōmunicationis ſentētie ſe nouerīt ſubiacere. Bonifa. de elec. generali. li. vj. vniuerſos vniuerſas. Nam appellatione ſiquis etſiqua continetur. ff. de verbo. ſigni. l. i.. ij.